Frumkvöðlar í prenti

Flestar framfarir í íslensku frumkvöðlaumhverfi hafa átt sér stað þegar grassrótin sjálf þ.e.a.s. frumkvöðlarnir sem starfa í umhverfinu, taka sig til og setja í framkvæmd þær breytingar sem þeir vilja sjá á umhverfinu. Og þökk sé grassrótinni þá hefur umhverfið stöðugt haldið áfram að verða betra og betra. Nýjustu ummerki áframhaldandi þróunar umhverfisins má nú finna bæði í sjónvarpinu í formi þáttarins Toppstöðvarinnar og í prenti í ný útgefinni bók með sama nafn.

12239603_10153393449088515_8211711442557273461_nEf þið hafi ekki nú þegar keypt ykkur eintak af Toppstöðinni og sömuleiðis nokkur eintök til að nýta í jólagjafir fyrir áhugasama fjölskyldumeðlimi og vini, þá mæli ég með að þið gerið það. Bæði til að undirstrika það fyrir ykkur sjálfum og fyrir þeim sem ykkur þykir vænt um að allt sé hægt og líka til að styðja við þá frumkvöðla sem lögðu tíma sinn, vinnu og fjármuni í að gera þessa bók að veruleika.

 

Bókin samanstendur af greinum frá 40 íslenskum frumkvöðlum (þar á meðal mér sjálfum) sem deila í henni ýmsum góðum ráðum sem þeir hafa lært í gegnum viðskiptaævintýri sín. Það eru því margir mjög góðir fróðleiksmolar þarna sem koma frá reyndum frumkvöðlum.

Í raun vildi ég einnig skrifa þessa blogg færslu í þakklætisskyni til allra þeirra frumkvöðla sem hafa lagt hönd sína á plóginn til að gera íslenskt frumkvöðlaumhverfi betra. Vonandi veitir vinna þeirra þér innblástur til að bretta upp ermarnar ef þér finnst eitthvað mega betrumbæta í frumkvöðlaumhverfinu eða heiminum í heild.

Við erum öll saman í þessu og því betra sem frumkvöðlaumhverfið verður því betri tækifæri munum við eiga á að skapa alþjóðlega fyrirtæki sem ná velgengni.


Frumkvöðlaskattur?

Ég hef í gegnum árin stofnað nokkur fyrirtæki hér á Íslandi og að mörgu leiti er það ekki svo flókinn ferill, sérstaklega þegar maður er búinn að fara í gegnum hann einu sinni áður. Það sem hefur þó alltaf pirrað mig afskaplega mikið er sú staðreynd að kostnaðurinn við að skrá fyrirtæki hér á Íslandi er kr.130.500-.

Það er afar ólíklegt að raunkostnaður ríkisskattstjóra við það að skrá fyrirtæki hjá sér sé svo mikill enda líklega ekki svo mikil vinna fyrir starfsmenn skattstjóra. En ef raunkostnaður þeirra er ekki svo mikill þá hlýtur það að þýða að allt það sem kemur inn umfram raunkostnaðinn sé tækifæri fyrir ríkið að hagnast á framtakssemi íslenskra frumkvöðla þ.e.a.s. að í staðinn fyrir að ríkið sé að styðja við fátæka frumkvöðla, sem eru að reyna byggja upp virði og störf fyrir sjálfa sig og aðra, hefur ríkið ákveðið að reyna skattleggja framtakssemi þeirra.

Allir þeir sem hafa tekið að sér það mikla og erfiða verkefni að byggja upp eigin rekstur gera sér grein fyrir hversu rosalega erfitt það er og hversu mikilvægt það er að hver einasta króna sé nýtt á sem bestann hátt. Hundrað og þrjátíu þúsund krónur eru því yfirleitt mjög mikill peningur fyrir þessa frumkvöðla og í flestum tilfellum stærsti kostnaðarliður þeirra á upphafsstigum rekstursins. Í öllum öðrum löndum sem ég hef kynnt mér frumkvöðlastarf er skráningarkostnaðurinn mun lægri og því má með sanni segja að ríkisskattstjóri sé að veikja samkeppnisstöðu íslenskra frumkvöðlafyrirtækja á alþjóðamarkaðnum með því að skattleggja þau svona hárri upphæð strax í upphafi.

Samanburður á skráningarkostnaði fyrirtækja.

Ísland: kr.130.500-
Kanada: kr.40.000- (326% dýrara á Íslandi)
Svíþjóð: kr.33.000- (395% dýrara á Íslandi)
Danmörk: kr.16.700- (781% dýrara á Íslandi)
USA: kr.9.000- (1.450% dýrara á Íslandi)

* Ég hef einnig heyrt að það sé stundum frítt að skrá fyrirtæki á norðurlöndunum ef um er að ræða nýsköpun en ég hef ekki kynnt mér það nánar.

Lágmarkshlutafé sem þarf að leggja í fyrirtæki á Íslandi (kr.500.000-) er að mínu mati einnig alltof hátt og algjör óþarfi en ég ætla láta þá umræðu bíða betri tíma.

Ég tek það skýrt fram að ég hef ekkert á móti skattlagningu enda er það mikilvægt til að tryggja gott samfélag fyrir okkur öll en mér finnst það mjög ósanngjarnt að vera rukka svo há gjöld af fólki sem er að reyna skapa virði fyrir samfélag okkar.

Endileg deildu með okkur skoðunum þínum á þessu máli hér fyrir neðan.

 


Á að blogga á ensku?

10704014_10153576323706002_609114480533184479_n

Ég hef mikið verið að velta fyrir mér hvað ég eigi að gera við frumkvöðlar.is þar sem bloggið fer að verða meira takmarkandi fyrir mig eftir því sem ég sjálfur vex og þróast sem frumkvöðull. Í dag eru mínir mestu vaxtamöguleikar erlendis og flest öll mín samskipti eiga sér stað við erlenda aðila út um allan heim. Því meiri tíma sem ég eyði erlendis því meira geri ég mér grein fyrir því hversu mikilvægt það er að hætta að takmarka sig við eitt land og byrja hegða sér sem alþjóðlegur frumkvöðull. Eitt af skrefunum í áttina að því er það að færa meira af samskiptum sínum yfir á ensku og því hef ég ákveðið að minnka skriftir mínar hérna á frumkvöðlar.is og einbeita mér í auknu mæli að því að skrifa á ensku á hinni bloggsíðunni minni VikingEntrepreneur.com.

 


Hvað þarf til að byggja upp gott umhverfi fyrir frumkvöðla á Íslandi?

Þorsteinn B. Friðriksson stofnandi og forstjóri Plain Vanilla flutti þennan fyrirlestur á Haustráðstefnu Advania. Ég hef í raun engu við þetta að bæta hjá honum Þorsteini, frábærlega góð samantekt hjá honum og yndislega gaman að fylgjast með velgengni QuizUp.


Klífðu fjöll!!!

Ímyndaðu þér (ef það er ekki nú þegar staðreynd) að þú hafir ekki mikla reynslu af fjallgöngu, hafir kannski mesta lagi gengið upp á Esjuna en lítið annað en það. Svo einn daginn þegar þú ert að keyra um einhvern sveitaveg í fjarlægju landi kemurðu að risastóru fjalli með bratta klettaveggi og þakið í snjó, og þú segjir við sjálfan þig “Þetta er fallegt fjall, ég ætla að klífa það!”. Þrátt fyrir að öll almenn skynsemi segji þér að þú hafir enga reynslu né getu til að klífa slíkt fjall þá tekur þú staðfasta ákvörðun.

Staðreyndin er að sjálfsögðu sú að ef þú myndir óundirbúinn reyna að klífa fjallið myndi líklega fara illa fyrir þér. Þú þarft fyrst að afla þér upplýsinga um fjallið, útvega rétta búnaðinn, æfa þig á minni fjöllum, fá leiðbeiningar frá reyndari fjallgöngumönnum, lesa bækur um það, kannski fara á námskeið og sitthvað fleira til að tryggja það að þú farir þér ekki að voða. En þegar það allt er komið er í raun ekkert sem kemur í veg fyrir það að þú gætir náð markmiði þínu.

Nákvæmlega það sama á við um frumkvöðlaferilinn, hann er alveg eins og að klífa risa stórt og ókunnugt fjall. Ef þú hlustar á skynsemina þá segjir hún þér að þú hafir enga reynslu af því að stofna fyrirtæki, að þú hafir enga þekkingu á því og að þú munir líklega enda sem gjaldþrota aumingi. Þú þarft að horfa fram hjá þeirri “skynsemi” sem samfélagið er búið að kenna þér og taka staðfasta ákvörðun. Ákvörðunin er alltaf fyrsta skrefið í áttina að því að klífa öll fjöll, svo tekur við undirbúningurinn, fyrr en varir ertu orðin hæfur til að takast á við verkefnið, “skynsemin” þagnar og þú klífur fjallið.

Það magnaða við það að fara út í fyrirtækjarekstur er það að þú þarft stöðugt að takast á við ný fjöll sem búa yfir nýjum hættum og erfiðleikum sem þú þarft að finna lausn á. Þegar þú stofnar fyrst fyrirtækið þarftu að finna út úr öllum lagalegu hlutunum við það að stofna fyrirtæki og horfast í augu við “skynsemina” sem segir þér að þetta fari illa. Svo þarftu að fara út fyrir þægindasvæðið þegar þú yfirgefur öruggu vinnuna þína og ferð að vinna að fullu að fyrirtækinu nýja. Svo þarftu að vaxa og gera stórar fjárfestingar, opna dótturfyrirtæki erlendis, reyna selja stórum fyrirtækjasamsteypum vöru þína, veðsetja fasteignina til að fyrirtækið geti vaxið og svo koll af kolli. Og hver einasta staðfasta ákvörðun sem þú tekur um að halda áfram felur í sér að þú þurfir að klífa nýtt fjall og eins og alltaf þegar maður stendur við fjallsræturnar virðist það vera ókljúfanlegt en ef þú leitar hjálpar frá þeim sem hafa meiri reynslu, aflar þér upplýsinga og undirbýrð ferðina vel þá muntu ná að klífa það fjall.

Það fara bráðum að vera komin 10 ár frá því ég stofnaði mitt fyrsta fyrirtæki en ég er samt reglulega að klífa ný fjöll og það er alltaf jafn erfitt þegar maður stendur við fjalsræturnar en á sama tíma alltaf jafn gefandi þegar maður kemst á toppinn. Fyrir nokkrum mánuðum síðan fólst fjallið mitt í því verkefni að stofna mitt fyrsta fyrirtæki í erlendu landi og ég stóð við fjalsræturnar, horfði upp og fannst þetta vera ómögulegt verk, ég hafði enga reynslu og vissi ekkert hvernig ég ætti að fara að. En þegar ég loksins tók staðfasta ákvörðun um að gera það þá leitaði ég mér ráðleggingar hjá reyndari aðilum, fékk aðstoð og upplýsingar og lét verða af því. Nú stend ég fyrir framan nýtt fjall sem ég er kvíðinn en afar spenntur fyrir að klífa.

Ekki láta fjallið vinna, skiptu verkefninu niður í minni hluta og sigrastu á hverjum hluta fyrir sig og þá er ekkerf fjall of stórt til að klífa.

Klífðu fjöll!!!


Breytingar hjá Frumkvöðlar.is

Frumkvöðlar.is byrjaði upphaflega bara sem persónulegt blogg en þar sem ég hef lifað og hrærst í frumkvöðlaheiminum í all langan tíma þá snérust allar greinar mínar um fyrirtækjarekstur og frumkvöðlastarf. Ég verð að viðurkenna að mér finnst hálf undarlegt að hugsa til þess að ég hafi skrifað mína fyrstu bloggfærslu á vefinn 12.maí 2010 en það þýðir að ég sé búinn að vera skrifa á þennan vef í meira en 4 ár. Ég var aldrei með nein sérstök plön varðandi vefinn og var meira bara að gera þetta sjálfum mér til gamans. Hugsanlega spilaði það einnig inn í þetta að ég hafði engan til að læra af þegar ég stofnaði mitt fyrsta fyrirtæki og fannst ég því að vissu leiti knúinn til að reyna deila reynslu minni.

Greinarnar sem ég hef skrifað á vefinn hafa verið heldur óreglulegar enda skrifa ég einungis þegar ég hef tíma og þegar ég hef frá einhverju áhugaverðu að segja. Sem dæmi þá skrifa ég yfirleitt flestar greinarnar þegar ég sjálfur er að safna mér upplýsinga um eitthvað ákveðið efni fyrir fyrirtækið mitt og deili þeim svo áfram í formi greinar. Mig er þó farið að langa núna til að breyta vefnum úr því að vera bara blogg yfir í það að verða eitthvað meira og gera í því að reyna safna raunverulegum fróðleik sem virkilega nýtist öðrum frumkvöðlum. Því miður þá hef ég ekki þann tíma sem þarf til að vera stöðugt að skrifa greinar og safna að mér efni enda er ég staddur erlendis að vinna í því að byggja upp mitt eigið fyrirtæki. En þess í stað hef ég nú ráðið nýjan ritstjóra til að halda utan um vefinn fyrir mig.

Ásgeir Ingvarsson nýr ritstjóri Frumkvöðlar.is
e150e5c07e4aa67014562034449d84bcFyrir nokkrum árum hitti ég Ásgeir þegar hann var að skrifa grein um mig fyrir Morgunblaðið og við höfum haldið góðu sambandi síðan þá. Ég vissi það að hann hefði mikinn áhuga á frumkvöðlastarfi og hann þekkti einnig vel til viðskiptaumhverfisins þar sem hann hefur skrifað mikið um það í gegnum árin. Ég ákvað því að fá hann til liðs við Frumkvöðlar.is til að aðstoða að búa til meiri stöðugleika í kringum vefsíðuna. Hann mun skrifa reglulegar greinar inn á vefsíðuna og sjá til þess að þar sé ávallt eitthvað nýtt og spennandi að finna.

Ég mun að sjálfsögðu halda áfram að skrifa greinar annað slagið eftir því sem tími gefst til og mig dreymir líka um að reyna virkja nokkra reynslubolta í frumkvöðlaheiminum og fá þá til að skrifa greinar einnig. Það er ekki ennþá ljóst hvernig vefsíðan mun halda áfram að þróast en við reynum þó að halda áfram með það markmið að fræða frumkvöðla á öllum stigum fyrirtækjaferilsins.

Það væri afskaplega gaman að heyra frá ykkur lesendunum um hvað þið mynduð vilja sjá okkur fjalla um eða hvernig þið mynduð vilja sjá vefsíðuna þróast. Einnig ef einhver ykkar er tilbúin að hjálpa okkur að einhverju leiti við að gera vefsíðuna betri þá fögnum við slíku.

Eigið frábæran dag 🙂


Capital Factory

Ég rakst á þetta afar skemmtilega vidjó um Capital Factory inn á TechCrunch og það minnti mig óneitanlega á það þegar ég var að ferðast um Bandaríkin á síðasta ári. En þá kom ég við í Capital Factory og tók þar smá vinnutörn eins og sjá má á sönnunargögnunum hér fyrir ofan. En það sem meira er þá sýnir þetta myndband afskaplega vel hversu mikilvægt það er að vinna í rétta umhverfinu, umkringdur rétta fólkinu og rétta hugarfarinu.

Ég hef undanfarin ár alltaf kosið að starfa í frumkvöðlasetrum þar sem mér finnst það yfirleitt vera besta umhverfið til að veita mér innblástur og til að beintengjast “stuðningshópi frumkvöðla”. Reyndar fyrst þegar ég stofnaði núverandi fyrirtæki mitt starfaði ég að mestu leiti á kaffihúsum en fljótlega flutti ég svo fyrirtækið í Hugmyndahús Háskólana sem var virkilega skemmtilegt umhverfi til að vinna í fullt af mjög skapandi fólki, í raun leitt að það hafi liðið undir lok. Þaðan flutti ég svo í Kvosina sem er á frumkvöðlasetur á vegum NMI og hefur farið afskaplega vel um Bungalo þar. Svo þegar ég flutti með fyrirtæki mitt hérna út til Kanada þá kom bara til greina einn staður sem hugsanlegt skrifstofurými fyrir fyrirtækið en það er Volta sem er aðal frumkvöðlasetrið hér í Halifax og hjálpaði sú ákvörðun mér mikið við að læra fljótar inn á rekstrarumhverfið hér úti.

Heima hefur mikið breyst í þessum málum á undanförnum árum og má meðal annars nefna frumkvöðlasetrin sem NMI eru með en einnig Innovation House út á Seltjarnarnesi en síðast þegar ég leit þar við var allt iðandi í lífi þar og mörg öflug fyrirtæki. Ég hvet því sem flesta til að skoða þessi mál betur og reyna komast inn í gott umhverfi til að rækta fyrirtækin.


Þarftu að greiða þér laun?

Ég fékk skemmtilegt bréf frá frumkvöðli sem var að hefja rekstur og var að velta fyrir sér þeim undarlegu lögum sem fjalla um það að stofnandi sé skyldugur að greiða sér út laun frá og með þeim tíma sem fyrirtæki er stofnað. Þessi lög hafa oft og mörgu sinnum komið upp í samtölum á hinum ýmsu viðburðum sem ég hef farið á þar sem frumkvöðlar eru allir jafn hissa á að slík lög séu til staðar og fæstir virðast þeir hafa farið eftir þeim. Það er náttúrulega alltaf slæmt að brjóta lög en ennþá verra ef lögin eru það illa sett fram að maður geti ekki farið eftir þeim.

Á vefsíðu RSK má finna eftirfarandi:

“Maður sem starfar við eigin atvinnurekstur á að reikna sér endurgjald (laun) fyrir þá vinnu. Með þessi laun fer á sama hátt og almennar launagreiðslur til launþega, þ.e. reikna þarf af þeim staðgreiðslu opinberra gjalda, greiða tryggingagjald og iðgjald í lífeyrissjóð.

Reglan á bæði við um mann sem stundar atvinnustarfsemi í eigin nafni (eigin kennitölu) og mann sem starfar við atvinnurekstur eða starfsemi sem rekin er í sameign með öðrum, eða við atvinnurekstur lögaðila þar sem hann er ráðandi aðili vegna eignar- eða stjórnunaraðildar.”

Allir þeir sem hafa farið út í það að stofna frumkvöðlafyrirtæki gera sér grein fyrir því að það er nær óhjákvæmilegt að maður þurfi að starfa við það launalaust í einhverja mánuði eða jafnvel ár áður en þau fara að skila nægum tekjum til að hægt sé að greiða sér manni sæmandi laun. Það er líka áhugavert að skoða viðmiðunarlaunin sem RSK ætlast til að maður greiði sér en ég held að fæstir frumkvöðlar séu að greiða sér út slík laun þótt svo þeir séu komnir eitthvað lengra inn í ferilinn.

Ég hef áður fjallaðu um hversu dýrt það er fyrir stofnendur að greiða sér laun og ég er ennþá á því að stofnendur eigi að reyna greiða sér út eins lítil laun og þeir geta fyrstu mánuðina og árin vegna þess kostnaðar.

Svarið sem ég gaf þessum skemmtilega frumkvöðli sem skrifaði mér var eftirfarandi:

Ég hef sjálfur stofnað nokkuð fyrirtæki og hef oft einfaldlega sleppt því algjörlega að greiða mér laun til að byrja með og hef aldrei fengið neina athugasemd út á það. Ég hef einnig rætt við fólk innan RSK sem eru að vissu leiti sammála mér að þetta væri fáranleg regla og sú tilfinning sem ég fékk frá þeim var sú að þetta væri bara eitthvað sem væri ekki mikið farið eftir eða allavegana ekki mikið reynt að klekkja á nýsköpunarfyrirtækjum sem ekki greiða sér út laun. 

Mér skilst að ef þú ert í annari vinnu eða í námi þá gildir þessi regla ekki og þú þarft ekki að greiða þér laun. Ég hugsa líka ef fyrirtækið hafi ekki efni á að borga þér laun þá myndi engin fara að elta þig uppi fyrir að hafa ekki gert það. Ég myndi því halda að þetta væri ekki eitthvað sem þú þyrftir að hafa áhyggjur af.”

Ég er að sjálfsögðu engin endurskoðandi eða lögfræðingur og ætla því ekki að þykjast vera neinn sérfræðingur í þessum málum að öðru leiti en því að ég hef farið í gegnum þennan ferill nokkrum sinnum. Ég ætla því að biðja þá sem hafa reynslu eða þekkingu á þessum málum að deila þeim með okkur hér fyrir neðan, ég hefði gaman af því að vera leiðréttur ef ég er að fara rangt með eitthvað hér.

 


Kaldlyndur mentorafauskur

Hér áður fyrr gagnrýndi ég oft þá mentora/leiðbeinendur innan frumkvöðlaumhverfisins sem voru mjög harðir við unga frumkvöðla. En þrátt fyrir það hef ég sjálfur í seinni tíð farið að verða mun harðari við unga frumkvöðla og er ófeimnari við að segja mínar skoðanir á fyrirtækjum þeirra.

Ástæðan fyrir þessari auknu harðneskju minni er ekki það að mér líki illa við frumkvöðlana eða hugmyndir þeirra heldur er það frekar útaf því að ég er að benda á hluti sem ég sjálfur vildi óska þess að ég hefði vitað fyrr í ferlinum. Staðreyndin er sú að það að ná árangri í fyrirtækjarekstri getur verið eitthvað það erfiðasta sem þú kemur til með að taka að þér á lífsleiðinni (ef þú fylgir því eftir alla leið). Þú munt þurfa taka erfiðar ákvarðanir og eyða mörgum árum af ævi þinni í að byggja eitthvað upp sem þú veist ekki hvort muni ganga upp eða ekki. Flestir mentorar þekkja þetta af eigin raun og þegar þeir eru að gagnrýna unga frumkvöðla þá eru þeir ekki að gera það af einhverri illkvittni heldur þvert á móti eru þeir að reyna sitt besta til að stytta þennan erfiða feril hjá frumkvöðlunum.

Ég vil þó taka það skýrt fram að mentor á aldrei að vera ókurteis eða niðrandi í gagnrýni sinni á ungum frumkvöðlum og ég mun ekki hika við að eiga orð við þann mentor sem gerist sekur um slíkt. En ég skil núna betur afhverju mentorar eru stundum harðir við unga frumkvöðla, einfaldlega útaf því að þeir eru að reyna undirbúa þá betur undir það sem koma skal.

Ég vil því biðja alla þá sem hafa og munu fá harða gagnrýni frá mentorum um að taka því ekki illa heldur frekar að líta á það sem tækifæri til að betrumbæta viðskiptahugmyndir sínar.


4 þrep í frumkvöðlarekstri

Það að stofna frumkvöðlafyrirtæki og ná árangri er nær alltaf erfiðara og flóknara heldur en fólk gerir sér grein fyrir. Flestir virðast halda að þetta sé eitthvað sem gerist á einhverjum mánuðum en staðreyndin er sú að það að byggja upp stöðugt fyrirtæki tekur yfirleitt að lágmarki 2-3 ár af ævi þinni.

Ferlinum við að búa til stöðugt fyrirtæki má skipta upp í þessi 4 þrep.

11. Þrep: Eldmóðurinn
Þegar maður fær fyrst hugmyndina er allt svo skemmtilegt og spennandi, það virðast ekki vera nein takmörk og það er nokkuð augljóst að þessi hugmynd eigi eftir að verða milljarða króna virði í náinni framtíð. Á þessu tímabili fara sumir frumkvöðlar inn í “incubators” eða frumkvöðlasetur og vinna myrkranna á milli við hugmyndina. Þetta er tímabilið sem lætur frumkvöðalumhverfið líta út fyrir að vera töff og skemmtilegt. Þetta tímabil varir yfirleitt bara í nokkrar vikur eða mánuði.


942451_637189819644430_1875666473_n

2. Þrep: Núðlusúputímabilð
Hérna byrjar alvaran, þú ert með hugmynd sem þú ert búinn að pússa aðeins til en hún er ennþá ekki farin að skila neinum tekjum. Á þessum punkti þarftu að taka ákvörðunina hvort þú sért raunverulega tilbúinn að veðja á hugmyndina þína því næstu mánuði þarftu að vinna í fullu starfi að hugmynd sem er ekki að gefa þér neinar tekjur. Ertu tilbúin að vinna launalaust, fara út fyrir þægindasvæðið og taka áhættu? Fæstir eru tilbúnir að taka skrefið inn í þetta tímabil og af þeim sem taka skrefið gefast margir upp á meðan á þessu tímabili stendur. Þetta tímabil varir yfirleitt í 12-24 mánuði.


slouch-6363. Þrep: Ábyrgðin
Á þessu tímabili er fyrirtækið farið að vaxa og þú farinn að ráða inn starfsmenn, nú þarftu allt í einu að fara taka á þig miklu meiri ábyrgð heldur en þú hefur gert fram að þessu. Vinnutímar þínir eru langir þar sem verkefnalistinn er langur og þú hefur aldrei efni á því að ráða alla þá starfsmenn sem þarf til að sjá til þess að allt gangi vel, þú verður að sjá til þess að allt rúlli vel í fyrirtækinu og vinna frameftir ef eitthvað þarf að klárast. Þú þarft að sjá til þess að þú eigir alltaf nægar tekjur til að borga starfsmönnum þínum, þú þarft að halda utan um þá og funda með þeim reglulega til að vera viss um að þeir séu að skila sinni vinnu. Ef tekjurnar lækka eða eitthvað óvænt kemur upp á gætirðu þurft að hagræða í fyrirtækinu og reka einhvern af starfsmönnum þínum. Í þessu þrepi eru þetta allt í einu hætt að vera leikur og alvaran tekur við.


World-Domination-Summit

4. Þrep: Heimsyfirráð eða stöðnun.
Í fjórða og síðasta þrepinu kemur raunverulega í ljós hvers megnugt fyrirtækið er, nú þarftu að taka ákvörðun um hvort þú ætlir að staðna í stað eða taka áhættuna og reyna vaxa og verða stórt alþjóðlegt fyrirtæki. Ef þú þorir ekki að taka áhættuna á því að vaxa mun fyrirtækið líklega halda áfram að lifa en starfið þitt og fyrirtækið mun breytast í rútinu sem mun aldrei gera neina stórvægilega hluti en mun þó engu að síður halda áfram að bjóða starfmönnum þínum upp á störf og skapa tekjur fyrir þig. Ef þú ákveður að taka áhættuna og veðja á að fyrirtækið þitt getið vaxið með veldishraða þá áttu hættu á því að drepa fyrirtækið, en aftur á móti ef sú áætlun gengur upp eru engar takmarkanir á því hvað fyrirtæki þitt mun geta vaxið og þú munt annað hvort geta rekið stórt alþjóðlegt fyrirtæki eða selt það og exitað með nóg af pening í bankanum.

 

Í hvaða þrepi ert þú og ertu tilbúinn að fara í gegnum öll fjögur þrepin?


Sannleikurinn um að stofna fyrirtæki í öðru landi

Það eru núna 4 ár frá því að ég stofnaði Búngaló ehf. á Íslandi og fór út í það að aðstoða íslenskar fjölskyldur við að leigja út sumarhús sín í gegnum netið. Eins og með flestan fyrirtækjarekstur þá voru fyrstu tvö árin erfið en eftir það fór að ganga betur og í dag er fyrirtækið komið í stöðugan rekstur heima á Íslandi og fyrir utan sjálfan mig er ég með 3 starfsmenn sem vinna að rekstrinum hér heima.

En allt frá því að hugmyndin varð fyrst til hef ég stefnt að því að fara með það erlendis og gera það að alþjóðlegu fyrirtæki. Reyndar eru 70% af viðskiptavinum heima á Íslandi erlendir ferðamenn en það er þó langt frá því að geta talist alþjóðleg fyrirtæki og ég vildi fara skrá inn erlend sumarhús út um allan heim. Ég ætla ekki að fara út í rökræðuna í þessari grein um hvort ég hefði átt að gera þetta fyrr en ég gerði, ég ætla frekar að segja ykkur frá því hvað ég komst að þegar ég loksins lét verða af því að fara út á alþjóðlega markaðinn og stofnaði dótturfyrirtæki í Kanada.

Að “Incorporate”-a
Það er í raun ekkert flóknara að stofna fyrirtæki erlendis  heldur en það er að gera það heima. Lykillinn að því er að finna góðan lögfræðing sem hefur reynslu af því að vinna með frumkvöðlafyrirtækjum og fá hann til að sjá um alla pappírsvinnuna. Kostnaðurinn er svo í nær öllum löndum mun minni en á Íslandi og jafnvel með lögfræðikostnaðinum er hann oft minni heldur en bara skráningarkostnaðurinn hér heima á Íslandi. Sem dæmi þá kostar það um kr.40.000 að stofna fyrirtæki í Kanada (þar sem ég stofnaði dótturfyrirtæki) á meðan að það kostar 140.000- hérna á Íslandi, þannig þið eigið alveg eitthvað aflögu til að borga lögfræðingnum. Mörg lönd eins og t.d. USA eru ódýrari en Kanada.

Gjaldeyrishöftin
Það flóknasta, tímafrekasta og líklega dýrasta, við það að stofna fyrirtækið erlendis var ekki það að stofna sjálft fyrirtækið í framandi landi. Nei það voru gjaldeyrishöftin sem gerðu mér, og mörgum öðrum frumkvöðlum, mjög erfitt fyrir. Ég þurfti að ráða mér lögfræðing sem kostaði dágóðan skilding og fá hann til að senda umsókn til seðlabankans þar sem hann þurfti að sýna fram á að við yrðum að stofna fyrirtæki erlendis til að vaxa, sýna í hvað peningarnir sem við færum með úr landi myndu vera notaðir og að þetta myndi svo örugglega allt skila sér margfalt til baka til íslenska ríkisins. Sem betur fer var ég með góðan lögfræðing og ég fékk samþykki fyrir þessu á einungis 1 mánuði en ég hef heyrt dæmi um að slíkar umsóknir hafi tafist um 4-5 mánuði.

Bungalo skrifstofan út í Kanada

Back to basics
Ég verð að viðurkenna að mér var í senn skemmt og pirraður þegar ég áttaði mig á því að ferillinn úti við það að koma fyrirtæki í gang þar var í raun alveg nákvæmlega sá sami og ég hafið farið í gegnum hér heima þegar ég stofnaði fyrirtækið fyrst. Að leita að skrifstofu, setja upp síma, ráða fólk, búa til réttu tengslin og hitta tugi manna í kaffibolla og spjall, finna ráðgjafa, endurforrita mikið af kerfunum til að henta nýjum kringumstæðum og ótal margir aðrir hlutir sem ég hafði gert áður.

Tungumálið
Eitthvað sem ég hafði ekki hugsað út í var tungumálið. Ég ætlaði alltaf að stofna fyrirtæki í einu af norðurlöndunum en í dag er ég afskaplega fegin því að ég stofnaði það í Kanada því þar skil ég tungumálið.  Jú auðvitað hefðu allir á norðurlöndunum skilið ensku og getað þýtt fyrir mig en það að geta tekið virkan þátt í söluferlum, samningagerðum og fleira er mjög mikilvægt þegar þú ert í litlum fyrirtækjum og það er einungis hægt ef þú skilur móðurmálið í því landi.

Frumkvöðlar eru allstaðar eins
Ég hef haft þá strategíu þegar ég heimsækji önnur lönd að reyna alltaf að hitta þarlenda frumkvöðla og kynnast frumkvöðlaumhverfunum þar. Það sem ég hef komist að er að frumkvöðlar eru yfirleitt eins í öllum löndum, þetta eru opnir og hressir einstaklingar sem leggja metnað sinn í það sem þeir gera. Ég ákvað því að setja upp skrifstofu mína inn í frumkvöðlasetri í Kanada og það hefur gert mér auðveldara fyrir að kynnast öðrum stofnendum sem hafa svo getað ráðlagt mér með hina ýmsu hluti sem ég hefði líklega aldrei getað fundið út úr einn míns liðs.

Það að stofna fyrirtæki erlendis krefst engar rosalegrar sérþekkingar,
miklu frekar er lykillinn bara sá að hafa kjarkinn í að láta það verða af því.
Restin sem þú þarft að vita kemur svo bara með tíð og tíma…

 


Rekstrarumhverfi hugbúnaðar- og sprotafyrirtækja á Íslandi

Tryggvi Hjaltason hafði nýverið samband við mig til að segja mér frá mastersritgerð sem hann hafði unnið um rekstrarumhverfi hugbúnaðar- og sprotafyrirtækja á Íslandi. Helstu niðurstöður verkefnisins voru þessar:

“Niðurstöður rannsóknarinnar eru í raun mjög skýrar og nokkuð afgerandi staðfestar af alþjóðlegum mælingum. Þegar kemur að rekstrarumhverfi hugbúnaðar- og sprotafyrirtækja á Íslandi felast veikleikarnir fyrst og fremst í ófullnægjandi fjármögnunarumhverfi, vanköntum á skattaumhverfinu og takmörkuðum aðgangi að sérfræðiþekkingu. En Ísland hefur líka marga styrkleika á þessum vettvangi og eru styrkleikarnir margir hverjir fólgnir í þáttum sem eru ekki eins breytanlegir og veikleikarnir eins og menningu, smæð, tengslum og aðgangi. Á Íslandi er gott að stofna fyrirtæki, aðgangur er að góðu tengslaneti, styttra er í prufumarkaði en almennt gengur og gerist erlendis og grunnaðstæður eru til staðar til þess að mikill hraði getur verið í ferlinu að breyta hugmynd í fyrirtæki.”

Hérna má sjá myndband þar sem hann útskýrir nánar rannsóknina og niðurstöður hennar.

Og svo má lesa meira um rannsóknina, framkvæmd hennar og niðurstöðurnar á vefsíðu Tryggva http://seediceland.com/

Nú væri gaman að heyra álita ykkar á íslensku rekstrarumhverfi og hvort þið séuð sammála niðurstöðum þessarar rannsóknar.


Fyrsti sólahringurinn í Halifax


Eftir 6 tíma flug til Toronto og síðan 3 tíma flug til Halifax (ég var of óþolinmóður til að bíða þangað til í næstu viku þegar Icelandair flýgur beint til Halifax) lendir flugvél mín loksins í Halifax. Klukkan var um 1 um nóttu, það voru liðnir 11 klst frá því ég lagði af stað með Flybus frá Reykjavík og ég átti þó ennþá 30 mínútna leigubílaferð eftir áður en ég kom að herberginu sem ég hafði leigt í gegnum AirBnb.

Ég endaði á því að sofa bara í 4 klst áður en ég var glaðvaknaður þótt svo ég væri mjög þreyttur. Eftir að hafa fundið matvöruverslun og sturtað mig lagði ég af stað á minn fyrsta fund, með lögfræðingi mínum hér í Halifax. Hann er algjör snillingur sem sérhæfir sig í að vinna með startup fyrirtækjum og hann sá um að “incorporate”-a Bungalo Technologies Incorporated hér í Kanada fyrir mig og var því öllu lokið áður en ég kom hingað út. Bara svona til að sýna smá lit þá gaf ég honum eina flösku af íslensku fjallagras snafsi í þakklætisskyni. Hann deildi með mér miklu af reynslu sinni af startup umhverfinu hérna úti og það hljómar sem svo að hér sé mikið að gerast, hann kynnti mig einnig í gegnum tölvupóst við öflugan blaðamann í startup umhverfinu sem hann sagði að væri gott að þekkja.

Næsti fundur minn var með Milan Vrekic sem rekur Volta Labs frumkvöðlasetrið hér í Halifax en frá fyrri heimsókn minni hingað virðist það vera virkasta frumkvöðlasetrið hér og hálfgerður miðpunktur meðal frumkvöðla. Ég tók því ekkert annað í mál en að fá skrifstofu rými þar fyrir Bungalo, leigði mér meira segja dvalarstað í næstu götu við hliðin á Volta þar sem ég var staðráðinn í að vinna þaðan. Milan er mjög áhugaverður einstaklingur, upphaflega frá Serbíu en flutti þaðan til Halifax fyrir einhverju síðan og hefur tekið þátt í hinum ýmsu frumkvöðlafyrirtækjum. Við áttum mjög gott samtal og hann deildi með mér ýmsu um frumkvöðlaumhverfið í Halifax. Eitt af því áhugaverðasta sem hann sagði mér og er alveg fast í hausnum á mér eftir fundin var að hann teldi það vera slæman hlut hversu auðveldlega fyrirtæki í Halifax gætu fengið fjármögnun. Hann bætti svo við að “Í Evrópu er kannski 20% af fyrirtækjum að fá fjármögnun en hérna í Halifax eru það öfugt farið og um 80% fyrirtækja eru að fá fjármögnun”. Mér fannst það svolítið sláandi en ég er sammála honum um það of auðveldar fjármögnunarleiðir geta haft slæmar afleiðingar í för með sér en það er alveg efni annan pistil. Milan tók vel í beiðni mína að fá skrifstofu hjá Volta og hann gaf mér strax lykla að opna rýminu til að vinna í og sagði að hann gæti reddað mér lokaðri skrifstofu þegar ég væri búinn að ráða 1-2 starfsmenn.

Til þess að kynnast borginni betur og útaf því að þetta var í fyrsta skipti í nokkrar vikur þar sem ég er ekki að vinna 12 tíma á dag þá ákvað ég að nýta tækifærið og fara út að hlaupa. Ég endaði á því að hlaupa og skoða til skiptis og fór alls einhverja 7 km um borgina og líkaði bara vel við það sem ég sá.

Volta var augljóslega virkt frumkvöðlasetur því það var Hackathon í gangi þar strax fyrsta kvöldið mitt í Halifax og mér fannst ég verða að mæta.Ég er sjálfur ekki alveg nógu klár í forritun, hvorki hugbúnaðar né vélbúnaðar til að geta haldi uppi flóknum samræðum við svona klára aðila en finnst það þó afar gaman að sjá hvað er verið að vinna í. Þarna var eitt teymi sem var að prenta þrívíddarprentara með þrívíddarprendaranum sínum. Þarna var aðili sem var að reyna netvæða kaffivélina sína, aðrir voru að leika sér með flug drone-a og svo var ýmislegt annað var þarna í gangi. Ég kynntist einu tveim öðru frumkvöðlunum á svæðinu sem voru ekki að vinna í neinu verkefni og við kíktum út í nokkra bjóra.

Ég ligg núna upp í rúmi morgunin eftir, með þynnku eftir drykkjuna, harðsperrur eftir hlaupið og svolítið tómur í hausnum eftir að hafa reynt að innbyrða svo mikið á einum sólahring en allt í allt ánægður með fyrsta sólahringinn 🙂


Floginn til Kanada

Ég sit hérna á flugvellinum og bíð eftir flugi mínu til Kanada.

Það er í raun ekki annað hægt að segja en að þetta sé svolítið súrrealískt augnablik. Ég hef einu sinni áður komið til Kanada og nú er ég að fara þangað til að opna skrifstofu fyrir fyrirtæki mitt. Ég hef oft velt fyrir mér hvernig þessi ferill hefur verið hjá öðrum fyrirtækjum þegar þau taka þetta stóra skref yfir á alþjóðlega markaðinn og alltaf séð fyrir mér sem einhvern tignarlegan feril. Staðreyndin er þó sú að ég, líkt og svo margir aðrir frumkvöðlar sem hafa farið í gegnum þetta, er einfaldlega að stökkva út í djúpu laugina. Það er í raun engin önnur leið til að gera þetta, maður þarf bara að fara út og láta reyna á þetta alveg eins og maður lét reyna á þetta þegar maður stofnaði fyrirtækið í upphafi. Ég mun því mæta út til Kanada og reyna mitt besta til að byggja upp tengslanet, finna skrifstofu, funda með hinum ýmsu aðilum, kynna mér viðskiptaumhverfið og í raun bara gera allt sem ég get til að búa til góðan grunn að starfssemi okkar þarna úti. Sem betur fer kynntist ég mörgum frumkvöðlum í fyrstu ferð minni til Kanada og vona að ég geti byggt ofan á þau tengsl mín til að auðvelda þetta allt.

Á meðan ég sit hérna á barnum á flugvellinum rekst ég á annan frumkvöðull, hann Jökul sem starfar hjá Plain Vanilla en hann er á leið til New York til að taka við einhverjum svakalegum verðlunum fyrir QuizUp. Það hlýtur nú að boða gott fyrir ferð mína að hitta fulltrúa þessa öfluga fyrirtækis á leið minni erlendis 🙂


Stærsti frumkvöðlaviðburður ársins 2014


Ég hef lítið reynt að hylja skoðanir mínar á Startup Iceland viðburðinum sem fer fram 2.júní í Hörpunni enda tel ég þetta vera einn öflugasta viðburð ársins fyrir frumkvöðla og í raun eitthvað sem engin íslenskur frumkvöðull ætti að láta fram hjá sér fara.

Mér finnst það þó afar sorglegt að þetta árið mun ég ekki komast á þennan viðburð þar sem ég verð staddur út í Kanada að opna skrifstofu þar í landi fyrir fyrirtækið mitt. Startup Iceland ráðstefnan spilaði þó stóran þátt í því að ég er núna kominn í útrás til Kanada. Á fyrri ráðstefnunum hitti ég öfluga frumkvöðla sem ég hef haldið góðu sambandi við og út frá þeim samböndum hafa orðið til allskonar tækifæri sem leiða svo af sér önnur tækifæri. Þessi tækifæri eru hluti ástæðu þess að ég sá mér nú hag í því að opna fyrirtækið erlendis, ég er komin með tengslin og þekkinguna á erlendum mörkuðum. Það má því með sanni segja að svona viðburðir eru ekki bara gerðir til að læra af miklu reyndari frumkvöðlum heldur líka til að hitta og kynnast öðrum öflugum einstaklingum (eins og þér sjálfum/sjálfri) og betrumbæta þannig tengslanet þitt.

Þetta verður í fyrsta skipti sem ég missi af þessum viðburð en ég að treysti á að þið nýtið ykkur þetta tækifæri í botn í fjarveru minni, blandið geði við erlenda frumkvöðla, styrkið tengslanet íslenskra frumkvöðla og skálið nokkrum bjórum fyrir mig 🙂

Startup Iceland ráðstefnan fer fram 2.júní í Hörpunni og þið getið fengið frekari upplýsingar um hana og keypt miða á hana hér: http://www.startupiceland.com/

Kaupið miða tímanlega svo þið missið ekki af þessu 🙂


Frumlegar leiðir til að markaðssetja fyrirtækið

Þegar verið er að hefja rekstur er oft lítið um fjármagn til að eyða í  markaðssetningu en það er þó engin afsökun fyrir því að markaðssetja ekki fyrirtækið. Sem frumkvöðull er það hlutverk þitt að finna frumlegar, skemmtilegar og fjárlitlar aðferðir til að láta fyrirtækið þitt ganga upp. Ég ætla því að deila hérna með ykkur nokkrum góðum leiðum sem ég hef kynnst í gegnum tíðina til að markaðssetja fyrirtæki þitt fyrir lítinn sem engan pening.

Vertu áhugaverður og komdu þér í fjölmiðla
Það að komast í fjölmiðla er ódýr og árangursrík leið til að kynna fyrirtæki þitt en til þess að fjölmiðlar vilji fjalla um fyrirtæki þitt þarf sagan að vera nógu áhugaverð. Í slíkum tilfellum er aldrei verra að vera með nóg af frumleika og hafa nægt hugrekki til að standa fyrir framan myndavélina. En það er líka mikill undirbúningur sem þarf að eiga sér stað til að fjölmiðlarnir frétti af því sem þú et að gera, þú þarft að útbúa fréttatilkynningu sem í raun er bara smá samandráttur á því sem er að gerast. Svo þarftu að safna saman upplýsingum um alla fjölmiðla sem þú telur að hefðu áhuga á sögu þinni og senda út tölvupóst á þá alla og fylgja því svo eftir með símtali daginn eftir.

Það að komast í fjölmiðla getur þannig verið næstum alveg frí leið til að markaðssetja fyrirtæki þitt en það krefst þó mikillar vinnu og undirbúnings. Svona aðeins til að kveikja í ímyndunaraflinu ykkar þá læt ég hérna fylgja með lista yfir topp 10 hluti sem Richard Branson hefur gert til að koma fyrirtækjum sínum í fjölmiðla.

Haltu fyrirlestra og deildu reynslu þinni
Allt frá því ég hóf minn fyrsta rekstur hef ég vanið mig á það að vera ófeimin við að deila reynslu minni, bæði vegna þess að ég hef lært óhemju mikið af því og vegna þess að það er góð leið til að markaðssetja vöru sína. Með því að deila með öðrum hvað þú hefur lært opnarðu fyrir bæði gagnrýni sem oftar en ekki getur verið uppbyggileg en þú færð þá líka aðra til að opna sig og deila þeirra reynslum. Það að halda fyrirlestra og kynningar út um allan bæ er líka tilvalin leið til að kynna fyrirtæki þitt. Hvort sem þú nefnir það bara á einni glæru eða notar það sem dæmisögu þá er mjög líklegt að fólk eigi eftir að muna vel eftir því og þar af leiðandi er það mjög góð markaðsssetning. Ég hef allavegana oft notað Búngaló (sáuð þið hvað ég gerði þarna) sem dæmisögu og mun halda því áfram.

Bankaðu upp á hjá viðskiptavinum þínum
Það er magnað hversu fáir fatta þetta en besta leiðin til að að selja og markaðssetja vöru þína til hugsanlegs viðskiptavinar er með því að hitta þennan viðskiptavin og segja honum frá vörunni í eigin persónu. Við erum orðin svo háð tölvunum okkar að við felum okkur á bak við samfélagsmiðla og höldum að það sé eina leiðin til að markaðssetja vörur okkar og eiga samskipti við viðskiptavini. Þegar ég stofnaði mitt fyrsta fyrirtæki þá tók ég upp á því að ganga í heilu göturnar og banka þar upp á hjá öllum fyrirtækjum sem ég fann með sölumöppuna sem ég bjó til í Word og reyndi að selja þeim vöru mína og veistu hvað… það þrælvirkaði. Svo næst þegar þú ert að kvarta yfir því hvað markaðssetning er dýr og skili litlu, prufaðu þá að standa upp frá tölvunni og hitta viðskiptavini þína í eigin persónu.

Vonandi gaf þetta ykkur einhverjar hugmyndir en endilega deilið með okkur þeim aðferðum sem hafa virkað best hjá ykkur í markaðssetningu.


Ekki láta mig hugsa

Ég var að klára bókina “Don’t Make Me Think” eftir Steve Krug. Hún er eins konar “common sense” kennslubók fyrir vefstjóra. Af hverju var ég að lesa hana? Ég er ekki tölvunarfræðingur eða vefhönnuður heldur viðskiptafræðingur (næstum því). Stór hluti af minni vinnu fer hins vegar fram á netinu. Ég er að rýna í og segja mína skoðun á lendingarsíðum, vörusíðum, forsíðunni, sölulínum á vefnum og margt fleira. Og flestir þeir sem starfa í markaðsgeiraum í dag eru að gera það nákvæmlega sama.

Steve Krug er sérfræðingur í “web usability”, eða vef nytsemi á íslensku. Fyrsta útgáfan af bókinni kom út árið 2000. Á þeim tíma var partý í gangi sem heitir “Dotcom”-bólan og allir og amma þeirra kepptust við að smíða vefsíður og veffyrirtæki og allt sem hét staðlar og samræmt úti var að verða til. Önnur útgáfa af bókinni kom út árið 2006 og þriðja útgáfa í desember á síðasta ári. Ég las aðra útgáfu, enda var sú nýjasta ekki til á Bókasafni Kópavogs. Ég bjóst fyrirfram við að ég myndi rekast á fullt af úreldum stöðlum og hugmyndum um hvernig ætti að nota vefinn en raunin var allt önnur. Vissulega eru dæmin oft frekar gömul en undirstöðuatriðin eru í grunninn þau sömu.

En það besta við bókina er að það var ekkert nýtt í þessu. Í raun var verið að segja manni frá hlutum sem flestir geta sagt sér sjálfur. Þetta er nefnilega oft “common sense”. En stundum þarf bara að benda manni á það.

Nokkur atriði sem ég greip úr bókinni:

Ekki láta mig hugsa
Samkvæmt Steve eigum við að reyna eftir fremsta megni að koma í vef fyrir að gestir á síðunni okkar þurfi að hugsa. Þeir eiga að komast að upplýsingunum sem þeir eru að leita að með sem einföldustum hætti og leiðin á áfangastað á að vera skýr. Í hvert skipti sem einhver þarf að stoppa og hugsa er hann líklegri til að gefast upp og fara eitthvað annað. Höfum hlutina einfalda og skýra.

Less is more
Við dettum rosalega oft í þá gildru að reyna að segja allt á einni síðu. Troðum öllum upplýsingum um vörurnar okkar þar inn og reynum að koma öðrum vörum þangað inn því auðvitað viljum við selja meira. Það sem þetta gerir samt er oftar en ekki að flækja málin fyrir þeim sem heimsækir síðuna. Hann er kannski að leita sér að upplýsingum um eitthvað eitt og ef það er erfitt fyrir hann að finna þær þá er hann líklegri til að loka síðunni og fara annað.

Staðlar eru af hinu góða
Ég hef tilhneigingu til að vilja gera allt upp á nýtt. Finna nýjar leiðir. Vera svo ótrúlega skapandi. En ef við skulum ekki gleyma því að ef við fáum lánaða staðla sem virka frá öðrum síðum þá erum við að gera notendum auðveldara fyrir að nota okkar síðu vegna þess að þeir þekkja leiðakerfið og veftréð, jafnvel þó þeir hafi ekki heimsótt þig áður.

Testing, testing, testing
Láttu prófa síðuna þína. Þó þú skiljir hana mjög vel þá þarf ekki endilega að vera að pabbi þinn geri það. Hann eyðir ekki öllum vinnudeginum að lesa hana og yfirfara eins og þú. Þess vegna er svo gríðarlega mikilvægt að láta prófa allt vegna þess að þú færð ómetanlega innsýn í það hvernig aðrir upplifa síðuna þína. Það er líka mikill misskilningur að prófin þurfi að vera flókin og dýr. Í raun er nóg að vera með 2 stóla, tölvu og myndavél. Tilgangurinn er einfaldlega sjá það sem notendur sjá þegar þeir nota síðuna þína.

   

“There’s no such thing as an offline business”
– Aaron Shapiro

Vefurinn er nefnilega eitt mikilvægasta markaðstólið sem við höfum. Hugsaðu þér hvernig þú sjálf/ur leitar þér að upplýsingum um vörur. Ef þú sérð auglýsingu athygli þína, til dæmis frá Intersport, er ekki það fyrsta sem þú gerir að fara á Intersport.is eða Google og skrifa Intersport til að leita þér að frekari upplýsingum.

Ég mæli með “Don’t Make Me Think” fyrir alla þá sem koma á einhvern hátt að heimasíðum. Sama hvort það sé lítið frumkvöðlafyrirtæki sem þarf bara að sýna símanúmerið sitt, flóknar vefverslanir eða bara einyrki með prjónablogg. Ég kann ekki að forrita, hef aldrei opnað InDesign og er nýbúinn að læra fyrir hvað skammstöfunin CSS stendur. Ég lærði samt heilmikið á bókinni sem ég get nýtt við í leik og starfi.

Við þurfum öll að hugsa eins og vefstjórar og þess vegna ættu sem flestir að tileinka sér fróðleik frá mönnum eins og Krug.


 

Gestabloggari:
Hjalti Rögnvaldsson
Bloggari og viðskiptafræðinemi
www.hjaltir.com

 


Ísland eða heimurinn?

Fyrir nokkrum mánuðum síðan var mér boðið að koma og tala á nýsköpunarhádegi hjá Klak-innovit um reynslu mína af því að starfa með alþjóðlegum frumkvöðlum. Ég rakst núna áðan á þetta myndband frá þeim viðburði og hafði bara nokkuð gaman af því að horfa á það og fara yfir þá punkta sem ég tók fyrir. Ég held að þetta myndband eigi afskaplega vel við alla íslenska frumkvöðla því það er svo mikilvægt fyrir okkur að skilja hvernig Ísland er samanborið við aðrar þjóðir og hversu lítil við raunverulega erum. Einnig man ég að ég hafði afskaplega gaman af því hversu mikið af spurningum við fengum og hversu líflega umræðan varð eftir þessa fyrirlestra eins og sjá má í lok myndbandsins.

Nýsköpunarhádegi Klak Innovit – Sprotaumhverfið erlendis og hérlendis from Innovit TV on Vimeo.


Engin ein rétt leið

Það sem er svo magnað við að byggja upp fyrirtæki er að það er engin ein rétt leið sem tryggir árangur. Þetta er alltaf spurning um að prufa sig áfram og finna þá leið sem virkar fyrir þetta tiltekna fyrirtæki. Það verður reyndar að viðurkennast að því oftar sem maður reynir fyrir sér í fyrirtækjarekstri því betri verður maður í því að finna góða leið að árangri en það er aldrei öruggt að maður finni þá leið.

Þetta er því alltaf spurning um að vera nógu duglegur við að vinna í þessu og prufa nýjar leiðir, stundum er maður heppinn og finnur hentuga leið til að vaxa og dafna snemma í ferlinum en stundum klárast peningarnir og orkan áður en sú leið finnst. Það eina sem ég get ráðlagt ykkur er bara að halda alltaf ótrauð áfram.

„I’m a great believer in luck, and I find the harder I work the more I have of it.“


Maraþon Frumkvöðulsins

Allir þeir sem hafa rekið eigið fyrirtækið vita að það gerist allt hægt og með mikilli vinnu. Það er því frekar auðvelt að líkja stofnun fyrirtækis við maraþon, maður byrjar rólega með endamarkmiðið í huga og reynir hægt og rólega að byggja upp stöðugan hraða. Til að byrja með er þetta nokkuð ljúft og skemmtilegt en þegar það fer að líða á hlaupið fer spennan að breytast í þreytu. Hugurinn fer að færast frá því að hafa gaman og yfir það eitt að halda áfram. Þegar hlaupið er rúmlega hálfnað sér maður rétt fyrir framan sig og hugsanlega mannin við hliðin á sér en draumkennda sýnin af endamarkinu er nokkuð fjarri huga manns.

Alltaf heldur maður þó áfram að hlaupa og reynir að gleyma sársaukanum í kálfunum og hugsar bara um að ná næstu nokkru metrunum. Undir lokin er öll orkan farin úr manni og maður efast um að maður eigi nokkurntímann eftir að ná í markið, hausinn er algjörlega tómur og maður getur ekki hugsað skýrt. Þetta er tímabilið þar sem maður verður að vera sterkastur og halda áfram án þess að vita hvað næstu metrarnir eigi eftir að koma manni á óvart með. Ef maður gefst hérna upp þegar maður er hvað þreyttastur þá hefur allt verið til einskis, maður verður að halda áfram. Þegar markið verður sjáanlegt þá fyllist hugur manns af stolti og orku þótt svo að líkaminn sé ekki endilega alveg á sömu bylgjulengd þá harkar maður það. Þegar stigið er yfir endamarkið þá fyllist maður unaðstilfinningu sem er engu lík, maður gat þetta. Maður gat þetta þótt svo að margir höfðu haldið annað. Á þessu tímabili er maður kóngur í eigin heimi.

Það er því nauðsynlegt þegar verið er að vinna að viðskiptahugmynd að halda alltaf áfram að hlaupa og gefast aldrei upp sama hversu þreyttur maður er andlega eða líkamlega.


Láttu fyrirtækið kaupa bílinn

Ég þarf nú að fara kaupa mér nýjan bíl og ein hugmynd sem ég fékk var það að láta fyrirtækið kaupa hann fyrir mig. Og þar sem ég reyni nú yfirleitt að deila öllu því sem ég tek mér fyrir hendur í rekstrinum með lesendum frumkvodlar.is þá ákvað ég að hafa þetta enga undantekningu.

Athugið að ég mæli ekki með að þið skoðið slíkt á byrjunarstigi rekstursins en þetta er þó engu að síður eitthvað sem þið getið skoðað þegar þið eruð komin með stöðugan rekstur sem greiðir ykkur regluleg laun.

Bifreiðahlunnindi
Helsta fyrirstaðan í þessari ákvörðun eru skattar sem þið þurfið að greiða ykkur af áætluðum bifreiðahlunnindum. Almennt séð þarf að skrá allt það sem gæti kallast fríðindi eða hlunnindi sem laun og greiða skatt af því. Það er svo undir ríkisskattstjóra komið að meta þessi hlunnindi til verðs svo þau geti verið skattlög. Verðlagningu Ríkisskattstjóra á bifreiðahlunnindum fyrir 2014 má finna hér: https://www.rsk.is/media/baeklingar/rsk_0603_2014.is.pdf.

Hver er kostnaðurinn?
Segjum svo sem að ég ákveði að kaupa mér Toyota Rav4 GX jeppling, bæklingurinn segjir mér að grunnverðmatið á slíkum bíl sé 6.490.000 og bifreiðahlunnindin fara svo eftir því hversu gamall hann er. Ef hann er 2012-1014 árgerð þá eru hlunnindin 26% af uppgefinni upphæð, 2009-2011 árgerð  er 21% og 2008 eða eldri er 18%. Kostnaðurinn til skattsins í hverjum mánuði við það eitt að láta fyrirtækið eiga slíkan bíl er því reiknaður með eftirfarandi hætti; Bifreiðahlunnindi per mánuð = Verðmat bifreiðar samkvæmt ríkisskattstjóra * prósent hlunninda / 12 mánuðum * 40% skattur. Útreikningarnir fyrir Toyotuna myndu líta svona út:

Þetta þýðir að ef ég kaupi t.d. 2008 árgerð af þessari týpu af bíl þá þarf ég að greiða kr.38.940- í skatt í hverjum mánuði.

Hver er sparnaðurinn?
Sparnaðurinn er tvískiptur, í fyrsta lagi þarft þú ekki að greiða tekjuskatt af upphæðinni sem þú notar til að greiða fyrir bílinn þ.e.a.s. ef þú tækir peninginn út úr fyrirtækinu fyrst þyrftirðu líklega að gera það í formi launa sem þýðir að þú þyrftir að borga 40-50% af upphæðinni í launatengd gjöld. Í öðru lagi getur fyrirtækið staðið kostnað af bensíni og viðgerðarkostnað á bílnum og þótt svo að vsk-urinn sé ekki endurgreiddur á slíkum kostnaði þá er hægt að draga kostnaðinn frá á móti hagnaði fyrirtækisins.

 

Dæmi um bílakaup

Ef þessi áðurnefndi bíll Toyota Rav4 kostar 1.5 milljónir og þú lætur fyrirtækið kaupa bílinn þá er kostnaður þinn sem eiganda fyrirtækisins nákvæmlega það 1,5 milljónir króna. En aftur á móti ef þú fyrst greiðir þér út nægan pening í formi launa til að kaupa bílinn þá myndi raunkostnaður bílsins vera 2,5 milljónir þar sem 40% af þeirri upphæð færi í skatt þ.e.a.s. það kostar fyrirtækið 2,5 milljónir að greiða þér út 1,5 milljón. Þar afleiðandi væri það 1 milljón króna dýrara fyrir þig að kaupa bílinn á þínu nafni.

Eins og nefnt var hér að ofan þá þurfum við að greiða mánaðarlegt gjald að upphæð kr.38.940- í skatt í hverjum mánuði ef við erum með bílinn á fyrirtækjakennitölunni en ef þú sem einstaklingur ert skráður fyrir bílnum þarf ekkert slíkt gjald að greiða. Segjum svo að viðgerðarkostnaður bifreiðarinnar sé kr.20.000- á mánuði og að bensínkostnaður sé kr.30.000-. Ef einstaklingur á bílinn leggst 40% kostnaður vegna launatengdra gjalda ofan á upphæðina þegar fjármunirnir er teknir úr fyrirtækinu. Heildar útreikningurinn miðað við þessar forsendur lítur svona út:

Það er því augljóst að miðað við þessar gefnu forsendur er mun hagstæðara að láta fyrirtækið kaupa bílinn heldur en að frumkvöðulinn kaupi hann á sínu eigin nafni. Upphafskostnaðurinn töluvert minni eða næstum því 1 milljón lægri og mánaðarlegur rekstrarkostnaðurinn er einungis örlítið hærri.

Það sem væri einnig hægt að taka inn í þennan reikning þótt svo ég ætli ekki að gera það í þetta sinn er það að allur rekstrarkostnaður bifreiðarinnar skráist sem kostnaður á móti tekjum fyrirtækisins sem þýðir að hagnaður fyrirtækisins lækkar um ca 1,1 milljón króna og þar af leiðandi þarf fyrirtækið að greiða lægri skatt af hagnaði sínum.

Ég tók hér sem dæmi kaup á einum tilteknum bíl en veit ekkert hvort það sama eigi við um aðrar gerðir og verðflokka af bílum. Ég mæli þó með því að þið skoðið það að láta fyrirtæki ykkar kaupa bílinn frekar en þið sjálf þar sem það lítur út fyrir að vera hagstæðari kostur.


7 spurningar sem þú verður að spyrja þig áður en þú stofnar fyrirtæki

Á síðari árum hef ég áttað mig á hversu miklu máli andlega hliðin skiptir í rekstri fyrirtækis. Það að stofna fyrirtæki er heldur auðvelt, þú fyllir bara út nokkra pappíra og greiðir smá pening en það að láta þetta sama fyrirtæki skila þér hagnaði og launum er mun erfiðari verkefni. Þótt það sé mismunandi á milli viðskiptahugmynda þá tala ég yfirleitt um að það taki 2-3 ár að sanna verðgildi hugmyndarinnar og búa til stöðugt fyrirtæki. Þessi fyrstu ár geta verið svakalega erfið þar sem þú ert bókstaflega að leggja allan tíma þinn, orku og pening í það að byggja það upp. Það skiptir því miklu máli að þú vitir afhverju þú ert að stofna fyrirtæki og hafir það að leiðarljósi á meðan þú ferð í gegnum erfiðustu tímabilin. Þess vegna hef ég sett saman eftirfarandi 7 spurningar sem ég mæli með að þú spyrjir þig áður en þú ferð út í þennan feril, ef þú ert með þær á hreinu þá muntu betur geta veitt sjálfum þér innblástur á erfiðu tímunum.

1. Afhverju ertu að stofna fyrirtæki?

Það geta verið ótal margar ástæður fyrir því að fólk fer út í eigin rekstur og engin ein ástæða er réttari en önnur. Það er þó mjög mikilvægt að þú vitir hver ástæðan ÞÍN er og sért sáttur með hana. Ástæður fyrir að vilja fara út í eigin rekstur geta t.d. fjárhagslegt öryggi, þörf til að breyta heiminum, ríkidæmi, skapa lausnir, hjálpa öðrum eða eitthvað allt annað. Það gæti jafnvel reynst þér vel að skrifa niður ástæðuna á blað sem þú gætir geymt í veskinu þínu og litið á þegar þú ert orðin útkeyrður og hættur að muna afhverju þú byrjaðir á þessu.

2. Viltu búa til lífsstílsfyrirtæki eða vaxtafyrirtæki?

Það er ekki langt síðan ég kynntist fyrst orðinu lífsstílsfyrirtæki (e. lifestyle business) en það er í raun fyrirtæki sem búið er til af stofnendanum til að hjálpa honum að lifa því lífi sem hann kýs að lifa. Dæmi um lífsstílsfyrirtæki getur t.d. verið lítil vefsíða sem skilar eigendanum nægum tekjum til að hann geti ferðast um heiminn á meðan hann vinnur í gegnum tölvuna sína. Ef draumur eigendans er að ferðast þá er þetta hið fullkomna fyrirtæki til að hjálpa honum að lifa drauma lífsstílnum sínum. En það er þó mjög takmarkað hversu mikið slík fyrirtæki geta vaxið svo þú þarft að ákveða hvort þú sért bara í þessu til að lífa þeim lífsstíl sem þú vilt lifa eða útaf því að þú vilt búa til fyrirtæki sem getur vaxið og dafnað.

3. Hversu stórt viltu að það verði?

Það er stundum smá þrýstingur frá bæði startup heiminum og viðskiptaheiminum til þess að reyna ýta öllum út í það að búa til stór og stæðileg fyrirtæki með tugi eða hundruði manna í vinnu en er það virkilega eitthvað sem þú vilt. Það eru kostir og gallar við báðar leiðir og hugsanlega mun spurning 1 hafa mikil áhrif á hvora leiðina þú vilt fara.

4. Er fyrirtæki þitt að fara selja vöru eða þjónustu?

Hvað þú ert að selja getur haft mikil áhrif á seljanleika fyrirtækisins í framtíðinni t.d. ef þú ert einungis að selja tíma þinn þá ertu að selja þjónustu og þá er takmarkaður skalanleiki þar sem eina sem þú getur gert til að auka tekjur fyrirtækisins er að auka tímakaupið þitt og það er yfirleitt alltaf eitthvað þak á því hversu hátt tímakaup er hægt að rukka. Aftur á móti ef þú ert með vöru sem getur selst í fjölda eintaka óháð því hversu marga klukkustundir þú vinnur þá ertu komin með skalanlegt fyrirtæki og fyrirtæki sem auðvelt verður að selja án þess að þú þurfir að fylgja með í kaupunum.

5. Hvernig ætlarðu að fjármagna það?

Þessi spurning snýst í raun um hvort þú ætlir að byggja upp fyrirtækið með eigin pening og vinnuframlagi eða hvort þú ætlir að leita að utanaðkomandi fjármagni sem yfirleitt myndi þýða að fá inn fjárfesta. Ef þú leitar þér utanaðkomandi fjármagns getur það bæði þýtt það að þú getir fyrr byrjað að borga þér laun og að fyrirtækið geti vaxið hraðar. Á móti kemur þó að þú munt ekki eiga fyrirtækið einn og þarft að vinna með fjárfestum þínum og vera tilbúin að taka við ráðum og gangrýni frá þeim. Hvernig fyrirtækið mun ganga mun hafa áhrif á hag fjárfestanna og því skiljanlegt að þeir vilji að einhverju leiti vera virkir í ákvörðunartöku. Aftur á móti ef þú fjármagnar fyrirtækið sjálfur með vinnu og tíma, oft kallað að “bootstrappa”, þá munt þú hafa 100% vald yfir fyrirtækinu og get ákveðið hvernig það þróast.

6. Hversu lengi viltu reka það?

Ert þú frumkvöðull sem hefur einungis gaman af því að láta hugmyndir verða að veruleika og leiðist daglegur rekstur fyrirtækja eða ert þú til í að reka fyrirtækið sem þú byggir upp næstu 20 árin? Til þess að geta svarað þessari spurningu þarftu að þekkja styrkleika þína og veikleika og vita hverskonar frumkvöðull þú ert. En og aftur er ekkert rétt svar, þú getur rekið fyrirtækið í 1 ár eða 100 ár, það fer bara eftir persónuleikanum þínum og markmiðum í lífinu.

7. Viltu vinna með teymi?

Viltu fara í það mikla verkefni að stofna og reka fyrirtæki einn þ.e.a.s. verða eini stofnandinn, eða viltu fá fólk til liðs við þig og deila með þeim fyrirtækinu og öllu því góða og slæma sem fylgir því? Báðar leiðir eru erfiðar, ef þú ferð einn í þetta verkefni þá þarftu að takast á við allar hindranir sem koma upp einn þinns liðs og vera með mjög breytt bak. Aftur á móti ef þú færð aðra með þér þá deilist ábyrgðin og auðveldara getur verið að takast á við erfiðleika sem kunna að koma upp. Teymi eiga það þó til að vera stundum ósammála um hin ýmsu atriði og ég veit um afar fá dæmi um stofnenda teymi sem hafa ekki á einhverjum tímapunkti hnakkrifist og næstum því lagt fyrirtækið niður vegna þess þau gætu ekki komist að samkomulagi.

Það eru kostir og gallar við allar þessar spurningar en það mikilvægasta við þetta allt er að þú þekkjir sjálfan þig og vitir hvað þú vilt fá út úr lífinu. Fyrirtækjarekstur er að mínu mati tækifæri til að láta drauma sína verða að veruleika frekar en nokkuð annað og því betur sem þú getur skilgreint drauma þína og hvernig þú viljir nálgast þá, því meiri líkur eru á að þú munir ná árangri.

 


Afhverju fyrirtækið þitt mun ekki ganga upp

Ég ætla að koma með tilgátu um afhverju fyrirtækið þitt mun ekki ganga upp.

  • Það er ekki útaf því að varan þín er ekki nógu falleg eða útaf því að þú ert ekki með nógu flotta skrifstofu.
  • Það er ekki útaf því að þú hefur litla reynslu af þessum markaði eða útaf því að ríkið vill ekki gefa þér styrk.
  • Það er ekki útaf því að þú ert á undan þinni samtíð eða útaf því þú ert ekki ennþá komin með nafnspjöld.
  • Það er ekki útaf skort á menntun eða skort á tækifærum.

Nei það er líklega ekkert af þessu sem mun á endanum drepa fyrirtæki þitt…. en það sem ég tel að muni verða því að bana er sú einfalda staðreynd að þú ert ekki að ná að breyta vöru þinni í tekjur!

Sem frumkvöðull hefur þú líklega mikinn áhuga á að byggja upp frábæra vöru/þjónustu sem allir eiga eftir að vilja eiga/nota og jafnvel eitthvað sem gæti breytt heiminum. Slík löngun er oftar en ekki skilyrði fyrir því að þú hafir þolinmæðina og þrautseigjuna til að fylgja hugmynd þinni inn í raunveruleikann enda er það afar erfitt og tímafrekt verkefni. En þegar svo mikil áhersla er lögð á að búa til frábæra og óviðjafnanlega vöru þá eiga aðrir hlutir til með að gleymast og öll áhersla teymisins fer í það að gera vöruna sífellt betri í staðinn fyrir að koma henni til notendans í skiptum fyrir tekjur.

Af þeim hundruði startup fyrirtækja sem ég hef hitt og rætt við bæði hér heima og erlendis er eitt atriði sem nær alltaf aðgreinir þau fyrirtæki sem hafa náð árangri frá þeim sem hafa það ekki og það er hæfileikinn að breyta vörunni í tekjur. Það segir sig í raun sjálft að ef þú ert með fyrirtæki sem er ekki að skila nægum tekjum til að standa undir kostnaði þá mun það á endanum fara á hausinn.

Ég hef því sjálfur byrjað að taka upp á því ráði að þegar ég er að vinna í því að skipuleggja mig og fyrirtæki mitt þá byrja ég með tómt blað, skrifa “hér er ég” upp í vinstra hornið og svo teikna ég dollaramerki niðrí hægra hornið og þess á milli skrifa ég allt það sem ég þarf að gera. Þegar það er komið reyni ég að draga sem beinasta línu frá núverandi stað að tekjunum. Ég dreg einungis þau atriði inn í línuna sem koma mér nær tekjunum og reyni að sleppa öllum hinum ef ég get. Síðar meir þegar ég er kominn með tekjurnar get ég leyft mér að vinna í þeim atriðum sem ekki voru á tekjulínunni.

Það er freistandi að vinna bara í því sem þú ert bestur, hvort sem það er þróunarvinna, forritun, markaðssetning eða eitthvað annað en ef þú vilt tryggja það að fyrirtæki þitt nái árangri einbeittu þér þá alltaf að því að reyna skapa nægjar tekjur fyrir fyrirtækið.


Að breyta nafni á facebook síðu

Fyrir mánuði síðan ákvað ég að reyna loksins að komast að því hvort það væri í alvörunni hægt að skipta um nafn á facebook síðu. Á þeim tímapunkti hét facebook síða fyrirtækis míns Búngaló með Ú-i og Ó-i en vegna þess að ég var að fara leggja út í mun meiri markaðssetningu erlendis hafði ég tekið þá ákvörðun að notast ekki við íslensku stafina þegar ég væri að markaðssetja erlendis. Ég þurfti því að breyta nafn facebook síðunnar úr “Búngaló” í “Bungalo”, kannski ekki alveg stærsta breyting í heimi en engu að síður mjög mikilvæg breyting fyrir alþjóðlega markaðssetningu. Ég var búinn að heyra mjög margar mismunandi sögur um hvort þetta væri yfir höfuð hægt og samkvæmt upplýsingum hjá facebook var bannað að breyta um nafn eftir að síðurnar fengu meira en nokkur hundruð like. Það sem ég las mér til um á netinu voru einhverjar mjög flóknar leiðir til að skipa um nafn sem snérust um það að stofna nýja vefsíðu og svo samtvinna einhvern veginn gömlu og nýju vefsíðuna svo að nýja nafnið héldist og gömlu notendurnir en ég hvorki skildi það fullkomnlega né fannst það nógu örugg leið til að taka áhættuna að missa mína 15 þúsund fylgjendur. Ég spurði alla markaðssérfræðingana á grúppunni Markaðsnördar en fékk ekkert skýrt svar þar svo ég ákvað bara að demba mér út í það að finna lausn á þessu og það vildi bara svo til að það var miklu auðveldara en ég hélt. Í framhaldi af því að ég fann út úr því fékk ég svo mörg skilaboð á facebook frá fólki sem var að biðja mig um að útskýra hvernig ég gerði það að ég ákvað að skrifa bara bloggfærslu um það.

Eins og ég var búinn að fikta lengi áður en ég fattaði þetta þá var þetta afar einfalt, þú ferð upp í hægra hornið á facebook og smellir þar á stjörnuna og velur svo “manage adverts”. Þar ferðu svo inn í valmyndina fyrir auglýsingasvæðið, á vinstri hönd á skjánum eru nokkrar valmöguleikar og einn þeirra er “email support”, þú smellir á það og þar opnast upp form þar sem þú útskýrir hvað þú vilt gera og sendir á facebook. Í framhaldi af því færðu svo svar frá raunverulegri persónu hjá Facebook (mjög sjaldgjæft) sem ætti að geta hjálpað þér. Þetta er nú bara ekki flóknara en svo.

En bíddu… jú þetta gæti verið örlítið flóknara!

Það liðu einungis nokkrir dagar hjá mér áður en þetta var allt gengið í gegn en svo fór fólk að hafa samband við mig og ég var að reyna aðstoða það í gegnum það sama og þá komst ég að því að “email support” takkinn var ekkert að birtast hjá öllum. Eina ástæðan sem ég gat fundið fyrir því var sú að hann birtist einungis hjá þeim aðilum sem hafa eytt miklum peninga í auglýsingar hjá Facebook, í það minnsta hef ég eytt sæmilega miklum pening hjá þeim og þetta birtist hjá mér en aðrir sem höfðu eytt minna sáu engan takka. Ég þori ekkert að fullyrða um það en ég get vel ímyndað mér að Facebook eyði einungis tíma í þá aðila sem eru tilbúnir að eyða pening í þá á móti. Ég passaði mig einnig á því að útskýra í skilaboðunum sem ég sendi á þá að ég væri að biðja þá um að breyta nafninu á síðunni svo ég gæti nú farið að markaðssetja þetta betur alþjóðlega og þar af leiðandi eytt meiri pening í auglýsingar hjá Facebook.

Facebook er þó þekkt fyrir að breyta öllu hjá sér reglulega og núna þegar einungis eru liðnar einhverjar 3 vikur frá því að ég breytti nafninu sé ég að þetta er búið að breytast aðeins frá því ég fór inn á þetta fyrst. Formið sem birtist um leið og ég ýti á “email support” er með öðru sniði en það var og ég þarf fyrst að fara í gegnum einhvern tjékklista núna áður en ég get farið að skrifa skilaboð til Facebook.

Það virðist því ekki alltaf vera auðvelt að breyta nafni á Facebook síðu en ég vona engu að síður að þessi bloggfærsla hjálpi ykkur að einhverju leiti og gefi ykkur í það minnsta dæmi um hvernig þetta gekk upp hjá mér. Ef þið stefnið að því að breyta nafninu á ykkar facebook síðu þá óska ég ykkur góðs gengis og vona að það gangi jafn vel hjá ykkur og það gerði hjá mér.


Þú getur þetta!

“Whenever you see a successful business, someone once made a courageous decision.”
― Peter F. Drucker

Það getur verið mjög erfitt að takast á við krefjandi verkefni eins og að stofna fyrirtæki, gera hugmynd sína að veruleika, koma hönnuarvöru í framleiðslu á og á markaðinn, setja upp vefsíðu, byrja blogg, skrifa fyrstu viðskiptaáætlunina, opna kaffihús/verslun eða hvað það er sem þig dreymir um að gera. Þegar maður er í þessum ferli getur það verið afskaplega yfirþyrmandi tilhugsun að gera allt það sem þarf að gera og það er oft kannski erfitt að fá stuðning frá fjölskyldu og vinum þar sem þau skilja ekki alveg ferilinn sem þú ert að fara í gegnum. Ég þekki þetta vel, enda hef ég farið í gegnum þetta oftar en ég man og langar því að deila eftirfarandi fjórum ráðum með ykkur í þeirri von að þau styðji við ykkur í verkefnum ykkar.

1. Þú getur þetta.
Alveg sama hvað þú ert að fara gera, þú getur það. Það er ótrúlegt hvað við getum gert þegar við ákveðum að það komi ekkert annað til greina en að ná því markmiði sem við setjum.

2. Hættu að kvarta og finndu lausn.
Þetta verður erfitt og þú verður að vera tilbúinn að fara út fyrir þægindasvæði þitt og veðja peningum þínum og tíma á sjálfan þig og þá staðreynd að þú getir þetta. Það segir sig ekki alltaf sjálft hvernig eigi að gera hlutina og því þarftu að vera ófeimin við að lesa þér til, spyrja fólk sem hefur reynslu, afla þér upplýsinga og hreinlega bara gera allt sem þú getur til að finna leið til að láta hlutina verða að veruleika. Allir þeir sem hafa gert eitthvað í fyrsta skipti hafa þurft að finna út úr því hvernig það er gert með einum eða öðrum hætti, þú ert engin undantekning.

3. Hættu að hika og stökktu.
Ef þú ert búinn að finna svörin við öllum spurningum þínum (eða flestum allavegana) og veist hvernig þú átt að gera þetta en ert feiminn við að framkvæma þá verðurðu bara að bretta upp ermarnar, sparka í rassinn á sjálfum/sjálfri þér og stökkva fram af klettinum og ofan í ánna. Áin mun svo vonandi leiða þig á réttan áfangastað, ef ekki þá stekkurðu bara aftur 🙂

4. Þú getur þetta!
Já þú getur þetta, farðu nú bara og gerðu þetta.


Er Ísland að leggja frumkvöðla í einelti?

Heimurinn hefur farið minnkandi á síðustu árum og þá sérstaklega fyrir Íslendinga með tilkomu internetsins og ódýrs flugs. Við þurfum ekki lengur að takmarka okkur við okkar litlu eyju, við getum unnið og búið hvar sem okkur dettur til hugar í þessum heimi. Á komandi árum mun þessi hugsun verða sterkari og fólk mun hætta að horfa til landamæra til að aðskilja fólk og hópa og mun þess í stað fara líta á heiminn sem eina heild.

Þessi sama þróun er líka að eiga sér stað í fyrirtækjarekstri þar sem íslenskir stofnendur hafa í raun ekki lengur neina þörf til að staðsetja fyrirtæki sitt á Íslandi. Þeir geta stofnað það hvar sem er í heiminum og í flestum tilfellum fer það bara eftir því hvar er hagstæðast fyrir þá að reka fyrirtækið og hvar þeir gætu hugsanlega búið sér til forskot á samkeppnisaðila sína. Íslenskt ríkisvald virðist þó ekki ennþá vera búið að gera sér grein fyrir þessari þróun því það virðist halda að íslenskir stofnendur muni bara stofna fyrirtæki hér á landi vegna þjóðræknis eða útaf því að þeir eru búsettir hér. Og ef ríkisvaldið fer ekki að breyta þessari hugsun sinni og fara að vinna í því að gera Ísland að samkeppnishæfara landi fyrir fyrirtæki þá er hugsanlegt að við munum á næstu árum fæla í burtu töluvert mikið af öflugum frumkvöðlum.

Ég tek stórt til orðana þegar ég spyr hvort Ísland sé að leggja frumkvöðla í einelti en skoðum aðeins íslenskt viðskiptaumhverfi samanborið við það sem gerist annarstaðar í heiminum.

Stofnun fyrirtækis skattlögð!

Flest lönd sem leggja áherslu á að styðja við nýsköpun gera sér grein fyrir því að það þurfi að vera auðvelt og ódýrt fyrir unga frumkvöðla að stofna fyrirtæki svo þeir geti nýtt orku sína og pening í að byggja upp sjálfa vöruna og reksturinn. Þess vegna hafa flest lönd gert ferilinn við að stofna fyrirtæki auðveldan og ódýran. Sem dæmi um það þá er skráningargjald á fyrirtækjum í Bandaríkjunum (Delaware) ca. kr.9.000- og í Danmörku er það alveg frítt. En á Íslandi kostar það eitt að skrá fyrirtæki kr.140.000-! Það er engin réttlætanlegur kostnaður á bak við þessa tölu frá Ríkisskattstjóra heldur var þetta einfaldlega sú tala sem var ákveðin sem sá kostnaður sem ætti að leggja á einstaklinga sem vilja stofna fyrirtæki. Ríkisvaldið er því þarna ekki að gera neitt annað en að skattleggja einstaklinga fyrir það eitt að vilja stofna fyrirtæki. Og allir þeir sem hafa farið út í eigin rekstur gera sér grein fyrir því að hver einasta króna skiptir máli þegar verið er að hefja rekstur og með þessu athæfi er verið að gera lífsmöguleika ungra fyrirtækja töluvert verri.

Hlutfé í fyrirtækjum

Þegar verið er að stofna fyrirtæki geta stofnendur þess sett inn í fyrirtækið hlutafé sem mun vera notað við rekstur fyrirtækisins. Yfirleitt þurfa fyrirtæki einhverja fjármuni til að hægt sé að reka það þangað til það nær að skapa sér nægjar tekjur til að standa undir sér. Mörg lönd hafa þó ákveðið að vera ekki með neitt lágmark á hversu mikið hlutafé sé sett inn í fyrirtækið og sem dæmi þá er ekkert lágmarks hlutafé í fyrirtæki í Bandaríkjunum og Kanada. Ísland aftur á móti er með lágmark kr.500.000- í hlutfaé í einkahlutafélög, það er reyndar hægt að starfa á eigin kennitölu án hlutafés en það eru ýmsar takmarkanir á því rekstrarformi. Norðurlöndin eru mörg með einhvert lágmark og t.d. í Danmörku er lágmarks hlutafé einhverjar 1.8 milljón svo Ísland er langt frá því að vera með hæðsta hlutafjárlágmarkið. En ég átta mig ekki alveg sjálfur á afhverju við þurfum að hafa lágmarks hlutafé í fyrirtækjum, ef önnur lönd geta komist upp með að sleppa því afhverju ættum við ekki líka að geta það? Við viljum reyna gera ungum frumkvöðlum auðvelt fyrir svo þeir skapi verðmæti fyrir þjóðina.

Skylda að greiða laun

Á Íslandi er skylda fyrir öll fyrirtæki að greiða út laun, og ég hef heyrt um mörg tilfelli þar sem nýstofnuð fyrirtæki hefur verið sagt að þau verði að greiða sér út laun jafnvel þótt svo að tekjurnar væru ekki farnar að standa undir laununum. Þetta þýðir það að eigendur byrja að búa til launaseðla fyrir lágmarkslaunum sem þau geta ekki greitt sér en verða samt að greiða alla kostnaði af þeim til ríkisins. Og eins og ég sýndi fram á í greininni Ekki greiða þér laun, þá kostar það stofnendann ca.kr.124.000- í kostnað og skatt að greiða sér útborguð laun að upphæð 220.000-. Ríkisskattsjóri er þó sjaldnast að eltast við ung fyrirtæki varðandi þennan lið og í mörgum tilfellum er alveg litið framhjá því, en ef einstaklingur hringir í Ríkisskattstjóra og spyr út í þetta er honum tilkynnt að honum beri að greiða þetta. Ég þekki sjálfur þessi nákvæmu lög ekki nægjanlega vel til að ég geti vitnað í þau en það væri gaman að heyra frá ykkur ef þið þekkið betur til þeirra eða ef þið hafið reynslu af þessu.

Gjaldeyrishöft

Svo eru það gjaldeyrishöftin með allar sínar kröfur en þau gera íslenskum fyrirtækjum mjög erfitt fyrir að starfa á alþjóðamarkaði héðan frá Íslandi og er það nær undantekningalausn að fyrirtæki verði að stofna dóttur- eða móðurfélag á erlendri grundu til að geta komist hjá öllum þeim erfiðleikum sem fylgja gjaldeyrishöftunum. Ég ætla ekki að ræða hér um hvort gjaldeyrishöftin séu nauðsynleg fyrir efnahag okkar eða ekki en staðreyndin er bara sú að þessi gjaldeyrishöft gera frumvöðlum mjög erfitt fyrir og búa til en frekari rök fyrir því að færa starfssemi sína erlendis.

Fyrirlestur 12.nóv

Ég kem til með að vera með fyrirlestur á morgun, þriðjudaginn 12. nóvember kl 12:00 upp í Innovation House á Eiðstorgi þar sem ég fjalla um Íslensk frumkvöðlaumhverfi og ber það saman við það sem ég hef kynnst á heimsóknum mínum í Bandaríkjunum og Kanada. Ég mun nefna þessi ofantöldu atriði en einnig fara í hin ýmsu atriði sem aðgreina Ísland frá umheiminum.

Sjá frekar um fyrirlesturinn hér: https://www.facebook.com/events/691467444210433/

 


Iceland Innovation UnConference 2013

Nýsköpunarviðburðurinn Iceland Innovation UnConference (IIU) fer fram í annað sinn laugardaginn 9. nóvember næstkomandi á Háskólatorgi. Landsbankinn stendur fyrir viðburðinum í samstarfi við Háskóla Íslands og Massachusetts Technology Leadership Council (MassTLC) í Boston, sem sérhæfir sig í að hlúa að frumkvöðlastarfsemi.

Í fyrra, þegar viðburðurinn var haldinn í fyrsta sinn, tóku tæplega 200 manns þátt og einkenndist dagurinn af mikilli orku og uppbyggilegum umræðum.

Fyrir hverja:

Viðburðurinn er fyrir þá sem vilja:

1.  Kynda undir nýsköpunarkraftinn. Komast út af skrifstofunni, stíga út fyrir rammann og virkja eigin ofurkrafta til að gera eitthvað nýtt.

2. Hitta mjög hæfileikaríkt og magnað fólk. Þarna eru allir aðilar sem þú þarft að þekkja á einum stað, allt frá stjórnendum til fjárfesta, frumkvöðlum til sérfræðinga.

3.  Miðla og öðlast þekkingu. Hefur þú mikinn áhuga á ákveðnu málefni? Miðlaðu þekkingu þinni og lærðu af öðrum með því að stinga upp á umræðuefni.

 

•             Staður: Háskólatorg

•             Stund: 9. nóvember 2013, kl. 9:30-16

•             Þátttökugjald: 3.900 kr. (innifalið eru matur, einkaviðtöl og ráðstefnugögn)

 

+ Skráning á IIU 2013

+ Nánar um IIU

 

Svona virkar þetta

Umræðuhópar

Dagskráin er mótuð í upphafi dags af þátttakendum sjálfum. Hver og einn getur komið með tillögur að umræðuefni sem þeir hafa áhuga á að ræða eða kynna fyrir öðrum. Þátttakendur velja svo sjálfir hvaða umræðum þeir taka þátt í.

Einkaviðtöl við leiðbeinendur

Samhliða áhugaverðum umræðum, bjóða sérfræðingar úr hópi forstjóra, fjárfesta og reynslumikilla sérfræðinga fram tíma sinn í viðtölum við þátttakendur. Viðtöl eru bókuð  í upphafi dags. Fyrstir koma fyrstir fá.

+ Listi yfir leiðbeinendur 2013

Stanslaus tengslamyndun

Þetta er einstakt tækifæri til myndunnar nýrra og gagnlegra tengsla milli frumkvöðla, forstjóra,  háskólanema og annarra sérfróðra aðila.

 

Hvers vegna á ég að mæta á unConference? from Landsbankinn þinn on Vimeo.


Frá hugmynd að fyrirtæki á 54 klst

Helgina 18.-20.október næstkomandi fer fram einstakur viðburður sem heitir Startup Weekend. Þessi viðburður er að mínu mati einhver besta leiðin fyrir þá sem eru að velta fyrir sér að fara út í eigin rekstur til þess að taka fyrstu skrefin. Þátttakendur koma á föstudegi þar sem þeir skipta sér upp í hópa eftir því hvaða hugmyndir fólk vill vinna með og svo er unnið að þeim hugmyndum dag og nótt í 54 klukkutíma. Á svæðinu eru leiðbeinendur og mentorar til að aðstoða við ferilinn og leiðbeina þátttakendum en það sem meira er þá er þarna annað fólk á sama stað og þú með kannski einhverja þekkingu t.d. tölvu, viðskipta eða hönnun sem þig vantar til að láta hugmynd þína verða að veruleika. Þetta er því í senn frábær leið til að byggja upp tengslanet og hraðasta aðferðin við að láta hugmynd þína verða að veruleika.

Ég fór og heimsótti Klak-Innovit sem standa á bak við þennan viðburð og fékk frekari upplýsingar  frá þeim.

Endilega skráið ykkur og takið þátt í þessum viðburð, það kostar einungis um 3.500 krónur að taka þátt og þið fáið ómetanlega reynslu út úr þessu. Til þess að afla ykkur frekari upplýsingar og til þess að skrá ykkur getið þið heimsótt vefsíðu Startup Weekend Reykjavík.

Sjá einnig grein sem ég skrifaðu um Startup Weekend á síðasta ári.


Hvað má betur fara?

Ég var að enda við að svara skoðanakönnun hjá Capacent um fyrirtækjaumhverfið á Íslandi og í lokin kom spurningin “Er eitthvað annað sem þú vilt koma á framfæri?”. Flestir skilja þetta svæði líklega eftir tómt en ég ákvað að tjá mig aðeins, án efa starfsmönnum Capacent til mikillar skemmtunar. Og hér deili ég með ykkur hvað ég skrifaði og ég hefði einnig gaman að heyra skoðanir ykkar.

Mér þykir frumkvöðlaumhverfið almennt séð hafa vaxið mjög hratt og dafnað vel á síðustu árum. Það eru þó að mínu mati aðallega tvö atriði sem mættu betur fara. í fyrsta lagi hafa íslenskir fjárfestar engan skilning á startup umhverfinu þar sem þeir eru ennþá að einbeita sér að ársreikningum frekar en möguleikunum og eru of gráðugir í að eignast stóran hluta í fyrirtækjum. Það mætti gera mikið af því að fræða íslenska fjárfesta um hvernig staðið er að fjárfestingum í startup fyrirtækjum erlendis og hvernig þeir geti tileinkað sér slíkar aðferðir. Hitt atriðið er svo það að rekstrarumhverfið hér á Íslandi er ekki alltaf það auðveldasta né þægilegasta fyrir sprotafyrirtæki. Skattumhverfið er nokkuð flókið og leiðinlegt, vinnubrögð ríkistofnanna eru oft hæg og erfitt að fá góð svör. Svo eru það gjaldeyrishöftin sem gera allan rekstur sem teygir anga sína út fyrir Ísland mjög flókin og leiðinlegan. Staðan er því orðin þannig í dag að ef fyrirtæki eru með mikinn rekstur erlendis er oft auðveldara og þægilegra að stofna fyrirtæki erlendis en að þurfa kljást við gjaldeyrishöftin og leiðinlegt skattaumhverfi hér á landi.

 


Fyrsta skrefið

Ég setti fram spurningu á facebook síðu vefsíðunnar um hvað fólk myndi vilja sjá mig fjalla um hér á síðunni og eina ábendingin sem ég fékk var sú að skrifa um hvernig maður tekur sín fyrstu skref. Á síðasta ári skrifaði ég reyndar grein sem heitir “Ég er með hugmynd, hvað nú?” og ég held að sú grein hafi tekið ágætlega á þessari spurningu en kannski mætti prufa að taka aðeins öðruvísi nálgun á þetta. Þess vegna ætla ég hérna að fylgja ykkur algjörlega í gegnum ferilinn í nokkrum einföldum skrefum. Ég mun þó ekki fara yfir hvert einasta smáatriði þar sem það myndi taka nokkrar fullskrifaðar bækur til að gera það auk þess sem ferilinn er alltaf örlítið misjafn fyrir hvern og einn. En ef þú fylgir þessum skrefum þá muntu í lok þeirra eiga fyrirtæki.

1. Taktu ákvörðun um að stofna fyrirtæki.

Það þýðir því miður ekkert að vera með hálfkák í þessu, annað hvort ætlarðu að stofna fyrirtæki eða ekki, það er ekki flóknara en það. Og ef þú ákveður að stofna fyrirtæki þá þarftu að vera tilbúin að fylgja því eftir og leggja á þig þá vinnu sem þarf til að koma því á lagirnar. Ég mæli með að þú gerir ekkert annað fyrr en þú ert búin að fullvissa þig um að þetta sé eitthvað sem þú vilt og eitthvað sem þú ert tilbúin að vinna fyrir.

2. Ákveddu hvað þú ætlar að selja.

Hvað á fyrirtækið þitt að gera? Ætlarðu að flytja inn einhverja sniðuga vöru til að selja hér heima? Ætlarðu að selja sérþekkingu þína? Ætlarðu að búa til einhverja sniðuga tæknilausn? Ég mæli með að fólk reyni að velja eitthvað sem það veit eitthvað um eða hefur einhverja þekkingu á. Það auðveldar ferilinn mikið en svo er náttúrulega alltaf hægt að læra eitthvað nýtt, ekkert sem bannar það, það tekur bara lengri tíma.

3. Fáðu staðfestingu á að það sé sniðugt.

Er þetta í alvörunni eitthvað sem einhver væri til í að borga fyrir? Reyndu að leita ráða hjá einhverjum sem hefur gert eitthvað svipað og þú ert að fara gera eða einhvern sem hefur þekkingu á markaðnum sem þú ert að fara inn á. Fáðu álit þess aðila á hvort hugmyndin þín sé góð eða slæm. Þú þarft algjörlega ekki að fara eftir því sem sá aðili segjir en það getur þó gefið þér einhverja hugmynd. Reyndu svo að búa til prufutýpu af vörunni þinni og selja hana eða fá inn einhverskonar tekjur til að staðfesta að það sé eftirspurn eftir þessari þjónustu/vöru.

4. Stofnaðu fyrirtæki.

Farðu til lögfræðings eða endurskoðenda til að láta þá útbúa stofnpappírana fyrir þig og fáðu ráðlegginar frá þeim í leiðinni hvernig þú eigir að sjá um bókhald og annað slíkt. Greiddu þann 150þús kjall sem kostar að fá kennitöluna og þann kostnað sem lögfræðingurinn/endurskoðandinn rukkar þig og bimmballabúmm! Þremur til fimm virkum dögum síðar ertu komin með fyrirtæki.

Það er í raun afar einfalt að stofna fyrirtæki, það erfiða er að láta það skila hagnaði og ganga upp. En það er efni í hundruði annara greina 🙂