Dæmdu bókina af bókakápunni!

Bækur eiga það oft til að vera vanmetnar og er það algjör synd. Það er  ég alveg viss um að bækur eru eitthvað það öflugasta verkfæri sem þið munuð nokkurn tímann búa yfir og hvet ég ykkur því til að reyna nota þær. Persónulega líkar mér ekkert sérstaklega vel við bókasöfn eða íslenskar bókabúðir, þar sem úrvalið er yfirleitt mjög takmarkað. Ég kann miklu betur að meta sérhæfðar bækur sem fjalla um eitthvað mjög sértækt svið og þær finnast mjög sjaldan hér á landi. Ég hef því vanið mig á að nota Amazon.com og myndi ég giska á að ég panti 10-15 bækur af Amazon á hverju ári. Snildin við amazon er fyrsta lagi það ótrúlega úrval af bókum sem þeir búa yfir og öðru lag það öflug “commenta” kerfi sem þeir hafa sem gera öllum kleift að tjá sig um þær bækur sem þar er að finna.

Ef þið eruð t.d. að spá í að fara út í það að stofna fyrirtæki í kringum vefsíðu sem þið ætlið að setja upp farið þá á Amazon.com og pantið bækur um vefsíðugerð, markaðsetningu vefsíðna,  mögulegar tekjuleiðir vefsíðna og annað það sem þið haldið að gæti nýst ykkur. Ef þið ætlið að fara út í reka auglýsingastofu pantið þá ævisögur þeirra manna sem hafa náð lengst á því sviði,  pantið kennslubækur sem fagmennirnir hafa skrifað út frá sinni reynslu. Þið þurfið ekki alltaf að byrja gera öll sömu mistökin og aðrir hafa gert, lesið þeirra bækur og lærið af þeim.

Athugið líka að bækurnar séu skrifaðar á mannamáli, það fer fátt meira í taugarnar á mér en bækur skrifaðar af ofmenntuðu fólki sem skrifa bækurnar á einhverju fagmáli sem gerir manni erfitt að skilja þær. Að mínu mati eru bækurnar yfirleitt betri því einfaldari sem þær eru í uppsetningu, fólk sem leggur alltof mikið upp úr myndum og flottri uppsetningu gera það yfirleitt til að dulbúa lélegt innihald. Ég kýs frekar þunnar bækur en þykkar þar sem ég kann að meta bækur sem koma sér beint að efninu í stað þess að blaðra einhverjar auka 100 blaðsíður bara til að bókin líti út fyrir að vera innihaldsmeiri. Minna er meira þegar það kemur að þykkt bókana.

Nokkrar bækur sem ég get mælt með fyrir alla er t.d. “Rich Dad, Poor dad” eftir Robert Kiosaky það var ein af fyrstu bókunum sem ég las varðandi fjárfestingar og ég hafði óhemju gaman af henni. “The richest man in Babylon” eftir George S. Clason, afskaplega lítil og skemmtileg dæmisaga um hvernig eigi að verða ríkur. Svo eru allar ævisögur gott verkfæri til að veita manni innblástur t.d. ævisaga Richard Bransons þar sem hann lýsir allskonar ævintýrum sem hann hefur lent í í kringum rekstur sinn og einnig í einkalífinu.

Skemmtið ykkur í heim bókmenntanna.


Á morgun segir sá lati!

Ég hef mikið orðið var við að fólk er hrætt um að tala um hugmyndir sínar og reynir helst að geyma þær inn í læstum skáp þar sem engin mun nokkurn tímann sjá þær. Staðreyndin er sú að hugmynd er einskis virði án aðgerða. Skiptir engu máli hversu góð hugmyndin þín er þá er hún einskis virði fyrr en hún er orðin að veruleika. Það er því í raun engin hætta á að verðmætum verði stolið frá ykkur þegar þið spjallið um hugmyndina þar sem það eru engin raunveruleg verðmæti í henni. Meiri hætta fylgir því að byrja ekki að framkvæma hugmyndina, ef þú hefur fengið þessa hugmynd þá er nokkuð líklegt að einhver annar eigi eftir af fá nákvæmlega sömu hugmynd ef þið bíðið með hana nógu lengi.

Mín ráðlegging til ykkar er því sú að ef þið eruð ekki byrjuð að skrifa viðskiptaáætlun og vinna með hugmynd ykkar þá eruð þið strax komin á eftir áætlun og ef þið gerið ekki eitthvað strax í dag er líklegt að hugmynd ykkar falli í gleymsku tímans.

Framkvæmið!
.

Sprotavíkingar

Sumarið 2009 tóku sig saman nokkrir háskólanemar til að fara af stað með námskeið í stofnun fyrirtækja. Hugmyndin var sú að reyna hjálpa þeim sem hefðu misst vinnu sína eða byggju yfir mikilli óvissu vegna ójafnvægis í efnahagskerfinu. Hugmyndin byggðist á því að bjóða upp á þriggja mánaða námskeið þar sem þátttakendur færu í gegnum allan ferillinn við það að stofna fyrirtæki, allt frá því að koma með hugmynd og þangað til að hugmyndin væri orðin að raunverulegum rekstri sem skilaði tekjum. Kennslufyrirkomulag var þannig að gestir úr atvinnulífinu, frumkvöðlar og kennarar koma í heimsókn í tímana og ræddu um hin ýmsu viðfangsefni. Einnig var mikið lagt upp úr hópavinnu, hópefli og sjálfsstyrkingu.