Frumkvöðlaskattur?

Ég hef í gegnum árin stofnað nokkur fyrirtæki hér á Íslandi og að mörgu leiti er það ekki svo flókinn ferill, sérstaklega þegar maður er búinn að fara í gegnum hann einu sinni áður. Það sem hefur þó alltaf pirrað mig afskaplega mikið er sú staðreynd að kostnaðurinn við að skrá fyrirtæki hér á Íslandi er kr.130.500-.

Það er afar ólíklegt að raunkostnaður ríkisskattstjóra við það að skrá fyrirtæki hjá sér sé svo mikill enda líklega ekki svo mikil vinna fyrir starfsmenn skattstjóra. En ef raunkostnaður þeirra er ekki svo mikill þá hlýtur það að þýða að allt það sem kemur inn umfram raunkostnaðinn sé tækifæri fyrir ríkið að hagnast á framtakssemi íslenskra frumkvöðla þ.e.a.s. að í staðinn fyrir að ríkið sé að styðja við fátæka frumkvöðla, sem eru að reyna byggja upp virði og störf fyrir sjálfa sig og aðra, hefur ríkið ákveðið að reyna skattleggja framtakssemi þeirra.

Allir þeir sem hafa tekið að sér það mikla og erfiða verkefni að byggja upp eigin rekstur gera sér grein fyrir hversu rosalega erfitt það er og hversu mikilvægt það er að hver einasta króna sé nýtt á sem bestann hátt. Hundrað og þrjátíu þúsund krónur eru því yfirleitt mjög mikill peningur fyrir þessa frumkvöðla og í flestum tilfellum stærsti kostnaðarliður þeirra á upphafsstigum rekstursins. Í öllum öðrum löndum sem ég hef kynnt mér frumkvöðlastarf er skráningarkostnaðurinn mun lægri og því má með sanni segja að ríkisskattstjóri sé að veikja samkeppnisstöðu íslenskra frumkvöðlafyrirtækja á alþjóðamarkaðnum með því að skattleggja þau svona hárri upphæð strax í upphafi.

Samanburður á skráningarkostnaði fyrirtækja.

Ísland: kr.130.500-
Kanada: kr.40.000- (326% dýrara á Íslandi)
Svíþjóð: kr.33.000- (395% dýrara á Íslandi)
Danmörk: kr.16.700- (781% dýrara á Íslandi)
USA: kr.9.000- (1.450% dýrara á Íslandi)

* Ég hef einnig heyrt að það sé stundum frítt að skrá fyrirtæki á norðurlöndunum ef um er að ræða nýsköpun en ég hef ekki kynnt mér það nánar.

Lágmarkshlutafé sem þarf að leggja í fyrirtæki á Íslandi (kr.500.000-) er að mínu mati einnig alltof hátt og algjör óþarfi en ég ætla láta þá umræðu bíða betri tíma.

Ég tek það skýrt fram að ég hef ekkert á móti skattlagningu enda er það mikilvægt til að tryggja gott samfélag fyrir okkur öll en mér finnst það mjög ósanngjarnt að vera rukka svo há gjöld af fólki sem er að reyna skapa virði fyrir samfélag okkar.

Endileg deildu með okkur skoðunum þínum á þessu máli hér fyrir neðan.

 


Fjölmiðlamál á fimmt... föstudegi: Að búa til fréttir

Áður hefur verið skrifað um Richard Branson hér á Frumkvöðlar.is og hvernig hann er einstaklega lunkinn við að skapa fyrirtækjum sínum sýnileika í Fjölmiðlum.

Uppátækin hafa verið af ýmsum toga, og hafa spannað allt frá því að reyna að ferðast umhverfis hnöttinn í loftbelg yfir í að fara í flugfreyjubúning (í varalit og háum hælum) vegna „veðmáls“ við stjórnanda Air Asia.

Þegar Sir Richard tekur sig til stökkva fjölmiðlar á fréttina og Virgin fær jákvæða og áberandi umfjöllun hringinn í kringum hnöttinn, og kostar sama sem ekki neitt. Sýnileikinn er hæglega milljóna dala virði í hvert sinn.

Bæði frumkvöðlar og rekstramenn almennt ættu að sjá hvort þeir geti ekki tileinkað sér sumar aðferðir Virgin-kóngsins. Ef menn kunna þá list að „búa til fréttir“ er hægt að fá heilmikinn sýnileika og ávinningurinn á við rándýra auglýsingaherferð.

 

Fyrst er gott að huga að því hvort hægt er að gera óáhugaverðar fréttir áhugaverðari. Stendur til að undirrita enn einn samninginn, og senda út mynd á fjölmiðla þar sem helstu stjórnendur sitja skælbrosandi í jakkafötum við borð inni í fundarherbergi? Af hverju ekki að grínast aðeins og hringja í Gunnar Nelson?

Ertu poppkóngur sem veður í milljörðum og vantar ódýra kynningu á nýju plötunni þinni? Af hverju ekki að búa til risavaxna styttu af þér og finna henni stað í miðri Thames?

Ertu úrsmiður á Laugaveginum og langar að kynna nýtt íþróttaúr sem þolir hvað sem er? Hví ekki að fá lánaðan geimfarabúning og byggja upp forvitnina í nokkra daga með því að rölta um bæinn í dularfullum búningnum?

 

 

Ljósmyndakredit: Arctic Iceland.


Sýnileiki og fjölmiðlar: pressu-kittið

Sprotafyrirtæki ættu að reyna að útbúa góðan upplýsingapakka fyrir fjölmiðla, pressu-kitt.

Þar er safnað á einn stað upplýsingum og myndefni sem fjölmiðlamenn geta síðan stuðst við þegar kemur að því að segja frá fyrirtæknu og vörum þess.

 

Pressu-kittið getur t.d. verið í formi sérstaks svæðis á vefsíðu fyrirtækisins þar sem hægt er að nálgast eftirfarandi gögn:

– Farsímanúmer og tölvupóstur þess sem annast fjölmiðla/almannatengslin.

– Stutt og hnitmiðuð samantekt um starfsemina og/eða vöruna. Þessi samantekt kafar ekki mjög djúpt ofan í málin, en hefur að geyma nægilegan fróðleik og staðreyndir til að fjölmiðlar hafi smá “kjöt” til að setja í grein eða frétt. Hvenær var fyrirtækið stofnað? Af hverjum? Hvað er reksturinn orðinn stór, mælt í starfsmönnum, veltu, viðskiptalöndum? Hvaða verðlaun og vegtyllur hafið þið fengið? Hvað gerir varan og hvað greinir hana frá samkeppninni? Hvar eruð þið staðsett? Hvar er varan fáanleg?

– Ítarlegri samantekt um fyrirtækið, lykilstarfsmenn og um vöruna. Þetta eru gögn fyrir þá sem vilja kafa dýpra. Hér gæti verið viðeigandi að birta stutt æviágrip stjórnenda og segja frá tæknilegum smáatriðum vörunnar sem verið er að selja.

– Afrit af eða tilvísanir í fjölmiðlaumfjöllun um fyrirtækið eða vöruna. Einnig upptökur t.d. af fyrirlestrum stjórnenda og viðtölum í útvarpi eða sjónvarpi, ef við á. (Munið að fá leyfi hjá fjölmiðlinum fyrst).

– Afrit af eldri fréttatilkynningum.

– FAQ skjal, um fyrirtækið og/eða vöruna

– Gott myndasafn: Vel teknar myndir í góðri stærð og góðri upplausn. Hér viltu hafa

1) Vel teknar myndir af lykilstarfsmönnum (hverjum fyrir sig), mögulega með vinnustaðinn í bakgrunni, eða máski skilti með nafni fyrirtækisins. Gott er líka að taka myndir þar sem varan er í bakgrunni eða forgrunni.

2) Vandaðar myndir af vörunni, mögulega á hlutlausum bakgrunni. Myndir af vörunni í notkun og tölvuteikningar, skjáskot og skýringarmyndir eins og við á.

3) Myndir af starfseminni, eitthvað til að sýna mannlífið á vinnustaðnum og iðjuna bak við tjöldin, dagleg störf í búðinni.

4) Myndir af húsnæði fyrirtækisins, verslun eða verksmiðju.

5) Lógo og önnur merki.

Mundu að fyrirtækið þarf að eiga birtingarréttinn á öllum þessum myndum.

 

Athugaðu að gott getur verið að gera þessi gögn aðgengileg víðar en bara undir “press” hnappinum á heimasíðunni.

– Gerðu t.d. góðar myndir og lógó aðgengileg í Facebook myndasafni fyrirtækisins, og settu helstu upplýsingar, tölvupósta og símanúmer í “about” rammann.

– Settu afrit af fjölmiðlapakkanum á Dropbox eða Google Docs svo þú getir auðveldlega deilt hlekk í gögnin (og átt af þeim afrit).

– Gættu að því, ef það er tímabært, að sagt sé frá fyrirtækinu á Wikipediu (á réttu tungumálunum) og að við greinina séu tengdar sumar af myndunum úr pressu-kittinu. Oft er það fyrsta sem fólk gerir til að fræðast um fyrirtæki eða vöru að Gúggla eitthvað á borð við “nafn fyrirtækis Wikipedia” því þar er fólk vant að geta gengið að stuttum og hnitmiðuðum upplýsingum.

– Þegar mikið liggur við, t.d. á ráðstefnum og vörusýningum, er hægt að prenta út valda hluta úr pressukittinu, setja í möppur og hafa tiltækt fyrir fjölmiðlafólk.

 

 

Myndakredit: Wikipedia. Hoe’s six-cylinder press. N. Orr – History of the Processes of Manufacture 1864


Fjölmiðlar: að eiga gott viðtal

Fyrri pistlana tvo um fjölmiðlatengsl má skoða hér og hér. Þar var stiklað á stóru um hvernig má ná athygli fjölmiðla, og hvernig á að gera skothelda fréttatilkynningu.

Nú hefur frumkvöðull fylgt ráðleggingum mínum í þaula, og stóra stundin runnin upp: viðtalið.

Sumir fá hnút í magann og eru að farast úr sviðsskrekk. Aðrir missa svefn yfir tilhugsuninni um að eitthvað misritist í viðtalinu. Svo eru hinir sem komast aldrei yfir það að hafa gleymt einhverju mikilvægu í sjálfu viðtalinu.

 

Að eiga gott viðtal er samt alls ekki svo snúið. Enginn þarf að fá magasár af því að ræða við fjölmiðla.

 

Hvernig á að veita gott viðtal?

1. Veldu vandaðan miðil. Fjölmiðlar eru mjög misjafnir í efnistökum, áherslum og vinnubrögðum. Ég mæli með því að fagmenn leiti frekar í fjölmiðlana sem hafa orðspor fyrir vönduð vinnubrögð og litla æsifréttamennsku. Þú vilt ekki þurfa að eyða miklu púðri í að slökkva elda og leiðrétta rangfærslur eftir viðtalið, nema hrein og klár athygli án tillits til innihalds sé það sem þig vantar.

2. Veldu vandaðan blaðamann, ef þú getur. Innan fjölmiðla starfa mjög mismunandi blaðamenn. Þeir eiga sínar sterku og veiku hliðar, hafa sinn stíl og sín áhugamál. Lastu vel heppnaða grein í blaðinu, eða hlustaðirðu á áhugavert viðtal í útvarpinu? Punktaðu hjá þér nafn blaða-/útvarpsmannsins og sjáðu hvort þú kemst að hjá honum. Þú veist þá að hverju þú gengur.

3. Sjáðu hvort þú getur fengið að lesa próförk. Hér eru reglur fjölmiðla mismunandi og einnig allur gangur á því hvaða skilyrði blaðamennirnir sjálfir setja. Á vönduðum fjölmiðli á að vera auðsótt að fá að skoða a.m.k. það sem eftir þér er haft, til að ganga úr skugga um að ekkert hafi misskilist. Ef eitthvað þarf að snurfusa, vertu þá með á hreinu á hvaða formi blaðamaðurinn vill fá leiðréttingarnar (sjálfur vil ég að fólk noti „Track Changes“ fítusinn).

Mundu líka að blaðamaðurinn er undir tímapressu og athugasemdirnar þurfa að berast með hraði. Ef þú ert of lengi að svara er greinin óðara komin í birtingu óleiðrétt.

Mundu einnig að blaðamaðurinn kann væntanlega sitt fag. Yfirlesturinn er aðallega hugsaður til að laga villur, en ekki til að gera stórtækar breytingar á orðalagi, skipulagi og innihaldi greinarinnar. Greinin er höfundarverk blaðamanns, merkt hans nafni.

4. Stundum eru skrifleg svör best. Mér þykja munnleg viðtöl gera bestu greinarnar og tek yfirleitt ekki í mál að senda spurningar með tölvuósti. Í samtali getur blaðamaðurinn jafnóðum skerpt á því sem er óljóst, og kafað dýpra í áhugaverða fleti á málinu. Spurningalistar í tölvupósti verða oft að greinum sem eru frekar  þunnar, flatar og götóttar.

En ef þú vilt tryggja í bak og fyrir að ekkert misskiljist getur verið rétt hamra á því að fá spurningar skriflega og svara þeim hratt til baka með tölvupósti. Þetta á einkum við þegar verið er að skrifa stakar og stuttar fréttir um mjög afmarkað (og viðkvæmt) efni, og blaðamann vantar „komment“ um eitt og annað.

5. Ekki undirbúa viðtalið alltof mikið, en hafðu á hreinu hverju þú vilt koma að. Sennilega ertu þegar orðinn þjálfaður í að kynna vöruna og fyrirtækið, en ef ekki getur verið ágætt að fara yfir með kollega hvernig gott væri að svara þeim spurningum sem von er á.

Í blaðaviðtölum er pressan minni og óhætt að hökta, hika og tafsa aðeins. Blaðamaðurinn setur ekki hikorðin, beygingarvillurnar og sletturnar í greinina. Í útvarpi og sjónvarpi þurfa svörin hins vegar að vera betur meitluð, hnitmiðuð og skýr.

Hvað ætli margir „fréttapunktar“ komist að í viðtalinu? Hvað er það sem þér liggur á að koma á framfæri? Láttu blaðamanninn vita hvað þér þykir markverðast og byrjaðu á að ræða þessi aðalatriði.

6. Settu blaðamanninn inn i efnið. Blaðamenn eru afskaplega klár stétt og þeir eru fljótir að setja sig inn í málin ef þeir fá smá stund til að undirbúa sig. Til öryggis er þó, stundum, gott að útskýra stuttlega fyrir blaðamanninum hvað þið eruð að fara að fjalla um. Þannig færðu betri spurningar til að svara. Hér getur vönduð fréttatilkynning hjálpað.

Í útvarpi og sjónvarpi getur verið að fjölmiðlamaðurinn vilji eiga við þig stutt for-viðtal þar sem þið tæpið á þvi hvað verður rætt. Þannig eru báðir í stakk búnir til að spyrja og svara vel.

7. Hafðu myndir og annað efni klárt, ef við á. Gott myndefni hjálpar og fangar auga lesenda. Áttu góðar tölvuteikningar af uppfinningunni þinni? Vel tekna mynd af þér í nýja atvinnuhúsnæðinu? Það er gott að reyna að koma upp myndabanka sem fjölmiðlar geta gengið í. Þar ættu að vera hausamyndir af lykilfólkinu, vörumyndir, húsnæðismyndir og mögulega bak-við-tjöldin myndir. Passaðu að hafa myndefnið í góðri upplausn og stærð.

Þegar viðtalið er birt eða útvarpað er svo vissara að þín hlið sé alveg klár: vefsíðan komin upp, símalínur mannaðar og augun á pósthólfinu. Þú vilt ekki að þeir sem eru áhugasamir um vöruna og fyirrtækið komi að tómum kofanum þegar þeir reyna að fræðast meira um þig og kompaníið.

8. Ræktaðu sambandið við blaðamanninn. Ef viðtalið kemur vel út og viðbrögðin mikil, láttu blaðamanninn vita og þakkaðu fyrir þig. Gæti jafnvel verið viðeigandi að senda vinabeiðni á LinkedIn og Facebook. Ef þú átt vin á fjölmiðli getur það auðveldað þér mjög að komast að í framtíðinni. Ekki drekkja samt blaðamanninum í upplýsingum óumbeðið. Ekki fara að senda honum vikuleg fréttabréf og skýrslur sem teppa pósthólfið.

 

 Myndakredit: President Richard Nixon during an Interview with John Chancellor, Eric Sevareid, Howard K. Smith and Nancy Dickerson for the Television Special Program “A Conversation with the President”, 01/04/1971


Að komast að hjá fjölmiðlum - Part Deux

Þú ert búinn að finna rétta fjölmiðilinn til að koma fyrirtækinu þínu eða vöru á framfæri. Þú hefur jafnvel sett markið á tiltekinn blaðhluta eða þátt, og mögulega ertu með augastað á ákveðnum blaðamanni sem þú heldur að sé treystandi til að skila verkinu vel frá sér.

Þú hefur líka fundið áhugaverða fleti til að gera viðtalið eða fréttina bitastæðari. Svo hefurðu samband með tíu daga fyrirvara eða svo, til að komast örugglega að á þeim tíma sem hentar þér best.

Það eina sem þig vantar er skotheld fréttatilkynning.

 

Að setja saman fréttatilkynningu er ekki alltaf nauðsynlegt, en getur hjálpað þér við að komast að, og auðveldað blaðamönnum að undirbúa gott viðtal eða skrifa skýra og ruglingslausa grein. Hér er hægt að fara nokkrar leiðir:

 

Sumir [óvandaðri] miðlar stunda hálfgerða „copy-paste blaðamennsku“. Þar fer lítill eða enginn tími í að taka viðtöl og endurskrifa textann, ef fréttatilkynningin er brúkanleg, og blaðamaðurinn bara feginn að geta sparað sér vinnu. Ef þig langar að komast að hjá þannig miðli er rétt að skrifa fréttatilkynninguna nánast eins og fulluna grein. Því léttari sem vinnan er fyrir blaðamanninn, því betri eru líkurnar á að þú komist að.

Er vaninn að byrja á nokkrum málsgreinum þar sem efni fréttatilkynningarinnar er sett skýrt fram: hvað var að gerast, eða er að fara að gerast, hvenær, hvernig, hvar og hverjir standa á bak við.

Þar fyrir neðan koma nokkrar beinar tilvitnanir í þann eða þá sem eru í forsvari. Úr þessu getur blaðamaður mjög auðveldlega smíðað stutta frétt, bara með því að ýta á Ctrl+C og Ctrl+V.

Hér er eitt dæmi af handahófi, af vef ráðuneytis, sem sýnir dæmigerðan strúktúr og efnistök. Púnktarnir fremst í tilkynningunni súmmera upp aðalatriðin og beina blaðamanninum að því sem þú vilt að fái mesta athygli.

 

Vandaðri miðlar  láta líka fréttatilkynningarnar duga einar og sér en umorða textann til að vera ekki með greinar sem eru alveg samhljóða þeim sem birtast hjá keppinautunum. Reiknaðu líka með að blaðamaður kann að vilja ná í þig til að fá ítarlegra „kvót“ eða nánari upplýsingar um efnið, jafnvel bara fyrir örstutta frétt. Gættu þess því að láta bæði tölvupóst og farsímanúmer fylgja með, og vertu tilbúinn að svara símanum. Ef þú (eða einhver annar sem er í forsvari) svarar ekki strax gæti blaðamaðurinn ákveðið að skrifa um næsta mál í pósthólfinum í staðinn.

 

Fréttatilkynningin getur líka hjálpað blaðamanni að taka betra viðtal. Tilkynningin getur útskýrt vel um hvað fyrirtækið eða varan snýst, aukið þannig líkurnar á góðum spurningum og dregið úr villum og misskilningi í sjálfri umfjölluninni.

Ekki gleyma svo þessu:

– Fylgdu fréttatilkynningum eftir með símtali, jafnvel bæði á undan og eftir að þú ýtir á „senda“. Ef þú bara sendir tilkynninguna upp á von og óvon færðu kannski stutta frétt birta, en ef þig dreymir um ítarlega umfjöllun er vissara að hringja og reyna að selja einhverjum af holdi og blóði þá hugmynd að gera meira úr efninu.

– Lestu tilkynninguna vandlega yfir áður en hún er send. Láttu jafnvel einhvern annan lesa fyrir þig og athuga hvort eitthvað er misritað eða hvort eitthvað hefur gleymst. Betur sjá augu en auga.

– Inniheldur tilkynningin örugglega upplýsingar um: hvað, hvar, hvenær, hvernig, hvers vegna og hverjir, símanúmer, vefsíður og netföng?

– Láttu farsímanúmer fylgja með, ekki bara borðsíma eða netfang. Blaðamenn hringja á öllum tímum dagsins, alla daga vikunnar. Þeir eru undir tímapressu og vilja helst ekki senda tölvupóst til að fá kannski svar eftir dúk og disk.

– Láttu fylgja með eina eða tvær myndir, ca 1MB að stærð hvor, sem nota má til að skreyta greinina.  Ekki senda risamyndir því þær geta verið þungar í vöfum fyrir tölvur og póstþjóna. Sendu myndirnar sem viðhengi, en ekki sem hluta af megimáli póstsins.

– Ein myndin gæti verið af þeim sem er(u) í forsvari og önnur af vörunni. Fallega teknar myndir (eða vandaðar tölvuteikningar) komast frekar að, fá stærra pláss í prentmiðlum og fanga betur athygli lesenda. Vandaðir fjölmiðlar vilja helst ekki nota lógó sem myndskreytingu. Láttu líka fylgja slóð á fleiri, og stærri myndir, t.d. á Dropbox. Gættu þess að þú eigir birtingarréttinn á öllu myndefninu.

 

 


Þarftu að greiða þér laun?

Ég fékk skemmtilegt bréf frá frumkvöðli sem var að hefja rekstur og var að velta fyrir sér þeim undarlegu lögum sem fjalla um það að stofnandi sé skyldugur að greiða sér út laun frá og með þeim tíma sem fyrirtæki er stofnað. Þessi lög hafa oft og mörgu sinnum komið upp í samtölum á hinum ýmsu viðburðum sem ég hef farið á þar sem frumkvöðlar eru allir jafn hissa á að slík lög séu til staðar og fæstir virðast þeir hafa farið eftir þeim. Það er náttúrulega alltaf slæmt að brjóta lög en ennþá verra ef lögin eru það illa sett fram að maður geti ekki farið eftir þeim.

Á vefsíðu RSK má finna eftirfarandi:

“Maður sem starfar við eigin atvinnurekstur á að reikna sér endurgjald (laun) fyrir þá vinnu. Með þessi laun fer á sama hátt og almennar launagreiðslur til launþega, þ.e. reikna þarf af þeim staðgreiðslu opinberra gjalda, greiða tryggingagjald og iðgjald í lífeyrissjóð.

Reglan á bæði við um mann sem stundar atvinnustarfsemi í eigin nafni (eigin kennitölu) og mann sem starfar við atvinnurekstur eða starfsemi sem rekin er í sameign með öðrum, eða við atvinnurekstur lögaðila þar sem hann er ráðandi aðili vegna eignar- eða stjórnunaraðildar.”

Allir þeir sem hafa farið út í það að stofna frumkvöðlafyrirtæki gera sér grein fyrir því að það er nær óhjákvæmilegt að maður þurfi að starfa við það launalaust í einhverja mánuði eða jafnvel ár áður en þau fara að skila nægum tekjum til að hægt sé að greiða sér manni sæmandi laun. Það er líka áhugavert að skoða viðmiðunarlaunin sem RSK ætlast til að maður greiði sér en ég held að fæstir frumkvöðlar séu að greiða sér út slík laun þótt svo þeir séu komnir eitthvað lengra inn í ferilinn.

Ég hef áður fjallaðu um hversu dýrt það er fyrir stofnendur að greiða sér laun og ég er ennþá á því að stofnendur eigi að reyna greiða sér út eins lítil laun og þeir geta fyrstu mánuðina og árin vegna þess kostnaðar.

Svarið sem ég gaf þessum skemmtilega frumkvöðli sem skrifaði mér var eftirfarandi:

Ég hef sjálfur stofnað nokkuð fyrirtæki og hef oft einfaldlega sleppt því algjörlega að greiða mér laun til að byrja með og hef aldrei fengið neina athugasemd út á það. Ég hef einnig rætt við fólk innan RSK sem eru að vissu leiti sammála mér að þetta væri fáranleg regla og sú tilfinning sem ég fékk frá þeim var sú að þetta væri bara eitthvað sem væri ekki mikið farið eftir eða allavegana ekki mikið reynt að klekkja á nýsköpunarfyrirtækjum sem ekki greiða sér út laun. 

Mér skilst að ef þú ert í annari vinnu eða í námi þá gildir þessi regla ekki og þú þarft ekki að greiða þér laun. Ég hugsa líka ef fyrirtækið hafi ekki efni á að borga þér laun þá myndi engin fara að elta þig uppi fyrir að hafa ekki gert það. Ég myndi því halda að þetta væri ekki eitthvað sem þú þyrftir að hafa áhyggjur af.”

Ég er að sjálfsögðu engin endurskoðandi eða lögfræðingur og ætla því ekki að þykjast vera neinn sérfræðingur í þessum málum að öðru leiti en því að ég hef farið í gegnum þennan ferill nokkrum sinnum. Ég ætla því að biðja þá sem hafa reynslu eða þekkingu á þessum málum að deila þeim með okkur hér fyrir neðan, ég hefði gaman af því að vera leiðréttur ef ég er að fara rangt með eitthvað hér.

 


Viltu komast að hjá fjölmiðlunum?

Á sprotastiginu getur viðtal eða fréttabútur skilið á milli feigs og ófeigs. Ef tekst að fá rétta sýnileikann í fjölmiðlum er hægt að ná til nýrra viðskiptavina, samstarfsaðila og fjárfesta, byggja upp ímynd og orðspor.

Furðuoft virðast frumkvöðlar eiga í mesta basli með að koma sér og fyrirtækjum sínum á framfæri í fjölmiðlum, og missa af verðmætum tækifærum. Að komast að í blöðunum, í sjónvarpi, útvarpi eða hjá vefmiðlunum er samt ekki svo snúið, ef menn bera sig rétt að.

Hér eru nokkur atriði til að hafa í huga:

– Taktu upp símann: Ekki bíða eftir að fjölmiðlarnir finni þig. Hafðu samband við þann miðil sem þér hugnast best og sjáðu hvort skiptiborðið getur ekki komið þér í samband við vinsamlegan blaðamann eða ritstjóra.

– Veldu rétta miðilinn: Sjónrænt efni ætti síður að fara í útvarpsfréttirnar, og hljóðrænt efni á kannski ekki best heima í prentmiðli. Hvaða miðil notar svo fólkið sem þú vilt ná til? Mundu að ef þú færð mikinn sýnileika á einum stað gætu aðrir miðlar haft minni áhuga á þér (þú ert ekki lengur „skúpp“), svo vandaðu valið í fyrstu tilraun.

– Hafðu eitthvað áhugavert fram að færa: Þetta er kannski mikilvægasta reglan af öllum. Fjölmiðlar vilja segja sögur um nýja og spennandi hluti. Er varan þín að fara að valda straumhvörfum? Varð fyrirtækið til á skemmtilegan hátt? Á varan þín erindi inn í umræðu um atburði líðandi stundar? Þú verður að hafa einhverja beitu á önglinum svo fjölmiðlarnir bíti.

– Vandaðu tímasetninguna: Ekki vera of snemma eða of seint á ferðinni. Þú kemst varla að með dagsfyrirvara, og þú gleymist ef þú hefur samband með margra mánaða fyrirvara. Mundu líka að á sumum tímum ársins er auðveldra að komast að. Færri berjast um sviðsljósið þegar er gúrkutíð.


Mikilvægu smáatriðin á netinu

Þú stendur í þeim sporum að vera með góða viðskiptahugmynd og gangi allt að óskum bíða þín gull og grænir skógar handan við hornið.

En það er nokkurn veginn sama hver viðskiptahugmyndin er, að árangurinn mun að stórum hluta ráðast af því hversu sýnilegt sprotafyrirtækið þitt eða varan getur verið á netinu. Þeir sem ekki sjást á netinu gætu allt eins ekki verið til. Er því vissara að frumkvöðlar hugi að því strax á fyrstu skrefunum hvernig má ná sem mestum og bestum sýnileika í gegnum netið:

1. Googlaðu nafn vörunnar eða fyrirtækisins. Ertu  með einstakt nafn í höndunum eða ertu að keppa við milljónir leitarniðurstaða?

2. Er gott  lén til sölu sem inniheldur nafn vörunnar eða fyrirtækisins? Síður á borð við Domainguru.com bjóða upp á aðgengilega léna-leitarvél. Ef hentugt lén er ekki á lausu gæti verið skynsamlegt að finna nýtt nafn á reksturinn.

3. Ekki kaupa lén nema það endi á .com eða .is. Margir sem vilja finna upplýsingar um fyrirtækið þitt munu byrja á að slá inn nafnið á fyrirtækinu í vafrann og bæta .com eða .is fyrir aftan. Ef þú ætlar að herja bæði á íslenska og erlenda markaðinn skaltu kaupa bæði .com og .is lénin.

4. Ekki kaupa lénsnafn með hástriki eða tölum og hafðu lénið eins einfalt og auðvelt að muna og hægt er. Reyndu að hafa ekki fleiri en þrjú atkvæði í léns-nafninu. Odyra-flugfelagid.is mun tapa fyrir oflug.is. (Og já, lénið Oflug.is er laust!)

5. Skráðu þig fyrir Facebook síðu og Facebook-slóð með nafni fyrirtækisins og/eða vörunnar. Gerðu það sama á YouTube, Flickr, Twitter, Google+, Vimeo, Pinterest og Gmail. Þú vilt hafa stjórn yfir vörumerkinu þínu á þessum stöðum og vissara að vera búinn að eignast rétta notendanafnið áður en varan þín verður heimsfræg.

6. Lestu þér til um leitarvélabestun (e. search engine optimization), og notaðu fræðin í öllu því efni sem þú setur á netið. Þú vilt vanda þig við að hafa réttu lykilorðin í textum og réttu „töggin“ á myndum svo fólk finni þig hratt og vel þegar það leitar að Spliff, Donk eða Gengju.

7. Athugaðu svo hversu auðvelt er að ná í þig með þeim upplýsingum sem finna má á netinu. Er fyrirtækið skráð á Já.is? Er eldgamalt farsímanúmer við nafnið þitt í símaskránni? Má finna landlínunúmer, farsímanúmer, heimilisfang og tölvupóstfang á vefsíðunni eða í „about“ glugganum á Facebook-síðunni?

 


Ekki halda hugmyndinni leyndri

Frumkvöðlar með góðar viðskiptahugmyndir eru oft í þeim sporum að vita ekki hvort óhætt er að tala um hugmyndina við aðra. Hvað ef einhver stelur hugmyndinni og gerir þannig að engu drauma um ríkidæmi og heimsfrægð? Hvað ef þú ert Tesla og einhver óprúttinn Edison liggur við hlustir?

Raunin er samt að yfirleitt er sáralitil áhætta tekin með því að tala um viðskiptahugmynda oft, víða og við marga. Ávinningurinn er alla jafna mun meiri en áhættan.

– Að búa til vöru eða fyrirtæki úr hugmynd er meira en að segja það. Yfirleitt kostar það áralangt strit og miklar persónulegar fórnir að komast  í mark og uppskera árangur erfiðisins. Þetta kallar á óbilandi trú á viðskiptahugmyndina, sem er eitthvað sem fólk hefur alla jafna ekki nema það hafi fengið hugmyndina sjálft.

– Með því að tala við aðra færðu endurgjöf á hugmyndina og getur komið auga á vankanta og möguleika sem þér höfðu yfirsést. Betra að fá þessa endurgjöf fyrr en seinna.

– Þú ert líka að þjálfa söluræðuna með hverju samtali, og ert fyrir vikið betur í stakk búinn til að fá væntanlega fjárfesta og samstarfsmenn á þitt band.

– Með því að tala við aðra ertu að hvetja sjálfan þig áfram. Það er hálf-neyðarlegt að segja einhverjum frá mergjaðri hugmynd sem þú vilt gera að veruleika, hitta þennan sama einstakling ári síðar og hafa ekki færst skrefi nær markmiðinu. Hugmyndir sem haldið er leyndum rykfalla mun auðveldar ofan í skúffu.

– Ekki halda að einhvers staðar annars staðar sé ekki einhver að vinna að alveg sömu hugmynd. Góðar hugmyndir verða oft til á mörgum stöðum á sama tíma og það er framkvæmdin sem ræður úrslitum en ekki hugdettan.

– Oft ræður útfærslan meiru um árangurinn en hugmyndin sjálf. Þú hefur örugglega einstaka sýn á það hverju þú vilt áorka, og sérð fyrir þér smæstu smáatriði, hugsar um viðskiptahugmyndina þína vakinn og sofinn. Hugmyndaþjófarnir mega sín lítils gagnvart þessu. Það er eitt að framleiða snjallsíma og annað að framleiða iPhone.

– Jafnvel ef hugmyndinni er stolið, og hugmyndaþjófurinn verður ríkur af, þá verður það ekki af þér tekið að þú ert hugmyndamanneskja. Þú færð eflaust aðra og enn betri hugmynd áður en langt um líður, en hugmyndaþjófurinn verður alltaf ófrumlegur og undir meðallagi.

…svo geturðu alltaf farið Winklevoss-leiðina og staðið uppi 17 milljörðum króna ríkari.

 


4 þrep í frumkvöðlarekstri

Það að stofna frumkvöðlafyrirtæki og ná árangri er nær alltaf erfiðara og flóknara heldur en fólk gerir sér grein fyrir. Flestir virðast halda að þetta sé eitthvað sem gerist á einhverjum mánuðum en staðreyndin er sú að það að byggja upp stöðugt fyrirtæki tekur yfirleitt að lágmarki 2-3 ár af ævi þinni.

Ferlinum við að búa til stöðugt fyrirtæki má skipta upp í þessi 4 þrep.

11. Þrep: Eldmóðurinn
Þegar maður fær fyrst hugmyndina er allt svo skemmtilegt og spennandi, það virðast ekki vera nein takmörk og það er nokkuð augljóst að þessi hugmynd eigi eftir að verða milljarða króna virði í náinni framtíð. Á þessu tímabili fara sumir frumkvöðlar inn í “incubators” eða frumkvöðlasetur og vinna myrkranna á milli við hugmyndina. Þetta er tímabilið sem lætur frumkvöðalumhverfið líta út fyrir að vera töff og skemmtilegt. Þetta tímabil varir yfirleitt bara í nokkrar vikur eða mánuði.


942451_637189819644430_1875666473_n

2. Þrep: Núðlusúputímabilð
Hérna byrjar alvaran, þú ert með hugmynd sem þú ert búinn að pússa aðeins til en hún er ennþá ekki farin að skila neinum tekjum. Á þessum punkti þarftu að taka ákvörðunina hvort þú sért raunverulega tilbúinn að veðja á hugmyndina þína því næstu mánuði þarftu að vinna í fullu starfi að hugmynd sem er ekki að gefa þér neinar tekjur. Ertu tilbúin að vinna launalaust, fara út fyrir þægindasvæðið og taka áhættu? Fæstir eru tilbúnir að taka skrefið inn í þetta tímabil og af þeim sem taka skrefið gefast margir upp á meðan á þessu tímabili stendur. Þetta tímabil varir yfirleitt í 12-24 mánuði.


slouch-6363. Þrep: Ábyrgðin
Á þessu tímabili er fyrirtækið farið að vaxa og þú farinn að ráða inn starfsmenn, nú þarftu allt í einu að fara taka á þig miklu meiri ábyrgð heldur en þú hefur gert fram að þessu. Vinnutímar þínir eru langir þar sem verkefnalistinn er langur og þú hefur aldrei efni á því að ráða alla þá starfsmenn sem þarf til að sjá til þess að allt gangi vel, þú verður að sjá til þess að allt rúlli vel í fyrirtækinu og vinna frameftir ef eitthvað þarf að klárast. Þú þarft að sjá til þess að þú eigir alltaf nægar tekjur til að borga starfsmönnum þínum, þú þarft að halda utan um þá og funda með þeim reglulega til að vera viss um að þeir séu að skila sinni vinnu. Ef tekjurnar lækka eða eitthvað óvænt kemur upp á gætirðu þurft að hagræða í fyrirtækinu og reka einhvern af starfsmönnum þínum. Í þessu þrepi eru þetta allt í einu hætt að vera leikur og alvaran tekur við.


World-Domination-Summit

4. Þrep: Heimsyfirráð eða stöðnun.
Í fjórða og síðasta þrepinu kemur raunverulega í ljós hvers megnugt fyrirtækið er, nú þarftu að taka ákvörðun um hvort þú ætlir að staðna í stað eða taka áhættuna og reyna vaxa og verða stórt alþjóðlegt fyrirtæki. Ef þú þorir ekki að taka áhættuna á því að vaxa mun fyrirtækið líklega halda áfram að lifa en starfið þitt og fyrirtækið mun breytast í rútinu sem mun aldrei gera neina stórvægilega hluti en mun þó engu að síður halda áfram að bjóða starfmönnum þínum upp á störf og skapa tekjur fyrir þig. Ef þú ákveður að taka áhættuna og veðja á að fyrirtækið þitt getið vaxið með veldishraða þá áttu hættu á því að drepa fyrirtækið, en aftur á móti ef sú áætlun gengur upp eru engar takmarkanir á því hvað fyrirtæki þitt mun geta vaxið og þú munt annað hvort geta rekið stórt alþjóðlegt fyrirtæki eða selt það og exitað með nóg af pening í bankanum.

 

Í hvaða þrepi ert þú og ertu tilbúinn að fara í gegnum öll fjögur þrepin?


Sannleikurinn um að stofna fyrirtæki í öðru landi

Það eru núna 4 ár frá því að ég stofnaði Búngaló ehf. á Íslandi og fór út í það að aðstoða íslenskar fjölskyldur við að leigja út sumarhús sín í gegnum netið. Eins og með flestan fyrirtækjarekstur þá voru fyrstu tvö árin erfið en eftir það fór að ganga betur og í dag er fyrirtækið komið í stöðugan rekstur heima á Íslandi og fyrir utan sjálfan mig er ég með 3 starfsmenn sem vinna að rekstrinum hér heima.

En allt frá því að hugmyndin varð fyrst til hef ég stefnt að því að fara með það erlendis og gera það að alþjóðlegu fyrirtæki. Reyndar eru 70% af viðskiptavinum heima á Íslandi erlendir ferðamenn en það er þó langt frá því að geta talist alþjóðleg fyrirtæki og ég vildi fara skrá inn erlend sumarhús út um allan heim. Ég ætla ekki að fara út í rökræðuna í þessari grein um hvort ég hefði átt að gera þetta fyrr en ég gerði, ég ætla frekar að segja ykkur frá því hvað ég komst að þegar ég loksins lét verða af því að fara út á alþjóðlega markaðinn og stofnaði dótturfyrirtæki í Kanada.

Að “Incorporate”-a
Það er í raun ekkert flóknara að stofna fyrirtæki erlendis  heldur en það er að gera það heima. Lykillinn að því er að finna góðan lögfræðing sem hefur reynslu af því að vinna með frumkvöðlafyrirtækjum og fá hann til að sjá um alla pappírsvinnuna. Kostnaðurinn er svo í nær öllum löndum mun minni en á Íslandi og jafnvel með lögfræðikostnaðinum er hann oft minni heldur en bara skráningarkostnaðurinn hér heima á Íslandi. Sem dæmi þá kostar það um kr.40.000 að stofna fyrirtæki í Kanada (þar sem ég stofnaði dótturfyrirtæki) á meðan að það kostar 140.000- hérna á Íslandi, þannig þið eigið alveg eitthvað aflögu til að borga lögfræðingnum. Mörg lönd eins og t.d. USA eru ódýrari en Kanada.

Gjaldeyrishöftin
Það flóknasta, tímafrekasta og líklega dýrasta, við það að stofna fyrirtækið erlendis var ekki það að stofna sjálft fyrirtækið í framandi landi. Nei það voru gjaldeyrishöftin sem gerðu mér, og mörgum öðrum frumkvöðlum, mjög erfitt fyrir. Ég þurfti að ráða mér lögfræðing sem kostaði dágóðan skilding og fá hann til að senda umsókn til seðlabankans þar sem hann þurfti að sýna fram á að við yrðum að stofna fyrirtæki erlendis til að vaxa, sýna í hvað peningarnir sem við færum með úr landi myndu vera notaðir og að þetta myndi svo örugglega allt skila sér margfalt til baka til íslenska ríkisins. Sem betur fer var ég með góðan lögfræðing og ég fékk samþykki fyrir þessu á einungis 1 mánuði en ég hef heyrt dæmi um að slíkar umsóknir hafi tafist um 4-5 mánuði.

Bungalo skrifstofan út í Kanada

Back to basics
Ég verð að viðurkenna að mér var í senn skemmt og pirraður þegar ég áttaði mig á því að ferillinn úti við það að koma fyrirtæki í gang þar var í raun alveg nákvæmlega sá sami og ég hafið farið í gegnum hér heima þegar ég stofnaði fyrirtækið fyrst. Að leita að skrifstofu, setja upp síma, ráða fólk, búa til réttu tengslin og hitta tugi manna í kaffibolla og spjall, finna ráðgjafa, endurforrita mikið af kerfunum til að henta nýjum kringumstæðum og ótal margir aðrir hlutir sem ég hafði gert áður.

Tungumálið
Eitthvað sem ég hafði ekki hugsað út í var tungumálið. Ég ætlaði alltaf að stofna fyrirtæki í einu af norðurlöndunum en í dag er ég afskaplega fegin því að ég stofnaði það í Kanada því þar skil ég tungumálið.  Jú auðvitað hefðu allir á norðurlöndunum skilið ensku og getað þýtt fyrir mig en það að geta tekið virkan þátt í söluferlum, samningagerðum og fleira er mjög mikilvægt þegar þú ert í litlum fyrirtækjum og það er einungis hægt ef þú skilur móðurmálið í því landi.

Frumkvöðlar eru allstaðar eins
Ég hef haft þá strategíu þegar ég heimsækji önnur lönd að reyna alltaf að hitta þarlenda frumkvöðla og kynnast frumkvöðlaumhverfunum þar. Það sem ég hef komist að er að frumkvöðlar eru yfirleitt eins í öllum löndum, þetta eru opnir og hressir einstaklingar sem leggja metnað sinn í það sem þeir gera. Ég ákvað því að setja upp skrifstofu mína inn í frumkvöðlasetri í Kanada og það hefur gert mér auðveldara fyrir að kynnast öðrum stofnendum sem hafa svo getað ráðlagt mér með hina ýmsu hluti sem ég hefði líklega aldrei getað fundið út úr einn míns liðs.

Það að stofna fyrirtæki erlendis krefst engar rosalegrar sérþekkingar,
miklu frekar er lykillinn bara sá að hafa kjarkinn í að láta það verða af því.
Restin sem þú þarft að vita kemur svo bara með tíð og tíma…

 


Frumlegar leiðir til að markaðssetja fyrirtækið

Þegar verið er að hefja rekstur er oft lítið um fjármagn til að eyða í  markaðssetningu en það er þó engin afsökun fyrir því að markaðssetja ekki fyrirtækið. Sem frumkvöðull er það hlutverk þitt að finna frumlegar, skemmtilegar og fjárlitlar aðferðir til að láta fyrirtækið þitt ganga upp. Ég ætla því að deila hérna með ykkur nokkrum góðum leiðum sem ég hef kynnst í gegnum tíðina til að markaðssetja fyrirtæki þitt fyrir lítinn sem engan pening.

Vertu áhugaverður og komdu þér í fjölmiðla
Það að komast í fjölmiðla er ódýr og árangursrík leið til að kynna fyrirtæki þitt en til þess að fjölmiðlar vilji fjalla um fyrirtæki þitt þarf sagan að vera nógu áhugaverð. Í slíkum tilfellum er aldrei verra að vera með nóg af frumleika og hafa nægt hugrekki til að standa fyrir framan myndavélina. En það er líka mikill undirbúningur sem þarf að eiga sér stað til að fjölmiðlarnir frétti af því sem þú et að gera, þú þarft að útbúa fréttatilkynningu sem í raun er bara smá samandráttur á því sem er að gerast. Svo þarftu að safna saman upplýsingum um alla fjölmiðla sem þú telur að hefðu áhuga á sögu þinni og senda út tölvupóst á þá alla og fylgja því svo eftir með símtali daginn eftir.

Það að komast í fjölmiðla getur þannig verið næstum alveg frí leið til að markaðssetja fyrirtæki þitt en það krefst þó mikillar vinnu og undirbúnings. Svona aðeins til að kveikja í ímyndunaraflinu ykkar þá læt ég hérna fylgja með lista yfir topp 10 hluti sem Richard Branson hefur gert til að koma fyrirtækjum sínum í fjölmiðla.

Haltu fyrirlestra og deildu reynslu þinni
Allt frá því ég hóf minn fyrsta rekstur hef ég vanið mig á það að vera ófeimin við að deila reynslu minni, bæði vegna þess að ég hef lært óhemju mikið af því og vegna þess að það er góð leið til að markaðssetja vöru sína. Með því að deila með öðrum hvað þú hefur lært opnarðu fyrir bæði gagnrýni sem oftar en ekki getur verið uppbyggileg en þú færð þá líka aðra til að opna sig og deila þeirra reynslum. Það að halda fyrirlestra og kynningar út um allan bæ er líka tilvalin leið til að kynna fyrirtæki þitt. Hvort sem þú nefnir það bara á einni glæru eða notar það sem dæmisögu þá er mjög líklegt að fólk eigi eftir að muna vel eftir því og þar af leiðandi er það mjög góð markaðsssetning. Ég hef allavegana oft notað Búngaló (sáuð þið hvað ég gerði þarna) sem dæmisögu og mun halda því áfram.

Bankaðu upp á hjá viðskiptavinum þínum
Það er magnað hversu fáir fatta þetta en besta leiðin til að að selja og markaðssetja vöru þína til hugsanlegs viðskiptavinar er með því að hitta þennan viðskiptavin og segja honum frá vörunni í eigin persónu. Við erum orðin svo háð tölvunum okkar að við felum okkur á bak við samfélagsmiðla og höldum að það sé eina leiðin til að markaðssetja vörur okkar og eiga samskipti við viðskiptavini. Þegar ég stofnaði mitt fyrsta fyrirtæki þá tók ég upp á því að ganga í heilu göturnar og banka þar upp á hjá öllum fyrirtækjum sem ég fann með sölumöppuna sem ég bjó til í Word og reyndi að selja þeim vöru mína og veistu hvað… það þrælvirkaði. Svo næst þegar þú ert að kvarta yfir því hvað markaðssetning er dýr og skili litlu, prufaðu þá að standa upp frá tölvunni og hitta viðskiptavini þína í eigin persónu.

Vonandi gaf þetta ykkur einhverjar hugmyndir en endilega deilið með okkur þeim aðferðum sem hafa virkað best hjá ykkur í markaðssetningu.


Ekki láta mig hugsa

Ég var að klára bókina “Don’t Make Me Think” eftir Steve Krug. Hún er eins konar “common sense” kennslubók fyrir vefstjóra. Af hverju var ég að lesa hana? Ég er ekki tölvunarfræðingur eða vefhönnuður heldur viðskiptafræðingur (næstum því). Stór hluti af minni vinnu fer hins vegar fram á netinu. Ég er að rýna í og segja mína skoðun á lendingarsíðum, vörusíðum, forsíðunni, sölulínum á vefnum og margt fleira. Og flestir þeir sem starfa í markaðsgeiraum í dag eru að gera það nákvæmlega sama.

Steve Krug er sérfræðingur í “web usability”, eða vef nytsemi á íslensku. Fyrsta útgáfan af bókinni kom út árið 2000. Á þeim tíma var partý í gangi sem heitir “Dotcom”-bólan og allir og amma þeirra kepptust við að smíða vefsíður og veffyrirtæki og allt sem hét staðlar og samræmt úti var að verða til. Önnur útgáfa af bókinni kom út árið 2006 og þriðja útgáfa í desember á síðasta ári. Ég las aðra útgáfu, enda var sú nýjasta ekki til á Bókasafni Kópavogs. Ég bjóst fyrirfram við að ég myndi rekast á fullt af úreldum stöðlum og hugmyndum um hvernig ætti að nota vefinn en raunin var allt önnur. Vissulega eru dæmin oft frekar gömul en undirstöðuatriðin eru í grunninn þau sömu.

En það besta við bókina er að það var ekkert nýtt í þessu. Í raun var verið að segja manni frá hlutum sem flestir geta sagt sér sjálfur. Þetta er nefnilega oft “common sense”. En stundum þarf bara að benda manni á það.

Nokkur atriði sem ég greip úr bókinni:

Ekki láta mig hugsa
Samkvæmt Steve eigum við að reyna eftir fremsta megni að koma í vef fyrir að gestir á síðunni okkar þurfi að hugsa. Þeir eiga að komast að upplýsingunum sem þeir eru að leita að með sem einföldustum hætti og leiðin á áfangastað á að vera skýr. Í hvert skipti sem einhver þarf að stoppa og hugsa er hann líklegri til að gefast upp og fara eitthvað annað. Höfum hlutina einfalda og skýra.

Less is more
Við dettum rosalega oft í þá gildru að reyna að segja allt á einni síðu. Troðum öllum upplýsingum um vörurnar okkar þar inn og reynum að koma öðrum vörum þangað inn því auðvitað viljum við selja meira. Það sem þetta gerir samt er oftar en ekki að flækja málin fyrir þeim sem heimsækir síðuna. Hann er kannski að leita sér að upplýsingum um eitthvað eitt og ef það er erfitt fyrir hann að finna þær þá er hann líklegri til að loka síðunni og fara annað.

Staðlar eru af hinu góða
Ég hef tilhneigingu til að vilja gera allt upp á nýtt. Finna nýjar leiðir. Vera svo ótrúlega skapandi. En ef við skulum ekki gleyma því að ef við fáum lánaða staðla sem virka frá öðrum síðum þá erum við að gera notendum auðveldara fyrir að nota okkar síðu vegna þess að þeir þekkja leiðakerfið og veftréð, jafnvel þó þeir hafi ekki heimsótt þig áður.

Testing, testing, testing
Láttu prófa síðuna þína. Þó þú skiljir hana mjög vel þá þarf ekki endilega að vera að pabbi þinn geri það. Hann eyðir ekki öllum vinnudeginum að lesa hana og yfirfara eins og þú. Þess vegna er svo gríðarlega mikilvægt að láta prófa allt vegna þess að þú færð ómetanlega innsýn í það hvernig aðrir upplifa síðuna þína. Það er líka mikill misskilningur að prófin þurfi að vera flókin og dýr. Í raun er nóg að vera með 2 stóla, tölvu og myndavél. Tilgangurinn er einfaldlega sjá það sem notendur sjá þegar þeir nota síðuna þína.

   

“There’s no such thing as an offline business”
– Aaron Shapiro

Vefurinn er nefnilega eitt mikilvægasta markaðstólið sem við höfum. Hugsaðu þér hvernig þú sjálf/ur leitar þér að upplýsingum um vörur. Ef þú sérð auglýsingu athygli þína, til dæmis frá Intersport, er ekki það fyrsta sem þú gerir að fara á Intersport.is eða Google og skrifa Intersport til að leita þér að frekari upplýsingum.

Ég mæli með “Don’t Make Me Think” fyrir alla þá sem koma á einhvern hátt að heimasíðum. Sama hvort það sé lítið frumkvöðlafyrirtæki sem þarf bara að sýna símanúmerið sitt, flóknar vefverslanir eða bara einyrki með prjónablogg. Ég kann ekki að forrita, hef aldrei opnað InDesign og er nýbúinn að læra fyrir hvað skammstöfunin CSS stendur. Ég lærði samt heilmikið á bókinni sem ég get nýtt við í leik og starfi.

Við þurfum öll að hugsa eins og vefstjórar og þess vegna ættu sem flestir að tileinka sér fróðleik frá mönnum eins og Krug.


 

Gestabloggari:
Hjalti Rögnvaldsson
Bloggari og viðskiptafræðinemi
www.hjaltir.com

 


Ísland eða heimurinn?

Fyrir nokkrum mánuðum síðan var mér boðið að koma og tala á nýsköpunarhádegi hjá Klak-innovit um reynslu mína af því að starfa með alþjóðlegum frumkvöðlum. Ég rakst núna áðan á þetta myndband frá þeim viðburði og hafði bara nokkuð gaman af því að horfa á það og fara yfir þá punkta sem ég tók fyrir. Ég held að þetta myndband eigi afskaplega vel við alla íslenska frumkvöðla því það er svo mikilvægt fyrir okkur að skilja hvernig Ísland er samanborið við aðrar þjóðir og hversu lítil við raunverulega erum. Einnig man ég að ég hafði afskaplega gaman af því hversu mikið af spurningum við fengum og hversu líflega umræðan varð eftir þessa fyrirlestra eins og sjá má í lok myndbandsins.

Nýsköpunarhádegi Klak Innovit – Sprotaumhverfið erlendis og hérlendis from Innovit TV on Vimeo.


Engin ein rétt leið

Það sem er svo magnað við að byggja upp fyrirtæki er að það er engin ein rétt leið sem tryggir árangur. Þetta er alltaf spurning um að prufa sig áfram og finna þá leið sem virkar fyrir þetta tiltekna fyrirtæki. Það verður reyndar að viðurkennast að því oftar sem maður reynir fyrir sér í fyrirtækjarekstri því betri verður maður í því að finna góða leið að árangri en það er aldrei öruggt að maður finni þá leið.

Þetta er því alltaf spurning um að vera nógu duglegur við að vinna í þessu og prufa nýjar leiðir, stundum er maður heppinn og finnur hentuga leið til að vaxa og dafna snemma í ferlinum en stundum klárast peningarnir og orkan áður en sú leið finnst. Það eina sem ég get ráðlagt ykkur er bara að halda alltaf ótrauð áfram.

„I’m a great believer in luck, and I find the harder I work the more I have of it.“


Láttu fyrirtækið kaupa bílinn

Ég þarf nú að fara kaupa mér nýjan bíl og ein hugmynd sem ég fékk var það að láta fyrirtækið kaupa hann fyrir mig. Og þar sem ég reyni nú yfirleitt að deila öllu því sem ég tek mér fyrir hendur í rekstrinum með lesendum frumkvodlar.is þá ákvað ég að hafa þetta enga undantekningu.

Athugið að ég mæli ekki með að þið skoðið slíkt á byrjunarstigi rekstursins en þetta er þó engu að síður eitthvað sem þið getið skoðað þegar þið eruð komin með stöðugan rekstur sem greiðir ykkur regluleg laun.

Bifreiðahlunnindi
Helsta fyrirstaðan í þessari ákvörðun eru skattar sem þið þurfið að greiða ykkur af áætluðum bifreiðahlunnindum. Almennt séð þarf að skrá allt það sem gæti kallast fríðindi eða hlunnindi sem laun og greiða skatt af því. Það er svo undir ríkisskattstjóra komið að meta þessi hlunnindi til verðs svo þau geti verið skattlög. Verðlagningu Ríkisskattstjóra á bifreiðahlunnindum fyrir 2014 má finna hér: https://www.rsk.is/media/baeklingar/rsk_0603_2014.is.pdf.

Hver er kostnaðurinn?
Segjum svo sem að ég ákveði að kaupa mér Toyota Rav4 GX jeppling, bæklingurinn segjir mér að grunnverðmatið á slíkum bíl sé 6.490.000 og bifreiðahlunnindin fara svo eftir því hversu gamall hann er. Ef hann er 2012-1014 árgerð þá eru hlunnindin 26% af uppgefinni upphæð, 2009-2011 árgerð  er 21% og 2008 eða eldri er 18%. Kostnaðurinn til skattsins í hverjum mánuði við það eitt að láta fyrirtækið eiga slíkan bíl er því reiknaður með eftirfarandi hætti; Bifreiðahlunnindi per mánuð = Verðmat bifreiðar samkvæmt ríkisskattstjóra * prósent hlunninda / 12 mánuðum * 40% skattur. Útreikningarnir fyrir Toyotuna myndu líta svona út:

Þetta þýðir að ef ég kaupi t.d. 2008 árgerð af þessari týpu af bíl þá þarf ég að greiða kr.38.940- í skatt í hverjum mánuði.

Hver er sparnaðurinn?
Sparnaðurinn er tvískiptur, í fyrsta lagi þarft þú ekki að greiða tekjuskatt af upphæðinni sem þú notar til að greiða fyrir bílinn þ.e.a.s. ef þú tækir peninginn út úr fyrirtækinu fyrst þyrftirðu líklega að gera það í formi launa sem þýðir að þú þyrftir að borga 40-50% af upphæðinni í launatengd gjöld. Í öðru lagi getur fyrirtækið staðið kostnað af bensíni og viðgerðarkostnað á bílnum og þótt svo að vsk-urinn sé ekki endurgreiddur á slíkum kostnaði þá er hægt að draga kostnaðinn frá á móti hagnaði fyrirtækisins.

 

Dæmi um bílakaup

Ef þessi áðurnefndi bíll Toyota Rav4 kostar 1.5 milljónir og þú lætur fyrirtækið kaupa bílinn þá er kostnaður þinn sem eiganda fyrirtækisins nákvæmlega það 1,5 milljónir króna. En aftur á móti ef þú fyrst greiðir þér út nægan pening í formi launa til að kaupa bílinn þá myndi raunkostnaður bílsins vera 2,5 milljónir þar sem 40% af þeirri upphæð færi í skatt þ.e.a.s. það kostar fyrirtækið 2,5 milljónir að greiða þér út 1,5 milljón. Þar afleiðandi væri það 1 milljón króna dýrara fyrir þig að kaupa bílinn á þínu nafni.

Eins og nefnt var hér að ofan þá þurfum við að greiða mánaðarlegt gjald að upphæð kr.38.940- í skatt í hverjum mánuði ef við erum með bílinn á fyrirtækjakennitölunni en ef þú sem einstaklingur ert skráður fyrir bílnum þarf ekkert slíkt gjald að greiða. Segjum svo að viðgerðarkostnaður bifreiðarinnar sé kr.20.000- á mánuði og að bensínkostnaður sé kr.30.000-. Ef einstaklingur á bílinn leggst 40% kostnaður vegna launatengdra gjalda ofan á upphæðina þegar fjármunirnir er teknir úr fyrirtækinu. Heildar útreikningurinn miðað við þessar forsendur lítur svona út:

Það er því augljóst að miðað við þessar gefnu forsendur er mun hagstæðara að láta fyrirtækið kaupa bílinn heldur en að frumkvöðulinn kaupi hann á sínu eigin nafni. Upphafskostnaðurinn töluvert minni eða næstum því 1 milljón lægri og mánaðarlegur rekstrarkostnaðurinn er einungis örlítið hærri.

Það sem væri einnig hægt að taka inn í þennan reikning þótt svo ég ætli ekki að gera það í þetta sinn er það að allur rekstrarkostnaður bifreiðarinnar skráist sem kostnaður á móti tekjum fyrirtækisins sem þýðir að hagnaður fyrirtækisins lækkar um ca 1,1 milljón króna og þar af leiðandi þarf fyrirtækið að greiða lægri skatt af hagnaði sínum.

Ég tók hér sem dæmi kaup á einum tilteknum bíl en veit ekkert hvort það sama eigi við um aðrar gerðir og verðflokka af bílum. Ég mæli þó með því að þið skoðið það að láta fyrirtæki ykkar kaupa bílinn frekar en þið sjálf þar sem það lítur út fyrir að vera hagstæðari kostur.


7 spurningar sem þú verður að spyrja þig áður en þú stofnar fyrirtæki

Á síðari árum hef ég áttað mig á hversu miklu máli andlega hliðin skiptir í rekstri fyrirtækis. Það að stofna fyrirtæki er heldur auðvelt, þú fyllir bara út nokkra pappíra og greiðir smá pening en það að láta þetta sama fyrirtæki skila þér hagnaði og launum er mun erfiðari verkefni. Þótt það sé mismunandi á milli viðskiptahugmynda þá tala ég yfirleitt um að það taki 2-3 ár að sanna verðgildi hugmyndarinnar og búa til stöðugt fyrirtæki. Þessi fyrstu ár geta verið svakalega erfið þar sem þú ert bókstaflega að leggja allan tíma þinn, orku og pening í það að byggja það upp. Það skiptir því miklu máli að þú vitir afhverju þú ert að stofna fyrirtæki og hafir það að leiðarljósi á meðan þú ferð í gegnum erfiðustu tímabilin. Þess vegna hef ég sett saman eftirfarandi 7 spurningar sem ég mæli með að þú spyrjir þig áður en þú ferð út í þennan feril, ef þú ert með þær á hreinu þá muntu betur geta veitt sjálfum þér innblástur á erfiðu tímunum.

1. Afhverju ertu að stofna fyrirtæki?

Það geta verið ótal margar ástæður fyrir því að fólk fer út í eigin rekstur og engin ein ástæða er réttari en önnur. Það er þó mjög mikilvægt að þú vitir hver ástæðan ÞÍN er og sért sáttur með hana. Ástæður fyrir að vilja fara út í eigin rekstur geta t.d. fjárhagslegt öryggi, þörf til að breyta heiminum, ríkidæmi, skapa lausnir, hjálpa öðrum eða eitthvað allt annað. Það gæti jafnvel reynst þér vel að skrifa niður ástæðuna á blað sem þú gætir geymt í veskinu þínu og litið á þegar þú ert orðin útkeyrður og hættur að muna afhverju þú byrjaðir á þessu.

2. Viltu búa til lífsstílsfyrirtæki eða vaxtafyrirtæki?

Það er ekki langt síðan ég kynntist fyrst orðinu lífsstílsfyrirtæki (e. lifestyle business) en það er í raun fyrirtæki sem búið er til af stofnendanum til að hjálpa honum að lifa því lífi sem hann kýs að lifa. Dæmi um lífsstílsfyrirtæki getur t.d. verið lítil vefsíða sem skilar eigendanum nægum tekjum til að hann geti ferðast um heiminn á meðan hann vinnur í gegnum tölvuna sína. Ef draumur eigendans er að ferðast þá er þetta hið fullkomna fyrirtæki til að hjálpa honum að lifa drauma lífsstílnum sínum. En það er þó mjög takmarkað hversu mikið slík fyrirtæki geta vaxið svo þú þarft að ákveða hvort þú sért bara í þessu til að lífa þeim lífsstíl sem þú vilt lifa eða útaf því að þú vilt búa til fyrirtæki sem getur vaxið og dafnað.

3. Hversu stórt viltu að það verði?

Það er stundum smá þrýstingur frá bæði startup heiminum og viðskiptaheiminum til þess að reyna ýta öllum út í það að búa til stór og stæðileg fyrirtæki með tugi eða hundruði manna í vinnu en er það virkilega eitthvað sem þú vilt. Það eru kostir og gallar við báðar leiðir og hugsanlega mun spurning 1 hafa mikil áhrif á hvora leiðina þú vilt fara.

4. Er fyrirtæki þitt að fara selja vöru eða þjónustu?

Hvað þú ert að selja getur haft mikil áhrif á seljanleika fyrirtækisins í framtíðinni t.d. ef þú ert einungis að selja tíma þinn þá ertu að selja þjónustu og þá er takmarkaður skalanleiki þar sem eina sem þú getur gert til að auka tekjur fyrirtækisins er að auka tímakaupið þitt og það er yfirleitt alltaf eitthvað þak á því hversu hátt tímakaup er hægt að rukka. Aftur á móti ef þú ert með vöru sem getur selst í fjölda eintaka óháð því hversu marga klukkustundir þú vinnur þá ertu komin með skalanlegt fyrirtæki og fyrirtæki sem auðvelt verður að selja án þess að þú þurfir að fylgja með í kaupunum.

5. Hvernig ætlarðu að fjármagna það?

Þessi spurning snýst í raun um hvort þú ætlir að byggja upp fyrirtækið með eigin pening og vinnuframlagi eða hvort þú ætlir að leita að utanaðkomandi fjármagni sem yfirleitt myndi þýða að fá inn fjárfesta. Ef þú leitar þér utanaðkomandi fjármagns getur það bæði þýtt það að þú getir fyrr byrjað að borga þér laun og að fyrirtækið geti vaxið hraðar. Á móti kemur þó að þú munt ekki eiga fyrirtækið einn og þarft að vinna með fjárfestum þínum og vera tilbúin að taka við ráðum og gangrýni frá þeim. Hvernig fyrirtækið mun ganga mun hafa áhrif á hag fjárfestanna og því skiljanlegt að þeir vilji að einhverju leiti vera virkir í ákvörðunartöku. Aftur á móti ef þú fjármagnar fyrirtækið sjálfur með vinnu og tíma, oft kallað að “bootstrappa”, þá munt þú hafa 100% vald yfir fyrirtækinu og get ákveðið hvernig það þróast.

6. Hversu lengi viltu reka það?

Ert þú frumkvöðull sem hefur einungis gaman af því að láta hugmyndir verða að veruleika og leiðist daglegur rekstur fyrirtækja eða ert þú til í að reka fyrirtækið sem þú byggir upp næstu 20 árin? Til þess að geta svarað þessari spurningu þarftu að þekkja styrkleika þína og veikleika og vita hverskonar frumkvöðull þú ert. En og aftur er ekkert rétt svar, þú getur rekið fyrirtækið í 1 ár eða 100 ár, það fer bara eftir persónuleikanum þínum og markmiðum í lífinu.

7. Viltu vinna með teymi?

Viltu fara í það mikla verkefni að stofna og reka fyrirtæki einn þ.e.a.s. verða eini stofnandinn, eða viltu fá fólk til liðs við þig og deila með þeim fyrirtækinu og öllu því góða og slæma sem fylgir því? Báðar leiðir eru erfiðar, ef þú ferð einn í þetta verkefni þá þarftu að takast á við allar hindranir sem koma upp einn þinns liðs og vera með mjög breytt bak. Aftur á móti ef þú færð aðra með þér þá deilist ábyrgðin og auðveldara getur verið að takast á við erfiðleika sem kunna að koma upp. Teymi eiga það þó til að vera stundum ósammála um hin ýmsu atriði og ég veit um afar fá dæmi um stofnenda teymi sem hafa ekki á einhverjum tímapunkti hnakkrifist og næstum því lagt fyrirtækið niður vegna þess þau gætu ekki komist að samkomulagi.

Það eru kostir og gallar við allar þessar spurningar en það mikilvægasta við þetta allt er að þú þekkjir sjálfan þig og vitir hvað þú vilt fá út úr lífinu. Fyrirtækjarekstur er að mínu mati tækifæri til að láta drauma sína verða að veruleika frekar en nokkuð annað og því betur sem þú getur skilgreint drauma þína og hvernig þú viljir nálgast þá, því meiri líkur eru á að þú munir ná árangri.

 


Afhverju fyrirtækið þitt mun ekki ganga upp

Ég ætla að koma með tilgátu um afhverju fyrirtækið þitt mun ekki ganga upp.

  • Það er ekki útaf því að varan þín er ekki nógu falleg eða útaf því að þú ert ekki með nógu flotta skrifstofu.
  • Það er ekki útaf því að þú hefur litla reynslu af þessum markaði eða útaf því að ríkið vill ekki gefa þér styrk.
  • Það er ekki útaf því að þú ert á undan þinni samtíð eða útaf því þú ert ekki ennþá komin með nafnspjöld.
  • Það er ekki útaf skort á menntun eða skort á tækifærum.

Nei það er líklega ekkert af þessu sem mun á endanum drepa fyrirtæki þitt…. en það sem ég tel að muni verða því að bana er sú einfalda staðreynd að þú ert ekki að ná að breyta vöru þinni í tekjur!

Sem frumkvöðull hefur þú líklega mikinn áhuga á að byggja upp frábæra vöru/þjónustu sem allir eiga eftir að vilja eiga/nota og jafnvel eitthvað sem gæti breytt heiminum. Slík löngun er oftar en ekki skilyrði fyrir því að þú hafir þolinmæðina og þrautseigjuna til að fylgja hugmynd þinni inn í raunveruleikann enda er það afar erfitt og tímafrekt verkefni. En þegar svo mikil áhersla er lögð á að búa til frábæra og óviðjafnanlega vöru þá eiga aðrir hlutir til með að gleymast og öll áhersla teymisins fer í það að gera vöruna sífellt betri í staðinn fyrir að koma henni til notendans í skiptum fyrir tekjur.

Af þeim hundruði startup fyrirtækja sem ég hef hitt og rætt við bæði hér heima og erlendis er eitt atriði sem nær alltaf aðgreinir þau fyrirtæki sem hafa náð árangri frá þeim sem hafa það ekki og það er hæfileikinn að breyta vörunni í tekjur. Það segir sig í raun sjálft að ef þú ert með fyrirtæki sem er ekki að skila nægum tekjum til að standa undir kostnaði þá mun það á endanum fara á hausinn.

Ég hef því sjálfur byrjað að taka upp á því ráði að þegar ég er að vinna í því að skipuleggja mig og fyrirtæki mitt þá byrja ég með tómt blað, skrifa “hér er ég” upp í vinstra hornið og svo teikna ég dollaramerki niðrí hægra hornið og þess á milli skrifa ég allt það sem ég þarf að gera. Þegar það er komið reyni ég að draga sem beinasta línu frá núverandi stað að tekjunum. Ég dreg einungis þau atriði inn í línuna sem koma mér nær tekjunum og reyni að sleppa öllum hinum ef ég get. Síðar meir þegar ég er kominn með tekjurnar get ég leyft mér að vinna í þeim atriðum sem ekki voru á tekjulínunni.

Það er freistandi að vinna bara í því sem þú ert bestur, hvort sem það er þróunarvinna, forritun, markaðssetning eða eitthvað annað en ef þú vilt tryggja það að fyrirtæki þitt nái árangri einbeittu þér þá alltaf að því að reyna skapa nægjar tekjur fyrir fyrirtækið.


Að breyta nafni á facebook síðu

Fyrir mánuði síðan ákvað ég að reyna loksins að komast að því hvort það væri í alvörunni hægt að skipta um nafn á facebook síðu. Á þeim tímapunkti hét facebook síða fyrirtækis míns Búngaló með Ú-i og Ó-i en vegna þess að ég var að fara leggja út í mun meiri markaðssetningu erlendis hafði ég tekið þá ákvörðun að notast ekki við íslensku stafina þegar ég væri að markaðssetja erlendis. Ég þurfti því að breyta nafn facebook síðunnar úr “Búngaló” í “Bungalo”, kannski ekki alveg stærsta breyting í heimi en engu að síður mjög mikilvæg breyting fyrir alþjóðlega markaðssetningu. Ég var búinn að heyra mjög margar mismunandi sögur um hvort þetta væri yfir höfuð hægt og samkvæmt upplýsingum hjá facebook var bannað að breyta um nafn eftir að síðurnar fengu meira en nokkur hundruð like. Það sem ég las mér til um á netinu voru einhverjar mjög flóknar leiðir til að skipa um nafn sem snérust um það að stofna nýja vefsíðu og svo samtvinna einhvern veginn gömlu og nýju vefsíðuna svo að nýja nafnið héldist og gömlu notendurnir en ég hvorki skildi það fullkomnlega né fannst það nógu örugg leið til að taka áhættuna að missa mína 15 þúsund fylgjendur. Ég spurði alla markaðssérfræðingana á grúppunni Markaðsnördar en fékk ekkert skýrt svar þar svo ég ákvað bara að demba mér út í það að finna lausn á þessu og það vildi bara svo til að það var miklu auðveldara en ég hélt. Í framhaldi af því að ég fann út úr því fékk ég svo mörg skilaboð á facebook frá fólki sem var að biðja mig um að útskýra hvernig ég gerði það að ég ákvað að skrifa bara bloggfærslu um það.

Eins og ég var búinn að fikta lengi áður en ég fattaði þetta þá var þetta afar einfalt, þú ferð upp í hægra hornið á facebook og smellir þar á stjörnuna og velur svo “manage adverts”. Þar ferðu svo inn í valmyndina fyrir auglýsingasvæðið, á vinstri hönd á skjánum eru nokkrar valmöguleikar og einn þeirra er “email support”, þú smellir á það og þar opnast upp form þar sem þú útskýrir hvað þú vilt gera og sendir á facebook. Í framhaldi af því færðu svo svar frá raunverulegri persónu hjá Facebook (mjög sjaldgjæft) sem ætti að geta hjálpað þér. Þetta er nú bara ekki flóknara en svo.

En bíddu… jú þetta gæti verið örlítið flóknara!

Það liðu einungis nokkrir dagar hjá mér áður en þetta var allt gengið í gegn en svo fór fólk að hafa samband við mig og ég var að reyna aðstoða það í gegnum það sama og þá komst ég að því að “email support” takkinn var ekkert að birtast hjá öllum. Eina ástæðan sem ég gat fundið fyrir því var sú að hann birtist einungis hjá þeim aðilum sem hafa eytt miklum peninga í auglýsingar hjá Facebook, í það minnsta hef ég eytt sæmilega miklum pening hjá þeim og þetta birtist hjá mér en aðrir sem höfðu eytt minna sáu engan takka. Ég þori ekkert að fullyrða um það en ég get vel ímyndað mér að Facebook eyði einungis tíma í þá aðila sem eru tilbúnir að eyða pening í þá á móti. Ég passaði mig einnig á því að útskýra í skilaboðunum sem ég sendi á þá að ég væri að biðja þá um að breyta nafninu á síðunni svo ég gæti nú farið að markaðssetja þetta betur alþjóðlega og þar af leiðandi eytt meiri pening í auglýsingar hjá Facebook.

Facebook er þó þekkt fyrir að breyta öllu hjá sér reglulega og núna þegar einungis eru liðnar einhverjar 3 vikur frá því að ég breytti nafninu sé ég að þetta er búið að breytast aðeins frá því ég fór inn á þetta fyrst. Formið sem birtist um leið og ég ýti á “email support” er með öðru sniði en það var og ég þarf fyrst að fara í gegnum einhvern tjékklista núna áður en ég get farið að skrifa skilaboð til Facebook.

Það virðist því ekki alltaf vera auðvelt að breyta nafni á Facebook síðu en ég vona engu að síður að þessi bloggfærsla hjálpi ykkur að einhverju leiti og gefi ykkur í það minnsta dæmi um hvernig þetta gekk upp hjá mér. Ef þið stefnið að því að breyta nafninu á ykkar facebook síðu þá óska ég ykkur góðs gengis og vona að það gangi jafn vel hjá ykkur og það gerði hjá mér.


Þú getur þetta!

“Whenever you see a successful business, someone once made a courageous decision.”
― Peter F. Drucker

Það getur verið mjög erfitt að takast á við krefjandi verkefni eins og að stofna fyrirtæki, gera hugmynd sína að veruleika, koma hönnuarvöru í framleiðslu á og á markaðinn, setja upp vefsíðu, byrja blogg, skrifa fyrstu viðskiptaáætlunina, opna kaffihús/verslun eða hvað það er sem þig dreymir um að gera. Þegar maður er í þessum ferli getur það verið afskaplega yfirþyrmandi tilhugsun að gera allt það sem þarf að gera og það er oft kannski erfitt að fá stuðning frá fjölskyldu og vinum þar sem þau skilja ekki alveg ferilinn sem þú ert að fara í gegnum. Ég þekki þetta vel, enda hef ég farið í gegnum þetta oftar en ég man og langar því að deila eftirfarandi fjórum ráðum með ykkur í þeirri von að þau styðji við ykkur í verkefnum ykkar.

1. Þú getur þetta.
Alveg sama hvað þú ert að fara gera, þú getur það. Það er ótrúlegt hvað við getum gert þegar við ákveðum að það komi ekkert annað til greina en að ná því markmiði sem við setjum.

2. Hættu að kvarta og finndu lausn.
Þetta verður erfitt og þú verður að vera tilbúinn að fara út fyrir þægindasvæði þitt og veðja peningum þínum og tíma á sjálfan þig og þá staðreynd að þú getir þetta. Það segir sig ekki alltaf sjálft hvernig eigi að gera hlutina og því þarftu að vera ófeimin við að lesa þér til, spyrja fólk sem hefur reynslu, afla þér upplýsinga og hreinlega bara gera allt sem þú getur til að finna leið til að láta hlutina verða að veruleika. Allir þeir sem hafa gert eitthvað í fyrsta skipti hafa þurft að finna út úr því hvernig það er gert með einum eða öðrum hætti, þú ert engin undantekning.

3. Hættu að hika og stökktu.
Ef þú ert búinn að finna svörin við öllum spurningum þínum (eða flestum allavegana) og veist hvernig þú átt að gera þetta en ert feiminn við að framkvæma þá verðurðu bara að bretta upp ermarnar, sparka í rassinn á sjálfum/sjálfri þér og stökkva fram af klettinum og ofan í ánna. Áin mun svo vonandi leiða þig á réttan áfangastað, ef ekki þá stekkurðu bara aftur 🙂

4. Þú getur þetta!
Já þú getur þetta, farðu nú bara og gerðu þetta.


Er Ísland að leggja frumkvöðla í einelti?

Heimurinn hefur farið minnkandi á síðustu árum og þá sérstaklega fyrir Íslendinga með tilkomu internetsins og ódýrs flugs. Við þurfum ekki lengur að takmarka okkur við okkar litlu eyju, við getum unnið og búið hvar sem okkur dettur til hugar í þessum heimi. Á komandi árum mun þessi hugsun verða sterkari og fólk mun hætta að horfa til landamæra til að aðskilja fólk og hópa og mun þess í stað fara líta á heiminn sem eina heild.

Þessi sama þróun er líka að eiga sér stað í fyrirtækjarekstri þar sem íslenskir stofnendur hafa í raun ekki lengur neina þörf til að staðsetja fyrirtæki sitt á Íslandi. Þeir geta stofnað það hvar sem er í heiminum og í flestum tilfellum fer það bara eftir því hvar er hagstæðast fyrir þá að reka fyrirtækið og hvar þeir gætu hugsanlega búið sér til forskot á samkeppnisaðila sína. Íslenskt ríkisvald virðist þó ekki ennþá vera búið að gera sér grein fyrir þessari þróun því það virðist halda að íslenskir stofnendur muni bara stofna fyrirtæki hér á landi vegna þjóðræknis eða útaf því að þeir eru búsettir hér. Og ef ríkisvaldið fer ekki að breyta þessari hugsun sinni og fara að vinna í því að gera Ísland að samkeppnishæfara landi fyrir fyrirtæki þá er hugsanlegt að við munum á næstu árum fæla í burtu töluvert mikið af öflugum frumkvöðlum.

Ég tek stórt til orðana þegar ég spyr hvort Ísland sé að leggja frumkvöðla í einelti en skoðum aðeins íslenskt viðskiptaumhverfi samanborið við það sem gerist annarstaðar í heiminum.

Stofnun fyrirtækis skattlögð!

Flest lönd sem leggja áherslu á að styðja við nýsköpun gera sér grein fyrir því að það þurfi að vera auðvelt og ódýrt fyrir unga frumkvöðla að stofna fyrirtæki svo þeir geti nýtt orku sína og pening í að byggja upp sjálfa vöruna og reksturinn. Þess vegna hafa flest lönd gert ferilinn við að stofna fyrirtæki auðveldan og ódýran. Sem dæmi um það þá er skráningargjald á fyrirtækjum í Bandaríkjunum (Delaware) ca. kr.9.000- og í Danmörku er það alveg frítt. En á Íslandi kostar það eitt að skrá fyrirtæki kr.140.000-! Það er engin réttlætanlegur kostnaður á bak við þessa tölu frá Ríkisskattstjóra heldur var þetta einfaldlega sú tala sem var ákveðin sem sá kostnaður sem ætti að leggja á einstaklinga sem vilja stofna fyrirtæki. Ríkisvaldið er því þarna ekki að gera neitt annað en að skattleggja einstaklinga fyrir það eitt að vilja stofna fyrirtæki. Og allir þeir sem hafa farið út í eigin rekstur gera sér grein fyrir því að hver einasta króna skiptir máli þegar verið er að hefja rekstur og með þessu athæfi er verið að gera lífsmöguleika ungra fyrirtækja töluvert verri.

Hlutfé í fyrirtækjum

Þegar verið er að stofna fyrirtæki geta stofnendur þess sett inn í fyrirtækið hlutafé sem mun vera notað við rekstur fyrirtækisins. Yfirleitt þurfa fyrirtæki einhverja fjármuni til að hægt sé að reka það þangað til það nær að skapa sér nægjar tekjur til að standa undir sér. Mörg lönd hafa þó ákveðið að vera ekki með neitt lágmark á hversu mikið hlutafé sé sett inn í fyrirtækið og sem dæmi þá er ekkert lágmarks hlutafé í fyrirtæki í Bandaríkjunum og Kanada. Ísland aftur á móti er með lágmark kr.500.000- í hlutfaé í einkahlutafélög, það er reyndar hægt að starfa á eigin kennitölu án hlutafés en það eru ýmsar takmarkanir á því rekstrarformi. Norðurlöndin eru mörg með einhvert lágmark og t.d. í Danmörku er lágmarks hlutafé einhverjar 1.8 milljón svo Ísland er langt frá því að vera með hæðsta hlutafjárlágmarkið. En ég átta mig ekki alveg sjálfur á afhverju við þurfum að hafa lágmarks hlutafé í fyrirtækjum, ef önnur lönd geta komist upp með að sleppa því afhverju ættum við ekki líka að geta það? Við viljum reyna gera ungum frumkvöðlum auðvelt fyrir svo þeir skapi verðmæti fyrir þjóðina.

Skylda að greiða laun

Á Íslandi er skylda fyrir öll fyrirtæki að greiða út laun, og ég hef heyrt um mörg tilfelli þar sem nýstofnuð fyrirtæki hefur verið sagt að þau verði að greiða sér út laun jafnvel þótt svo að tekjurnar væru ekki farnar að standa undir laununum. Þetta þýðir það að eigendur byrja að búa til launaseðla fyrir lágmarkslaunum sem þau geta ekki greitt sér en verða samt að greiða alla kostnaði af þeim til ríkisins. Og eins og ég sýndi fram á í greininni Ekki greiða þér laun, þá kostar það stofnendann ca.kr.124.000- í kostnað og skatt að greiða sér útborguð laun að upphæð 220.000-. Ríkisskattsjóri er þó sjaldnast að eltast við ung fyrirtæki varðandi þennan lið og í mörgum tilfellum er alveg litið framhjá því, en ef einstaklingur hringir í Ríkisskattstjóra og spyr út í þetta er honum tilkynnt að honum beri að greiða þetta. Ég þekki sjálfur þessi nákvæmu lög ekki nægjanlega vel til að ég geti vitnað í þau en það væri gaman að heyra frá ykkur ef þið þekkið betur til þeirra eða ef þið hafið reynslu af þessu.

Gjaldeyrishöft

Svo eru það gjaldeyrishöftin með allar sínar kröfur en þau gera íslenskum fyrirtækjum mjög erfitt fyrir að starfa á alþjóðamarkaði héðan frá Íslandi og er það nær undantekningalausn að fyrirtæki verði að stofna dóttur- eða móðurfélag á erlendri grundu til að geta komist hjá öllum þeim erfiðleikum sem fylgja gjaldeyrishöftunum. Ég ætla ekki að ræða hér um hvort gjaldeyrishöftin séu nauðsynleg fyrir efnahag okkar eða ekki en staðreyndin er bara sú að þessi gjaldeyrishöft gera frumvöðlum mjög erfitt fyrir og búa til en frekari rök fyrir því að færa starfssemi sína erlendis.

Fyrirlestur 12.nóv

Ég kem til með að vera með fyrirlestur á morgun, þriðjudaginn 12. nóvember kl 12:00 upp í Innovation House á Eiðstorgi þar sem ég fjalla um Íslensk frumkvöðlaumhverfi og ber það saman við það sem ég hef kynnst á heimsóknum mínum í Bandaríkjunum og Kanada. Ég mun nefna þessi ofantöldu atriði en einnig fara í hin ýmsu atriði sem aðgreina Ísland frá umheiminum.

Sjá frekar um fyrirlesturinn hér: https://www.facebook.com/events/691467444210433/

 


Fyrsta skrefið

Ég setti fram spurningu á facebook síðu vefsíðunnar um hvað fólk myndi vilja sjá mig fjalla um hér á síðunni og eina ábendingin sem ég fékk var sú að skrifa um hvernig maður tekur sín fyrstu skref. Á síðasta ári skrifaði ég reyndar grein sem heitir “Ég er með hugmynd, hvað nú?” og ég held að sú grein hafi tekið ágætlega á þessari spurningu en kannski mætti prufa að taka aðeins öðruvísi nálgun á þetta. Þess vegna ætla ég hérna að fylgja ykkur algjörlega í gegnum ferilinn í nokkrum einföldum skrefum. Ég mun þó ekki fara yfir hvert einasta smáatriði þar sem það myndi taka nokkrar fullskrifaðar bækur til að gera það auk þess sem ferilinn er alltaf örlítið misjafn fyrir hvern og einn. En ef þú fylgir þessum skrefum þá muntu í lok þeirra eiga fyrirtæki.

1. Taktu ákvörðun um að stofna fyrirtæki.

Það þýðir því miður ekkert að vera með hálfkák í þessu, annað hvort ætlarðu að stofna fyrirtæki eða ekki, það er ekki flóknara en það. Og ef þú ákveður að stofna fyrirtæki þá þarftu að vera tilbúin að fylgja því eftir og leggja á þig þá vinnu sem þarf til að koma því á lagirnar. Ég mæli með að þú gerir ekkert annað fyrr en þú ert búin að fullvissa þig um að þetta sé eitthvað sem þú vilt og eitthvað sem þú ert tilbúin að vinna fyrir.

2. Ákveddu hvað þú ætlar að selja.

Hvað á fyrirtækið þitt að gera? Ætlarðu að flytja inn einhverja sniðuga vöru til að selja hér heima? Ætlarðu að selja sérþekkingu þína? Ætlarðu að búa til einhverja sniðuga tæknilausn? Ég mæli með að fólk reyni að velja eitthvað sem það veit eitthvað um eða hefur einhverja þekkingu á. Það auðveldar ferilinn mikið en svo er náttúrulega alltaf hægt að læra eitthvað nýtt, ekkert sem bannar það, það tekur bara lengri tíma.

3. Fáðu staðfestingu á að það sé sniðugt.

Er þetta í alvörunni eitthvað sem einhver væri til í að borga fyrir? Reyndu að leita ráða hjá einhverjum sem hefur gert eitthvað svipað og þú ert að fara gera eða einhvern sem hefur þekkingu á markaðnum sem þú ert að fara inn á. Fáðu álit þess aðila á hvort hugmyndin þín sé góð eða slæm. Þú þarft algjörlega ekki að fara eftir því sem sá aðili segjir en það getur þó gefið þér einhverja hugmynd. Reyndu svo að búa til prufutýpu af vörunni þinni og selja hana eða fá inn einhverskonar tekjur til að staðfesta að það sé eftirspurn eftir þessari þjónustu/vöru.

4. Stofnaðu fyrirtæki.

Farðu til lögfræðings eða endurskoðenda til að láta þá útbúa stofnpappírana fyrir þig og fáðu ráðlegginar frá þeim í leiðinni hvernig þú eigir að sjá um bókhald og annað slíkt. Greiddu þann 150þús kjall sem kostar að fá kennitöluna og þann kostnað sem lögfræðingurinn/endurskoðandinn rukkar þig og bimmballabúmm! Þremur til fimm virkum dögum síðar ertu komin með fyrirtæki.

Það er í raun afar einfalt að stofna fyrirtæki, það erfiða er að láta það skila hagnaði og ganga upp. En það er efni í hundruði annara greina 🙂


Góð ráð í markaðsmálum


Þóranna K. Jónsdóttir sem á og rekur Markaðsmál á mannamáli kíkti í heimsókn til mín niðrá skrifstofu og ég nýtti tækifærið til að taka smá viðtal við hana sem ég ætla deila hérna með ykkur. En kjarnin í máli hennar voru þessi 3 góðu ráð fyrir sprotafyrirtæki.

1. Taktu góðan tíma til að vinna undirbúningsvinnuna rétt.

2. Skilgreindu vörumerkið vel og hvað felst í því.

3. Tengdu markaðssetninguna við lífsgildi þín og viðskiptavina þinna.

Fyrir frekari upplýsingar getið þið kíkt inn á vefsíðu Markaðsmála á Mannamáli, www.mam.is.

 


Íslendingar eiga margt eftir ólært

Ég er þessa stundina staddur í New York að skoða borgina og vonandi að kynnast aðeins viðskiptaumhverfinu hér. Í morgun fór ég á smá frumkvöðlahitting og var forvitin að sjá hvernig slíkir fundir fara fram og hvort þeir væru að einhverju leiti ólíkir því sem gerist heima á Íslandi. Það hefur stundum verið sagt að íslendingar séu svolítið lokaðir og eigi stundum erfitt með að opna sig, og líklega þess vegna sem svo margir fundir heima fara fram á stöðum þar sem bjór er við hendi, en það sannaðist algjörlega fyrir mér í morgun. Bandaríkjamenn eru svo miklu öflugri í að networka að mér brá svolítið í fyrstu, ég var ekki búinn að vera þarna lengur en 5 sekúndur þegar fyrsta persónan gengur upp að mér kynnir sig fyrir mér og byrjar miklar samræður um bæði mitt og sitt fyrirtæki. Samtalið var öflugt, hnitmiðað og skemmtilegt, svo skiptumst við á nafnspjöldum og hann gengur upp á næsta aðila og um leið er annar kominn til að tala við mig. Eftir klukkutíma á þessum viðburði var ég hreinlega orðin þreyttur því ég er ekki vanur að tala svona mikið við jafn marga mismunandi aðila.

Ég held að íslendingar gætu læra margt af bandaríkjamönnum um hvernig eigi að „networka“, við verðum að læra að vera opnari og eiga auðveldara með að tjá okkur.


Andy Sernovitz

Orð af munni

Ég er búinn að vera með Word of Mouth Marketing eftir Andy Sernovitz á náttborðinu hjá mér í heilan mánuð. Það var ekki fyrr en ég hoppaði upp í bústað núna um helgina sem ég komst í að lesa hana. Og viti menn, hún var straujuð á einni helgi.

Það er talað um fyrirtækið og vörumerki, hvort sem þeim líkar betur eða verr. Fólk deilir því hvernig þjónustan á veitingastaðnum var, hvort maturinn hafi verið góður eða hvort þjónninn hafi verið í hvítum sokkum. Þannig hefur það verið frá örófi alda og mun halda áfram. Þessi bók reynir að kenna þér hvernig þú átt að nýta þetta umtal þér í hag.

Grunnhugmyndin í bókinni er semsagt, finndu rétta fólkið til að tala um þig og gefðu því eitthvað að tala um.

Sernovitz brýtur þetta niður í “T-in 5″ (The Five T’s):

  1. Talkers – Hverjir eru að tala um þig? Hverjir viltu að tali um þig?
  2. Topics – Um hvað er fólk að tala? Hvað viltu að það tali um?
  3. Tools – Hvar er fólk að tala um þig? Skapar þú einhvern vettvang fyrir þá umræðu?
  4. Taking part – Tekur þú þátt í þessari umræðu? Hvað gerir þú til að kynda undir hana?
  5. Tracking – Hversu vel mælirðu þetta umtal?

Fólk treystir umsögnum frá öðru fólki betur heldur en auglýsingum. Þess vegna viltu gefa því eitthvað til að tala um og segja frá í fjölskylduboðinu, í vinnunni eða í saumaklúbbnum. Þetta gæti orðið einn af stærri tekjustraumunum þínum. Þess vegna þarftu að gera eitthvað sem sker þig úr fjöldanum og fær fólk til þess að tala.

Andy Sernovitz
Andy Sernovitz

Að sama skapi getur það skipt öllu hver það er sem talar um þig. Leitar þú ekki til sama aðilans þegar þig vantar ráðgjöf varðandi tölvumál? Eða bílamál? Eða nýja tónlist til að hlusta á? Þú vilt ná til þeirra sem hafa áhrif á almenningsálitið. Þess vegna er mjög mikilvægt að komast að því hverjir hafa mest áhrif í þínum markhópi og svo þarftu að höfða til þeirra svo þeir vilji tala um þig.

Hljómar þetta kunnuglega? Já auðvitað, þetta er líka mjög kunnuglegt! Höfundurinn er greinilega mjög klár og kann sitt fag. En hann fær líka helling lánað frá öðrum séníum, eins og t.d. Seth Godin (t.d. Purple Cow) og Malcolm Gladwell (t.d. Tipping Point). Þessari bók er samt beint eingöngu á það málefni að fá fólk til að tala um þig og gefur þér hugmyndir um hvernig þú getur gert það.

Það ætti ekkert af þessu að vera nýtt fyrir þér. Hins vegar er alltaf gott að dýfa sér í svona léttmeti inn á milli, aðeins til að fá smá innblástur, hugmyndir nú eða bara til að hafa eitthvað til að skrifa um á bloggið þitt.

Þetta er m.a. það sem mér fannst standa upp úr:

  • Samfélagsmiðlar eru ekki umtal. Mér fannst flott hjá Andy að tækla þá umræðu. Þeir eru hins vegar mjög mikilvæg pípa í að dreifa og stuðla að umtali.
  • Það er enginn að fara að tala um þig ef þú ert leiðinleg/ur. Nema þá um hversu leiðinleg/ur þú ert. Stattu upp úr fjöldanum og finndu það sem gerir þitt fyrirtæki áhugavert.
  • Áttu aðdáendur? Hverjir elska vöruna þína eða vörumerkið? Talaðu við þá! Verðlaunaðu þá á einhvern hátt.
  • Taktu þátt í umræðunni. Þakkaðu fyrir góð ummæli. Reyndu að lagfæra ef eitthvað fór úrskeiðis.
  • Allt lifir að eilífu á Google!

Bókin er ágæt. Hún er létt og skemmtileg og þægilega upp sett. En hún fellur í sömu gryfju og langflestar svipaðar bækur gera: hún er alltof löng. Það hefði verið mjög auðvelt fyrir Andy karlinn að skrifa 70 blaðsíðna bók og hún hefði ekki verið neitt verri. En það er erfitt að selja 70 blaðsíður fyrir $10-15, og þannig er það. Ég mæli með henni fyrir alla þá sem eru að leita að innblæstri til að auglýsa sig eftir ódýrum leiðum, jafnt lítil sem stór vörumerki.


 

Gestabloggari:
Hjalti Rögnvaldsson
Bloggari og viðskiptafræðinemi
www.hjaltir.com

 

Enhanced by Zemanta

Business Model Canvas

Alexander Osterwalder, maðurinn sem skrifaði bókina um Business Model Canvas hélt fyrirlestur í hörpunni um daginn í boði Arion Banka. Hátt í 1.000 manns mættu á fyrirlesturinn og var þetta einstakt tækifæri til að sjá einn af vinsælli fyrirlesurum í startup heiminum í eigin persónu. Mér skilst að kynningin hafi gengið það vel að stefnt sé að því að endurtaka hana 30.maí kl. 9:00 í Borgartúni 19 og mæli ég með að allir þeir sem misstu af fyrri fyrirlestrinum skrái sig á þennan.

Hérna er stutt kynning á Business Model Canvas og hugmyndinni á bak við ferilinn.

 

Vefsíða Alexander Osterwalders: http://alexosterwalder.com/
BMC vefsíðan: http://www.businessmodelgeneration.com/ 
BMC Viðburðurinn hjá Arion Banka: http://www.arionbanki.is/einstaklingar/vidburdir-og-fraedsla/vidburdir/2013/05/30/Einfold-og-ahrifarik-leid-til-ad-baeta-reksturinn-fyrirlestur/

 


Kurteisi og heiðarleiki í viðskiptum

Núna ætla ég að deila með þér smá leyndarmáli.

Þetta leyndarmál mun gera meira fyrir þig heldur en nokkuð annað til að byggja upp framtíð þína og fyrirtækis þíns.

Leyndarmálið er þetta:
Vertu kurteis og heiðarlegur í viðskiptum þínum.

Okey þetta er kannski ekki stórt leyndarmál en þetta virðist þó gleymast afskaplega oft og hvergi virðist þetta vera kennt í skólakerfinu. Það er því ágætt að taka smá tíma til að hugleiða hvað þetta einfalda fyrirbæri getur gert mikið fyrir fyrirtækið þitt.

Það hitti svolítið skemmtilega á að þegar ég var að undirbúa þessa grein þá fékk ég skilaboð á Facebook frá Jóhönnu S. Hannesdóttur sem rekur fréttamiðilinn www.sunnlenska.is þar sem hún var að benda mér á að það gæti verið sniðugt að fjalla kannski aðeins um almenna kurteisi í viðskiptum. Ég leit á það sem merki um að ég yrði nú að ljúka við að skrifa þessa grein. Reynsla Jóhönnu var sú að þótt svo að flestöll fyrirtæki sem hún væri að leita út til væru kurteis þá væru alltaf einstaka aðilar sem virtust ekki kunna almenna kurteisi.  Ókurteisi í framkomu þessara örfáu aðila gerði ekki bara það að verkum að lítið yrði úr viðskiptunum heldur væri hún minna spennt fyrir að eiga viðskipti við þá í framtíðinni.

Það á að sjálfsögðu við í öllum fyrirtækjum en ég held þó að við sem erum að reka lítil fyrirtæki verðum sérstaklega að passa það að koma vel fram við alla þá sem við eigum í samskiptum við. Við erum fulltrúar fyrirtækisins á öllum tímapunktum, alltaf þegar þú svarar í símann, sendir tölvupóst eða tekur á móti hugsanlegum viðskiptavin þá verður þú að hafa það í huga að framkoma þín og hegðun mun hafa langvarandi áhrif. Enda er það ekki ólíklegt að þessi tiltekni aðili komi til með að deila reynslu sinni af þínu fyrirtæki með öðrum í kringum sig og úr því getur orðið til smá öldugangur líkt og gerist þegar dropi dettur ofan í lygnt vatn. Alveg eins og ókurteisi eða léleg þjónusta getur skemmt fyrir þér með keðjuverkandi hætti þá getur kurteisi, heiðarleiki og góð þjónustu skapað jákvæðar bylgjur sem geta flætt víða. Það er því afar mikilvægt að reyna að koma fram við alla viðskiptavini af virðingu og kurteisi og sama á við um alla aðila sem nálgast ykkur hvort sem það er beintengt vinnunni eða ekki.

Dæmi um hvernig kurteisi, heiðarleiki og góð þjónusta hefur t.d. haft áhrif á þá sem ég á viðskipti við þá hýsi ég alla vefsíðurnar mínar hjá 1984.is ekki endilega útaf því þeir eru besti hýsingaraðilinn heldur útaf því þegar ég var að byrja að forrita þá hringdi ég oft í þá með afar heimskulegar spurningar en þeir gáfu sér alltaf tíma til að reyna aðstoða mig þótt svo að það væri fyrir utan þeirra þjónustusvið. Ég fer alltaf í klippingu hjá sama hárgeiðslumanninum hjá Rauðhettu&Úlfinum útaf því þegar ég fer þangað þá tekur hann vel á móti mér, sýnir metnað í því sem hann er að gera og einbeitir sér að mér og að ég sé sáttur. Ég fæ mér yfirleitt kaffibolla hjá Te&kaffi nokkrum sinnum í viku vegna þess að starfsmennirnir þar eru kurteisir, vingjarnlegir og taka yfirleitt vel á móti manni. Svipaðar ástæður eru fyrir þeim veitingastöðum sem ég stunda, hvar ég versla fötin mín, hvaða internetþjónustur ég kaupi o.s.frv. Mest öll kauphegðun mín ræðst af því hversu vel mér líkar við viðkomandi og hvort ég telji hann vera kurteisan og heiðarlegan, ég held að það sama stýri kauphegðun flestra einstaklinga.

Það eitt að vera kurteis og heiðarlegur í viðskiptum getur skapað jákvætt umtal og búið til góðan hóp fastra viðskiptavina.

Einnig mun þér líka bara líða betur vitandi að þú sért að sýna þann metnaði í starfi að vera alltaf kurteis og heiðarlegur.

 

 

 


Aldrei gefast upp

Ég grínast oft með það að maður þurfi að vera létt klikkaður til að vera frumkvöðull og ég geri það útaf því að ferillinn við það að láta drauma sína að veruleika er afar erfiður. Staðreyndin er þó sú að maður þarf ekki að vera klikkaður heldur þarf maður að vera með brennandi þörf til að láta drauma sína verða að veruleika og andlegan aga til að halda sér við efnið. Þegar þú ert búinn að vera vinna að verkefni þínu í einhver ár án þess að vera búinn að ná því markmiði sem þú vildir auk þess sem þú ert skuldsettur upp fyrir haus og mannst ekki eftir því hvenær þú tókst síðast frí þá getur það verið mjög erfitt að halda áfram. Á slíkum tímabilum er mjög auðvelt að afsaka sig með „ég reyndi allavegana“ og gefast upp en ef þú gefst up þá veistu aldrei hversu nálægt því þú varst að ná velgengni.

Besta dæmisaga sem ég þekki um slíkt tilfelli er úr bókinni Think and Grow Rich eftir Napoleon Hill þar sem hann segir frá R.U. Darby sem eyðir mörgum árum ævi sinnar, öllum ævisparnaði sínum og láni frá ættingjum og vinum í að grafa eftir gulli. Eftir að hafa eytt miklum tíma og ekkert er að ganga gefst Darby upp og selur námuna til aðila sem hafði brennandi þörf til að verða gullnámumaður og var búinn að eyða síðustu 10 árum ævi sinnar í að kynna sér ferlana. Nýji kaupandinn af námunni gerði sér grein fyrir mikilvægi þess að fá sérfræðiráðgjöf og því ræður hann til sín sérfræðing í gullnámum sem metur námuna og tilgreinir hvar líklegast er að finna gullið. 3 fetum frá þeim stað semDarby hafði gefist upp í námunni finnur nýji eigandinn eina stærstu gullæð sem fundist hefur á svæðinu og verður einn af ríkustu mönnum Bandaríkjanna. Skiljanlega þá olli þetta Darby miklum óþægindum að vita til þess að hann hafi gefst upp svo nálægt gullæðinni og ákvað hann uppfrá þessu að gefast aldrei aftur upp á draumum sínum. Síðar meir stofnaði hann Tryggingarfélag og þetta hugarfar hans gerði honum kleyft að ná að byggja upp stórt og mikilfenglegt fyrirtæki. Lærdómurinn af þessari sögu er sá að það er mikilvægt að leita ráðgjafar frá þeim sem vita betur og að maður á aldrei að gefast upp 3 fetum frá gulli.

Í næstum 10 ár hef ég verið í ýmiskonar sjálfstæðum rekstri og hef kynnst bæði góðum og slæmum tímum. Ég er ennþá ekki búinn að ná markmiði mínu en ég er með brennandi þörf á að ná því og ég VEIT að það mun nást fyrr eða síðar. Það sem hefur veitt mér stuðning í gegnum erfiðu núðlusúputímabilin er fyrsta lagi vissa mín um að þetta muni nást og öðru lagi bækur sem hafa veitt mér innblástur og skilning á ferlinu. Ég reyni alltaf þegar á á lausa stunda að flétta í bækur sem tengjast velgengni eða þeim iðnaði sem ég er að vinna á, hljóðbækur þegar ég er að keyra eða skokka og rafbækur sem ég get lesið í símanum mínum hvenær sem er.

Anthony RobbinsEnglish: Amercian self-help writer Napoleon Hi...Robert T. Kiyosaki

 

 

 

 

 

Ef ég ætti að ráðleggja ykkur eitthvað til að halda eldmóðinum og halda áfram að berjast þá er það að vera stöðugt að auka við ykkur fróðleik og reynslusögum frá fólki sem hefur gert það sem þið eruð að gera. Lesið bækur eftir Napoleon Hill, Robert KiyosakiBrian TracyTony Robbins og bara hvern sem er sem hefur reynslu af því sem þið viljið afreka.

Enhanced by Zemanta

10 algengustu mistök frumkvöðla

Ég skrifaði fyrir nokkru síðan grein um Topp 10 mistök í fyrirtækjarekstri og augljóst var að ég hitti þar á efni sem margir voru áhugasamir um enda fékk ég mjög góð viðbrögð við þeirri grein. Í framhaldi birtist grein á mbl.is, auk þess sem ég hélt fyrirlestur upp í Ásbrú frumkvöðlasetri, fór í útvarpsviðtal í Morgunútvarpinu á Rás 2 og svo síðast var ég beðin um að halda fyrirlestur upp í Klak nýsköpunarmiðstöð. Síðasti viðburðurinn var tekin upp á vidjó og því datt mér til hugar að deila honum með ykkur hér, á eftir mínum fyrirlestri kom hún Rúna Magnúsdóttir hjá BRANDit til að ræða um mikilvægi þess fyrir frumkvöðla að byggja sér upp ímynd. Rúna kemur með marga góða punkta sem við getum öll nýtt okkur til að ná betri árangri.

Klak-1 x264 from Maria Thorgeirsdottir on Vimeo.


9 Góð ráð fyrir styrkumsóknir

Ég býst við að margir séu að kljást við styrktarumsóknirnar núna og mér datt þess vegna til hugar að deila með ykkur nokkrum góðum ráðum sem ég hef fengið þegar ég hef verið að vinna mínar umsóknir.

1. Hugsaðu út fyrir litlu eyjuna okkar.

Þegar þú ert að sækja um styrki þá er allt í lagi að hugsa stórt, við sem íslendingar eigum það oft til að afmarka okkur og viðskiptahugmyndir okkar við þessa litlu eyju sem við búum á. Reynið frekar að hugsa út fyrir landsteina og sjá fyrir ykkur hvernig hugmyndin getur þróast og stækkað til annara landa.

2. Byrjaðu smátt. 

Ekki fara fram úr þér í upphafinu, þótt svo þú sért að stefna langt með hugmyndina þá þarftu að sýna fram á það að þú sért einnig raunhæfur. Það er erfitt að koma fyrirtæki af stað og tekur tíma, ekki fara í einhverja EXCEL reikninga sem sýna að fyrirtækið skili hagnaði strax frá upphafi, sýndu frekar fram á að þetta verði erfitt í upphafi en vaxtamöguleikarnir séu góðir.

3. Nýnæmi.

Flestir styrkir sem þú ert að sækja um ganga út á nýnæmi þ.e.a.s. að þú sért að skapa eitthvað nýtt eða sért með einhverja nýja nálgun á þjónustu sem er til fyrir. Það er mikilvægt að útskýra þetta nákvæmlega, hvað ertu að gera sem samkeppnisaðilarnir eru ekki að gera, hvað aðskilur þig frá þeim? Þarna mæli ég líka með að þið komð með rök fyrir því sem þið eruð að segja ekki koma með einhverjar alhæfingar á borð við “Varan okkar er bara miklu flottari” eða “Tæknin í okkar vöru er miklu öflugri en hjá samkeppnisaðilum”. Reynið frekar að eyða smá tíma í að greina samkeppnisaðila ykkar og koma svo með ýtarlega lýsingu á hvað samkeppnisaðilarnir eru að gera og hvernig þið gerið það svo öðruvísi og afhverju ykkar leið sé betri.

4. Einfaldaðu þetta.

Flestar umsóknir sem ég hef lesið yfir eru svo kaótískar að engin venjulegur maður getur almennilega skilið þær. Við eigum það til að troðfulla allar umsóknir af textum um vöruna, markaðsrannsóknir, teikningar, fylgiskjöl, meðmæli og allt það sem við getum. Stundum er minna meira.

5. Hnitmiðað.

Vertu fyrirfram búin að ákveða sölupunktinn þinn með umsókninni þ.e.a.s. hvað þú vilt koma á framfæri og skrifaðu alla umsóknina með þann punkt í huga. Ef þú gerir þetta þá verður miklu betra samhengi í umsókninni og auðveldara að lesa hana. Hafið það einnig í huga að sá sem kemur hugsanlega til með að lesa yfir umsóknina hefur kannski enga þekkingu á því sviði sem þú ert að starfa á og þarf því að útskýra allt fyrir honum á skýran og hnitmiðaðan hátt.

6. Þekktu samkeppnina.

Það er afskaplega algengt að fólk gefi sér ekki nægjan tíma í að kynna sér markaðinn sem það er að fara inn á og þá samkeppni sem er þar fyrir. Þið getið lært óhemju mikið um hvaða iðnað sem er bara með því að skoða hvernig samkeppnisaðilarnir framkvæma hlutina. Takið ykkur tíma í að skoða þetta.

7. Skilgreindu markhópinn.

Vertu viss um hvað þú ert að selja, hverjum þú ætlar að selja þetta, hvað þeir eru tilbúnir að borga fyrir það og hvort þeir séu tilbúnir að kaupa það.

8. Sjónrænt.

Góðar teikningar, ljósmyndir, uppköst eða aðrar myndir sem útskýra vöruna, þjónustuna eða fyrirtækið geta gert ótrúlega mikið bæði til að gera umsóknina skiljanlegri og einnig til að láta það líta út fyrir að hugmyndin sé kominn lengra en hún er í raun kominn.

9. Bara ein hugmynd!

Síðasta og að mínu mati mikilvægasta ráðið er að sækja bara um eina hugmynd. Það sem ég meina þar er að það er algengt vandamál hjá frumkvöðlum að vera með alltof margar hugmyndir og vilja framkvæma þær allar. Þá gerist það oft að reynt er að troða mörgum hugmyndum í sömu umsóknina eða búa til allskonar auka viðbætur við upphaflegu hugmyndina. Reynið miklu frekar að vera með eina góða hugmynd sem er vel afmörkuð og komið henni frá ykkur skýrt og greinilega.