Ég er þessa stundina staddur í New York að skoða borgina og vonandi að kynnast aðeins viðskiptaumhverfinu hér. Í morgun fór ég á smá frumkvöðlahitting og var forvitin að sjá hvernig slíkir fundir fara fram og hvort þeir væru að einhverju leiti ólíkir því sem gerist heima á Íslandi. Það hefur stundum verið sagt að íslendingar séu svolítið lokaðir og eigi stundum erfitt með að opna sig, og líklega þess vegna sem svo margir fundir heima fara fram á stöðum þar sem bjór er við hendi, en það sannaðist algjörlega fyrir mér í morgun. Bandaríkjamenn eru svo miklu öflugri í að networka að mér brá svolítið í fyrstu, ég var ekki búinn að vera þarna lengur en 5 sekúndur þegar fyrsta persónan gengur upp að mér kynnir sig fyrir mér og byrjar miklar samræður um bæði mitt og sitt fyrirtæki. Samtalið var öflugt, hnitmiðað og skemmtilegt, svo skiptumst við á nafnspjöldum og hann gengur upp á næsta aðila og um leið er annar kominn til að tala við mig. Eftir klukkutíma á þessum viðburði var ég hreinlega orðin þreyttur því ég er ekki vanur að tala svona mikið við jafn marga mismunandi aðila.

Ég held að íslendingar gætu læra margt af bandaríkjamönnum um hvernig eigi að „networka“, við verðum að læra að vera opnari og eiga auðveldara með að tjá okkur.