Það eru núna 4 ár frá því að ég stofnaði Búngaló ehf. á Íslandi og fór út í það að aðstoða íslenskar fjölskyldur við að leigja út sumarhús sín í gegnum netið. Eins og með flestan fyrirtækjarekstur þá voru fyrstu tvö árin erfið en eftir það fór að ganga betur og í dag er fyrirtækið komið í stöðugan rekstur heima á Íslandi og fyrir utan sjálfan mig er ég með 3 starfsmenn sem vinna að rekstrinum hér heima.

En allt frá því að hugmyndin varð fyrst til hef ég stefnt að því að fara með það erlendis og gera það að alþjóðlegu fyrirtæki. Reyndar eru 70% af viðskiptavinum heima á Íslandi erlendir ferðamenn en það er þó langt frá því að geta talist alþjóðleg fyrirtæki og ég vildi fara skrá inn erlend sumarhús út um allan heim. Ég ætla ekki að fara út í rökræðuna í þessari grein um hvort ég hefði átt að gera þetta fyrr en ég gerði, ég ætla frekar að segja ykkur frá því hvað ég komst að þegar ég loksins lét verða af því að fara út á alþjóðlega markaðinn og stofnaði dótturfyrirtæki í Kanada.

Að “Incorporate”-a
Það er í raun ekkert flóknara að stofna fyrirtæki erlendis  heldur en það er að gera það heima. Lykillinn að því er að finna góðan lögfræðing sem hefur reynslu af því að vinna með frumkvöðlafyrirtækjum og fá hann til að sjá um alla pappírsvinnuna. Kostnaðurinn er svo í nær öllum löndum mun minni en á Íslandi og jafnvel með lögfræðikostnaðinum er hann oft minni heldur en bara skráningarkostnaðurinn hér heima á Íslandi. Sem dæmi þá kostar það um kr.40.000 að stofna fyrirtæki í Kanada (þar sem ég stofnaði dótturfyrirtæki) á meðan að það kostar 140.000- hérna á Íslandi, þannig þið eigið alveg eitthvað aflögu til að borga lögfræðingnum. Mörg lönd eins og t.d. USA eru ódýrari en Kanada.

Gjaldeyrishöftin
Það flóknasta, tímafrekasta og líklega dýrasta, við það að stofna fyrirtækið erlendis var ekki það að stofna sjálft fyrirtækið í framandi landi. Nei það voru gjaldeyrishöftin sem gerðu mér, og mörgum öðrum frumkvöðlum, mjög erfitt fyrir. Ég þurfti að ráða mér lögfræðing sem kostaði dágóðan skilding og fá hann til að senda umsókn til seðlabankans þar sem hann þurfti að sýna fram á að við yrðum að stofna fyrirtæki erlendis til að vaxa, sýna í hvað peningarnir sem við færum með úr landi myndu vera notaðir og að þetta myndi svo örugglega allt skila sér margfalt til baka til íslenska ríkisins. Sem betur fer var ég með góðan lögfræðing og ég fékk samþykki fyrir þessu á einungis 1 mánuði en ég hef heyrt dæmi um að slíkar umsóknir hafi tafist um 4-5 mánuði.

Bungalo skrifstofan út í Kanada

Back to basics
Ég verð að viðurkenna að mér var í senn skemmt og pirraður þegar ég áttaði mig á því að ferillinn úti við það að koma fyrirtæki í gang þar var í raun alveg nákvæmlega sá sami og ég hafið farið í gegnum hér heima þegar ég stofnaði fyrirtækið fyrst. Að leita að skrifstofu, setja upp síma, ráða fólk, búa til réttu tengslin og hitta tugi manna í kaffibolla og spjall, finna ráðgjafa, endurforrita mikið af kerfunum til að henta nýjum kringumstæðum og ótal margir aðrir hlutir sem ég hafði gert áður.

Tungumálið
Eitthvað sem ég hafði ekki hugsað út í var tungumálið. Ég ætlaði alltaf að stofna fyrirtæki í einu af norðurlöndunum en í dag er ég afskaplega fegin því að ég stofnaði það í Kanada því þar skil ég tungumálið.  Jú auðvitað hefðu allir á norðurlöndunum skilið ensku og getað þýtt fyrir mig en það að geta tekið virkan þátt í söluferlum, samningagerðum og fleira er mjög mikilvægt þegar þú ert í litlum fyrirtækjum og það er einungis hægt ef þú skilur móðurmálið í því landi.

Frumkvöðlar eru allstaðar eins
Ég hef haft þá strategíu þegar ég heimsækji önnur lönd að reyna alltaf að hitta þarlenda frumkvöðla og kynnast frumkvöðlaumhverfunum þar. Það sem ég hef komist að er að frumkvöðlar eru yfirleitt eins í öllum löndum, þetta eru opnir og hressir einstaklingar sem leggja metnað sinn í það sem þeir gera. Ég ákvað því að setja upp skrifstofu mína inn í frumkvöðlasetri í Kanada og það hefur gert mér auðveldara fyrir að kynnast öðrum stofnendum sem hafa svo getað ráðlagt mér með hina ýmsu hluti sem ég hefði líklega aldrei getað fundið út úr einn míns liðs.

Það að stofna fyrirtæki erlendis krefst engar rosalegrar sérþekkingar,
miklu frekar er lykillinn bara sá að hafa kjarkinn í að láta það verða af því.
Restin sem þú þarft að vita kemur svo bara með tíð og tíma…